การศึกษา

ผมจบจาก ม.ราชภัฏเชียงใหม่ ในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา ผมเคยเรียน หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพครู ที่มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย เป็นเวลา 1 ปี  จากนั้นผมก็สอบครูอัตราจ้างได้ และผมก็ได้ส่งหลักฐานการเรียนวุฒิครู เพื่อที่จะขอใบประกอบวิชาชีพครู พร้อมทั้งเดินทางไปติดต่อเองที่ครุสภา ผลปรากฏว่า ทางครุสภา ไม่รับรองผลการเรียน เนื่องจากว่า เลยกำหนดเวลาที่จะขอ ส่วนเพื่อนที่เรียนพร้อมกันรุ่นเดียวกัน ส่งก่อนก็เลยได้ใบประกอบวิชาชีพไป ทั้งที่ไม่ได้ทำงานเกี่ยวข้องกับครูเลย จริงๆแล้ว ถ้าไม่รับรองวุฒิ ก็น่าจะเหมือนๆกัน เพราะก็เรียนหลักสูตรเดียวกัน

คนที่มีใจรักในความเป็นครู ผมก็เลยตัดสินใจเรียน หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู ที่ ม.ราชภัฏ วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน อีกหลักสูตรหนึ่ง ตอนนี้ผ่านไปแล้ว 1 เทอม ก็เลยรู้สึกว่า เป็นสิ่งที่ดี ดีกว่าเราไม่พัฒนาตนเอง

จึงอยากให้ครูไทยทุกคน ถ้าหากมีเวลาว่าง ก็ควรที่จะหาความรู้เพิ่มเติม ไม่ว่า เรียนเพิ่มเติม พยายามหาความรู้มาใส่ตนเอง เพื่อที่จะได้ไปพัฒนาเด็กของเรา

ผมเป็นครูครั้งแรก บนโรงเรียนที่ ทุระกันดาร มากถึงมากที่สุด เด็กเป็นชนเผ่า ไม่เคยได้เรียนมาก่อนเลย แต่ปัจจุบันผมก็ทำให้ เด็กเหล่านั้นอ่านออกเขียนได้ ในหน้าที่ของครู เด็กนักเรียนรักผมมาก  และผมก็จะไม่ขอย้ายหรือเปลี่ยนมาอยู่ในเมืองแทน ถ้าหาก ไม่ใช่การสอบ เพื่อการพัฒนาตนเอง   ในการประชุมแต่ละครั้งท่านผู้อำนวยการบอกเสมอว่า การที่เราเป็นครู สอนคนที่ไม่รู้หนังสือ เป็นกุศล กับตัวเองมาก และบอกอีกว่าการ ย้ายครู เปลี่ยนครู เป็นปัญหาต่อการเรียนการสอนอย่างมาก เนื่องจากว่า เมื่อครูทำให้นักเรียนรักและเชื่อมั่นครูปรับตัวกับครูได้ได้ ครูกลับย้ายและครูใหม่มาแทน เด็กก็จะกลัวครูใหม่ ไม่กล้ามาเรียนครูใหม่ก็ต้องทำให้นักเรียนปรับตัวเข้าหากับครู เป็นวงจรอย่างนี้เรื่อยๆ

จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นจังหวัดที่ประสบปัญหามากที่สุด ขาดแคลนครูผู้สอน เนื่องจากว่าในแต่ละปี มีอัตราการย้ายสูงมาก และครูทดแทนก็มีไม่เพียงพอ  และไม่ต้องถามเลยว่าทำไม การศึกษาในจังหวัดแม่ฮ่องสอนจึงมีผลสัมฤทธิ์ที่ต่ำมาก

ถ้าหากใครคิดว่าอาชีพครูเป็นแค่ทางผ่าน ผมคิดว่าอย่าเป็นเลยดีกว่า อาชีพนี้ เป็นอาชีพชั้นสูง เป็นอาชีพสอนคนให้เป็นคน ให้เป็นอนาคตที่ดีต่อไปของชาติ เป็นกองกำลังของชาติต่อไป เราฐานะที่เป็นครู ควรตระหนักให้มากเพื่อ อนาคตของชาติต่อไป

 

กล้วยไม้ออกดอกช้า  ฉันใด  การศึกษาเป็นไปเช่นนั้น......