ในช่วงวันที่3-10 ธันวาคม เป็นงานเกษตรกำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน มีโอกาศได้เข้าฟังเวที่เสวนาในวันที่ 6 ธค. 50 เรื่องมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์กับการพัฒนาตามแนวทางพระราชดำริเพื่อความอยู่ดีมีสุข ดิฉันได้เรียนรู้จาก ดร.เสรี พงศ์พิศ ซึ่งท่านได้ให้แนวคิดด้านปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง คือเศรษฐกิจพอเพียงจำเป็นสำหรับการพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศที่มีเศรษฐกิจขนาดเล็ก ครัวเรือนมีการบริโภคอย่างพอเพียง มีเหตุมีผลและพอประมาณตามอัฒภาพ จะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้ เศรษฐกิจพอเพียงอาจจะชะลอการบริโภคและการนำเข้า เนื่องจากประชาชนมีพื้นฐานหยั่งลึกในหลักศาสนาและวัฒนธรรม ก็จะลดการกู้หนี้ยืมสินเพื่อมาใช้จ่าย การขาดดุลการค้าลดลง ไม่จำเป็นต้องพึ่งพามาตราการกีดกันทางการค้า การเคลื่อนย้ายปัจจัยทุนระหว่างประเทศจึงมีความสำคัญน้อยลง ดังนั้นชุมชนจะอยู่ดีมีสุขได้ ต้องรู้จักพอเพียงเข้มแข้งด้วยระบบเศรษฐกิจท้องถิ่นที่พึ่งตนเอง เช่น ระบบการเกษตร การรวมกลุ่ม การทำงานแบบเครือข่าย มีระบบวิสาหกิจชุมชน เช่นโรงสีข้าวชุมชน สถาบันการเงินชุมชน กองทุนสวัสดิการ หรือธนาคารหมู่บ้าน เป็นต้น และ อาจารย์จรัญ จันทลักขณา กล่าวว่าการอยู่ดีมีสุขไม่ขึ้นอยู่กับเงิน อยากเห็นมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมในการทำงานกับชุมชน ผลิตความรู้ด้านวิทยาศาสตร์การแปรรูป โดยท่านอธิการบดี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ก็ได้ชี้แจงว่ามหาวิทยาลัยได้น้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ เน้นการใช้จ่ายอย่างประหยัด การที่วิทยาเขตมีหลายวิทยาเขต ก็จะส่งผลดีด้านการกระจายความรู้สู่ภูมิภาค ผลงานวิจัยเน้นด้านการเกษตร นอกจากนี้ยังมีสถานีวิจัยหลายแห่ง มีสำนักส่งเสริมและฝึกอบรม สถานีวิทยุ มก. ซึ่งเป็นหน่วยงานที่กระจายความรู้สู่เกษตรกร
ในช่วงบ่ายได้ฟังหัวข้อ จากวิกฤติการพัฒนาสู่ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งได้มีวิทยากรทั้งในภาคธุรกิจ การปกครองส่วนท้องถิ่น สถานศึกษาและปัจเจกบุคคล ซึ่งได้นำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาปรับใช้ ซึ่งภาคธุรกิจก็สามารถนำไปใช้ได้
