วันจันทร์อังคารที่ผ่านมา ผมลากลับไปมหาวิทยาลัยนเรศวรครับ ไปธุระนิดหน่อย ใจจริงๆ ก็อยากกลับด้วยแหละครับ ฝึกงานผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนได้กลับไปมหาวิทยาลัย ก็รู้สึกมีกำลังใจในการทำงานขึ้นอีกเยอะ
กวีชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งกล่าวไว้ว่า "บ้านเป็นสิ่งที่คิดถึง ตอนที่เราอยู่ห่างไกลจากมัน ถึงแม้มีโอกาสได้กลับบ้าน บ้านนั้นก็อาจไม่เหมือนกับบ้านที่อยู่ในความทรงจำที่เราแสนคิดถึง มันอาจเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิมดังก่อนจาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย" ผมกลับไปมหาวิทยาลัยนเรศวร เสี้ยววินาทีหนึ่งผมก็มีความคิดเช่นนั้น แต่พอได้ก้าวเข้าไปหาอาจารย์หลายๆ ท่าน อาจารย์เทียมจันทร์ อาจารย์วิบูลย์ อาจารย์อรรถวุฒิ หรือ บรรดาพี่ๆ พี่ตูน พี่โอ พี่อ้อย พี่พัด พี่กอล์ฟ พี่แอ๊ว รวมถึงพันธมิตร NUKM Staff อื่นๆ พบว่าที่นี่ยังอบอุ่นเหมือนเดิม รอยยิ้มยังมีให้เหมือนเดิม ได้คุยด้วยแล้วเหมือนเส้นวาสนาจะยืดขึ้น
.....
แต่โลกแห่งความจริงผมไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว ผมกำลังฝึกงานที่ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งที่นี่ก็ให้ประสบการณ์อะไรต่างๆ ผมมากมาย หนึ่งเดือนที่ผ่านมา บางวันผมต้องไปถ่ายวีดีโอ ซึ่งหลายครั้งก่อนไปผมก็ไม่รู้ว่า งานสัมมนาที่จะต้องไปถ่ายนั้น ลักษณะงานจะเป็นอย่างไร
จนวันหนึ่งผมได้รับใบงานไปถ่ายโครงการอะไรจำไม่ได้ แต่ที่ดีใจมากคือ เป็นโครงการที่มีตัวหนังสือเขียนว่า "KM" ผมก็ไป ทำท่าปกติไป ไม่มีใครรู้ว่าผมดีใจ ผมไปก่อนงานเริ่ม ก็พยายามสังเกตว่าใครเป็นคุณเอื้อ ใครเป็นคุณอำนวย ลักษณะการจัดเป็นอย่างไร แล้วกระบวนการที่เค้าใช้แตกต่างจากที่มหาวิทยาลัยนเรศวรแค่ไหน ถ่ายวีดีโอไป ฟังไป ดูไป จนสุดท้ายจับได้ว่ามีบุคคลหนึ่ง ที่เป็นหนึ่งในคนขับเคลื่อน KM ของที่นี่ ผมก็จำไว้ จำชื่อไว้
ผมไปถ่ายวีดีโองาน KM ของที่นี่ ๒ ครั้ง เห็นโอกาสของมหาวิทยาลัยหัวเฉียวที่จะพัฒนาในเรื่องระบบการจัดการความรู้ ที่นำมาใช้ในเนื้องาน ซึ่งทัศนะของผมคิดว่า น่าจะมีอนาคตอีกไกล แน่นอนครับ ด้วยบุคคลากรที่มีคุณภาพ อยากทราบไหมครับ ท่านนั้นเป็นใคร คนๆ นั้น รู้จักพี่ตูนด้วยนะ คนๆ นั้นเคยทำงานที่ สคส. แล้ววันที่พี่ตูนกับผมไป สคส. ตอนที่ไปประชุมเตรียมงานมหกรรมการจัดการความรู้ภาคเหนือตอนล่าง คนๆ นี้ก็อยู่ด้วย อิอิ
ท่านนั้นคือ
อาจารย์มณฑล สรไกรกิติกูล เรียนเชิญทุกท่านร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับอาจารย์ท่านนี้ได้ ท่านเขียนบทความเกี่ยวกับผมด้วยนะครับ --------> "คลิ๊ก" <---------
ขอบคุณครับ
.....

ขยันต่อไปนะจ้ะ หนุ่มปืน ณ มน.
ยิ้มมม
ขอบคุณน้องปืนครับ แต่จริงๆแล้วก็พยายามทำทุกอย่างเมื่อมีโอกาสในการที่จะช่วยพัฒนามหาวิทยาลัยของเรานะครับ
ขอบคุณทุกกำลังใจอีกครั้งครับ
เขียนซะคิดถึงจับใจ.....
คนเก่งๆอยู่ไหนก็เก่งนิเนอะ...
ตามไปอ่านมาล่ะ ด้วย
ผู้มีความสนใจเรียนรู้ ไม่ว่าอยู่หนใด เวลาไหน ย่อมมีต้องการ และเก็บเกี่ยวความรู้นั้นเป็นอาจิณ...
ขอบคุณสำหรับทุกบทความ ทุกประโยค ทุกวลี ทุกคำ ที่เปี่ยมด้วยคำสอน คำเตือนใจ คำแนะนำ และทำให้กลับมามองเห็นจุดเล็ก ๆ ที่เคยมองข้ามไป...
พี่แอ๊ว
น้องจุฑามาศ
เมื่อ ส. 08 ธ.ค. 2550 @ 06:36
484413 [ลบ]