สำหรับฉันหากพ่อแม่ไม่อยู่กับฉันแล้วฉันไม่เหลือใครที่ผูกพันธุ์ได้เท่ากับพ่อแม่....
ถ้าวันหนึ่งพ่อ กับแม่จากเราไปจะเป็นอย่างไร?....
ฉันกำลังนั่งดูทีวี อยู่ดีๆเพื่อนสนิทฉันก็ตั้งคำถามถามออกมาว่า “ถ้าวันหนึ่งพ่อ กับ แม่เราจากไปจะเป็นอย่างไร? ….” เพียงแค่ได้ยินคำถามนั้นฉันก็ขนลุก รู้สึกกลัว......กลัวที่ว่าหากเหตุการณ์ที่ถามเกิดขึ้นวันใดวันหนึ่งแล้ว......ฉันจะเป็นอย่างไร?..... แต่ที่แน่ๆ....คือ ฉันไม่อยากให้เกิดขึ้น เพราะฉันต้องทำอะไรไม่ถูกแน่ ฉันต้องเสียใจร้องไห้......และฉันต้องไม่เหลือใครที่รักฉัน และ ฉันต้องไม่เหลือคนที่ฉันรักมากที่สุดนั่นคือพ่อกับแม่ และไม่รู้ว่าจะตั้งใจทำสิ่งดีๆให้ใครภูมิใจอีก
นี่เป็นเพียงแค่ความคิด...ฉันยังรับไม่ได้ แค่เพียงคิดตอบคำถามเพื่อน ฉันยังซึมไปเลย...คล้ายกับว่าอยากร้องไห้ จนเพื่อนสังเกตเห็นพร้อมแซวว่า
“ทำไมต้องคิดมากกับคำถามจนดูซึมๆไป”
......ฉันอาจจะต่างไปกับคนอื่นที่เค้ามีพี่น้องท้องเดียวกัน แต่......ว่าฉันเป็นลูกคนเดียว ไงล่ะ...ฉันไม่มีพี่น้องไว้คอยปรึกษาฉันจึงกลัว.....กลัวมากกว่าคนอื่น สำหรับคนที่มีพี่น้องอย่างน้อยๆหากพ่อ กับ แม่ ไม่อยู่แล้วพวกเค้ายังมีพี่น้องคนอื่นๆเหลือไว้ให้คอยปรึกษา พูดคุยได้ แต่..........สำหรับฉันหากพ่อกับแม่ไม่อยู่กับฉันแล้ว ฉันไม่เหลือใคร เพราะคนอื่นถึงแม้จะเป็นญาติพี่น้อง เพื่อนสนิท ความรู้สึกมันก็ไม่เหมือนพ่อ กับแม่ เพราะพ่อ กับ แม่ ให้ความอบอุ่น ความปลอดภัยความผูกพันมากกว่าญาติพี่น้อง มากกว่าเพื่อนสนิท
ฉันคิดว่า......ตั้งแต่นี้ไปฉันจะตั้งใจทำอะไรให้ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะสามารถทำ ให้พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวฉันก่อนที่อะไรๆมันจะสาย ก่อนที่พ่อกับแม่จะไม่ได้อยู่กับฉัน แล้วคุณล่ะ!......อ่านเรื่องนี้แล้วคุณมีคำตอบในคำถามเรื่องนี้อย่างไรบ้าง?...
กับคำถาม...
“ถ้าวันหนึ่งพ่อ กับ แม่เราจากไปจะเป็นอย่างไร? ” คุณคิดเหมือนกับฉัน หรือ คิดแตกต่างไปจากฉันอย่างไร ? .....
