เขารักพัฒนาเมื่อเขามีโอกาสทำงานเพื่อสังคม

 

     ฮะโหล่ ฮะโหล่..สวัสดีคับพ่อแม่พี่น้อง..มือนี้บ้านเฮาสิมีการพัฒนาทำความสะอาด..ขอให้พ่อแม่พี่น้องออกมาโฮมกันอยู่"หอกระจายข่าว"ประจำหมู่บ้านของเฮา ในการพัฒนาครั้งนี้ได้รับบริจาค"เงิน"จากคุณแม่สี 25 บาท,คุณพ่อมา 35 บาท,และน้องปาน 20 บาท.. ฯลฯ

Pic_0045

     ผู้นำชุมชนจะประกาสรายชื่อทุกท่านที่บริจาค"เงิน"และทุกท่านก็ทยอยมาโฮมกันที่จุดนัดหมาย จากนั้นก็ลงมือช่วยกันทำความสะอาดไปตามถนนหนทางต่างๆภายในชุมชน ทุกท่านขมีขมัน(เร่งรีบ,เร็วพลัน)ในการพัฒนา"เขารักพัฒนาเมื่อเขามีโอกาสทำงานเพื่อสังคม"แม้จะไม่มีรางวัลอะไรก็ตาม นี้แหละชุมชนคนชนบท..

Pic_0001

      การเป็นอยู่ของคนชนบทก็เรียบง่าย กินง่าย อยู่ง่าย ไม่ทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่น การมีน้ำใจนั้นถึงแม้จะดูน้อยนิดแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเกื้อกูลที่มีศักยภาพหาชื้อไม่ได้..

%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%92%e0%b8%99%e0%b8%b2

     น้ำใจของการแบ่งปันมีอยู้แล้วในคนทุกคน ขึ้นอยู่ว่าจะนำมาใช้เมื่อไรก็เท่านั้น แต่อุปสรรคก็ยังมีอยู่ถ้า"แยกพวงแยกเรา"มันสำคัญนัก"พวงกูของกู..ที่ข้าเองอย่าว่า.."ไม่มีทางแบ่งปันกันได้ง่ายๆหลอก อย่างนี้เขาเรียกว่า"ขยะ"ต้องขจัดออกไปจากหัวใจให้ได้

Pic_0032

     การทำงานพัฒนานั้นเมื่อรู้สึกเหนือยก็พัก เราทำงานด้วยใจ"เอาใจสั่งมา"ใจนี้เมื่อได้พักแล้วรู้สึก"สงบ"แม้อยู่ด้วยอิริยาบถใดก็ตาม จะเกิดพลังขึ้นใหม่ทั้งพลังกายและสมอง"ปัญญา"อันน้อยนิดที่พร้อมจะทำงานต่อไปโดยเจ้าตัวไม่รู้สึกตัว ความเมื่อยล้ามักจะพลาดพลั้งเพราะขาดสติ

%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%92%e0%b8%99%e0%b8%b2

     อาหารใจคงเป็นความ"สงบ"ส่วนอาหารกายต้องเป็นกับและข้าว กับ(อาหารคาวที่กินกับข้าว)สำหรับคนกินง่ายอยู่ง่ายจะทำถูกปากไม่ถูกปาก หรือทำลีลาไหนนั้นก็ขึ้นอยู่กับแม่ครัวแม่หญิง ข้าวหม้อแกงหม้อ ก็พอไหว..

Pic_0046

     ส่วนคนที่รับประทานนั้นก็ชิมรสด้วยใจ"ใจมันอร่อย"กินอะไรก็อร่อย ต่างจากคนที่เอาปากชิม"ชิมไปบ่นไป"หึหึ..ได้ที่..

Pic_0052

     การพัฒนาชุมชนในครั้งนี้ ชาวอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย ทั้ง 12 ชุมชน ได้พร้อมใจกันทำความสะอาดชุมชนของตน ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ทำทุกปีเมื่อถึงวัน"พ่อ"และทุกชุมชนจะเดินขบวนมาจุดเทียนถวายพรชัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ ที่ว่าการอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย

Pic_0068

     เสาไฟฟ้าขนาดใหญ่มีอ่างน้ำพุด้วย พึ่งทำเสร็จจาก"งบประมาณเงิน"ก็ยังไม่ทราบอยู่เหมือนกันว่าเขาเรียกเสาอะไร เข้าใจว่าเสา...แล้วมันก็มีไฟติดอยู่"คะน้อยพึ่งเคยเห็น มันคือสูงคักแทะ..."

Pic_0121

      "ทุกคนมาด้วยใจ"พิธีกรพูด... ปีนี้รู้สึกคนมากันเยอะ ความจงรักภักดีนั้นมีอยู่ในหัวใจมาตั้งแต่เด็ก แม้จะไม่รู้พาสีพาสาก็พูดจนติดปากมาจนถึงทุกวันนี้ "ผมรักพระเจ้าแผนดิน ขอพระองค์ทรงพระเจริญ" 

Pic_0074

     บรรยากาศในค่ำคืนนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ นอกจากจะมีเสาไฟฟ้าน้ำพุแล้วยังมีการจุดพุดอกไม้ไฟอีก 80 ลูก มันเพอร์เฟกจริงๆ แห แห..หัวเราะ เห็นภาพแล้วนึกถึงตอนที่เราเล่นดอกไม้ไฟในวัดบ้านเมืองเจียซึ่งหลวงปู พระครูโพธิคุณสถิต เจ้าคณะอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย องค์ปัจจุบัน ได้ตักเตือนแบบใส่หอกระจายข่าวเต็มๆว่า"โคตพ่อโคตแม่มึงติ..มึงพากันจุดเงินถิ่ม"(คุณพ่อคุณแม่สอนให้จุดเผาเงินเล่นหรือ) บะ..บ่เข้าวัดก็บ่..อดข้าวกินดอกวะ!..เป็นคำพูดแทงใจตรงๆไม่อ้อมค้อม และตอนนี้กระผมก็รู้สึกว่าคาถาที่หลวงปูให้มามันขังจริงๆครับ

Pic_0098

จะกินอะไรถ้ากินเยอะๆมันไม่อร่อยต้องรู้จักกินน้อยๆ และให้กินนานๆ..

Pic_0099

     ขอให้ทุกทานคิดดูเอาเองก็แล้วกัน "งบประมาณใจ กับ งบประมาณเงิน" อย่างไหนมันจะมีศักยภาพมากกว่ากัน...ผู้เขียนก็ได้แต่ยกขึ้นมากล่าวเท่านั้นเองมิได้คิดไปในข้างหนึ่งข้างใด และยังคิดอีกว่าถ้าสองสิ่งนี้ไปด้วยกันได้ แนวทางในการพัฒนาน่าจะเห็นเป็นรูปธรรมมากขึ้นกว่านี้