เปิดหู เปิดตา ปิดปาก เปิดปาก


เรื่องเล่าของเราขอชื่นชมบุคลากรที่เข้าร่วมประชุมKM วันื้ 21 ธันวาคมที่ห้อง89
พระเจ้าจ๊อดมันยอดมากไม่มีใครลุกออกจากห้องประชุมน่าชื่นใจจริงๆ วิทยากร ร

ศ ดร.ลำปาง (คณบดีบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น) ทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมใจตึกๆๆเมื่อไหร่น้าจะเปิดโอกาสให้ทำซะที
ลองดูกลุ่มนี้หน่อยเป็นไรคะ? กลุ่มที่ไม่รู้ว่า อะไร KM เป็นจั๋งได๋ เฮ็ดจั๋งได๋
........ ใจเย็นค่ะ KM ก็แค่ เรามาพูดคุยเรื่องเดียวกัน เอาประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟังเองค่ะแล้วเขียนไว้กันลืม แล้วสกัดเอาแนวดีๆไปบอกต่อซือๆๆๆๆๆ อย่าย่านเด้อ. .
กลุ่มสี่ทำไมเลือกหัวข้อนี้
เริ่มเข้าประเด็นนะคะ
เปิดประเด็นวิทยากรประจำกลุ่มแนะนำตัวก่อนที่จริงเขาอยากรู้จักเรารึเปล่าบ่ฮู้เน้อ อิๆๆๆๆๆ

 ข้อตกลงเราจะช่วยกันพูดออกความคิดเห็นจากประสบการณ์การทำงานของเราทุกคน
ก่อนจะพูดต้องยกมือ แนะนำตัว พูดไปจนจบ คนที่ฟังต้องรอให้เพื่อนพูดดจบก่อนถึงยกมือแล้วพูดต่อค่ะ
ทุกคนทำตามข้อตกลงได้ดี ระหว่างที่พูดก็ต้องมีคนจดบันทึก เลือกประธานแบบหลวมๆๆ อิๆๆๆๆเลขา ผู้ช่วยเลขาแสนสวยสองสาว[

เริ่มโหวตเรื่องที่สนใจร่วมกันค่ะ
ดูแลใส่ใจ เอาใจใสญาติผู้สูงวัย ได้ 4 แต้ม
พลิกตะแคงตัวผู้ป่วย 3 แต้ม
นอกนั้นได้ไปอย่างละแต้ม

อ้าวลืมแนะนำสมาชิกกลุ่มค่ะ
1 คุณ ดวงแก้ว รอดอ่อน (สงสารเสียงมาก เสียงแหบมากค่ะแต่ใจสู้ๆๆ)
2. คุณนภา คำเสริม
2 ท่านนี้มาจากหอผู้ป่วยจิตเวชค่ะ[img]
[img][/img]
3คุณพี่ชาลี พิทักษ์ จาก อายุรกรรม ( ศูนย์เครืองมือ)
4.คุณน้องธัญทิพย์ คลังชำนาญ (3 จ)
5.คุณน้องสมฤดี ติวารี (5 จ)
6.คุณน้อง พัชรี ประสมพืช (5จ)
น้องสาวสวยไฟแรง มั๊กมาก เบอร์ 4 - 5 -6 เลขา และรองเลขา ค่ะ

7.คุณอุไรรัตน์ นนทะคำจันทร์ (3จ) รองประธาน
8.คุณพีแก้ว ถนอมเสียง (อายุรกรรม)
9.คุณสุกัญญา วรรณรัตน์ (3 จ)
10.คุณจุฑารัตน์ ดำรงรูป( 2ฉ) ประธาน
 

KM(การแชร์ความรู้) ผ่านการเล่าเรื่อง

คุณพี่แก้วถนอม (อายุรกรรม) เล่าเรื่องคุณแม่มาอยู่ด้วย เวลาทีเราทำงานแม่อยู่คนเดียว ที่บ้านพักเราก็ห่วง ถ้าว่างก็จะขับมอเตอร์ไซด์กลับไปดูแล กินข้าวกลางวันกับแม่ ถ้าไม่ว่างก็ต้องโทรศัพท์กลับไปถามไถ่ เพราะกังวลสารพัดกลัวแม่จะไม่กินข้าว กลัวเกิดอุบัติเหตุ แต่อุ่นใจที่แม่มาอยู่ใกล้ๆ อบอุ่นใจ ค่ะ
ก็เหมือนคนไข้ เรื้อรัง ที่รักษามานาน ปีโดยเฉพาะยาเคมีบำบัด ต้องเทียวไปเทียวมา บ้านกับโรงพยาบาล น่าสงสารมากค่ะ

คุณจุฑารัตน์ (2ฉ)
เล่าประสบการณ์การทำงานว่า ญาติผู้ป่วยยที่ดูแลผู้สูงอายุถ้าไม่มีความรู้ทางร่างกาย จิตสังคม จะไม่เข้าใจค่ะ ยิ่งผู้สูงอายุ เจ็บป่วย จะ ขี้ งอนหงุดหงิด เอาแต่ใจ บางรายไมสนใจตนเอง ญาติ ก็เหนื่อยนะคะ ยิ่งมาเฝ้าคนเดียวไม่มีใคนเปลียนเฝ้า บางรายถอดใจค่ะ ไม่อยากดูแลแล้ว เราก็ต้อง ช่วยให้กำลังใจเขาค่ะ

คุณพี่ชาลี (อายุรกรรม)
คนไข้ เขาจะห่วง ญาติว่าต้องนอนตื่นเช้ามาดูแล เงินทอง ที่ใช้ไปแต่ละวัน ข้าวปลาอาหาร ที่หลับที่นอนสารพัด เพราะโรงบาลเราเฝ้าไม่ได้ บางคน ห่วงญาติมากกว่าห่วงตัวเอง

คุณอุไรรัตน์ (3จ) ญาติบางคนที่อายุน้อยๆมาดูคนแก่ ด้วยวัยที่แตกต่าง เกิดความไม่เข้าใจกัน ทำอะไรก็ไม่ถูก ต้องพึ่งพาพยาบาล เช่นเวลา เช็ดตัว เวลาขับถ่ายต้องตามเจ้าหน้าที่เพราะว่า เขากลัวว่าทำไม่ถูก และ คนไข้ ไม่พอใจชอบดุด่า แต่ถ้ามีเจ้าหน้าที่อยู่คนไข้ยังเกรงใจ
ตอบ  


คุณดวงแก้ว และคุณ นภา จากตึกจิตเวช
ญาติผู้ป้วยจิตเวช ทั้งเหนื่อยทั้งเครียดค่ะ เพราะคนไข้จิตเวช ต้องเอาใจใส่ เป็นพิเศษต้อง สม่ำเสมอ นะคะ ทั้งกังวลว่าเกิดจากพันธุกรรมหรือไม่ และ ความไม่เข้าใจเรื่องโรค ด้วยค่ะ

สมฤดี และ พัชรี( จาก5จ )
ญาตคนไข้ และ คนไข้ ที่มารับเคมี เขาจะรู้วันที่ได้ ยา และวันกลับอย่างชัดเจนค่ะ ถ้าหมอไม่พูด กับเขา พูดกันเอง พูดเป็นภาษษอังกฤษ ไม่อธิบายเขาจะกังวล เช่น ถามเขาแล้วไม่รอคำตอบจะทำให้คนไข้กังวลค่ะ
จุฑารัตน์ (3ฉ) ใช่ค่ะ แพทย์ไม่ระมัดระวังรื่องกริยาท่าทางคำพูด ซึ่งคนไข้เครียดมากค่ะ ญาติก็เครียดด้วย คนไข้รายนี้ท่านเป็นผู้ที่ทำงานคณะแพทยศาสตร์มาตั้งแต่รุ่นก่อตั้ง
เอ้าพอสรุปได้ว่า
ทั้งปัจจัยด้านอายุ โรค ความรู้ และความเหนื่อย เศรษฐกิจ ที่อยู่ของญาติ ทำให้ญาติและคนไข้กังวล
เจ้าหน้าที่ ทั้งคำพูด กริริยา ท่าทางการแสดงออก การให้ข้อมูล จะมีผลต่อความเครียดของญาติค่ะ



เรื่องเล่ายังไม่จบค่ะ วันหน้าจะมาเขียนเรื่องเทคนิคการดูแล
รอติดตามนะจ้ะ