ผมเรียนรู้คำว่า Geopolitics ตอนมาทำงานที่ สกว. แต่ตอนนี้ผมคิดว่าแนวคิดเน้น Geopolitics ไม่สมสมัยสำหรับไทย แนวคิดที่จ๊าบต้องเป็น Geo-coprosperity
ตอนนี้ rising stars ในเชิงการเติบโตของเศรษฐกิจและการเปลี่ยนแปลงของชีวิต ความเป็นอยู่ไปในทางที่ดีขึ้น คืออินเดียกับจีน นั่นคือตลาดใหญ่ มีประชากรเกือบครึ่งโลก
ประเทศไทยอยู่ใน geo-position ที่เรียกว่า คาบสมุทรอินโดจีน เป็นความได้เปรียบหรือโอกาสมหาศาล
เราใช้โอกาสนี้เป็นไหม
โอกาสไม่ใช่แค่มีไว้ใช้ ต้องต่อยอด ต้องสร้างนวัตกรรมต่อยอดโอกาสนั้น
เอาเครื่องมืออะไรไปต่อยอด
• บัณฑิตศึกษาและการวิจัย ใช้สร้างความร่วมมือ สร้างความคุ้นเคย
• แลกเปลี่ยนนักศึกษา อาจารย์ นักวิจัย
• การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม
• แลกเปลี่ยนการเรียน/ฝึกภาษา
• การใช้ ICT เป็นเครื่องมือสร้างมิตรภาพ สร้างชุมชนนานาชาติอินเดีย - อินโดจีน - จีน
• การใช้กลไกแบบไม่เป็นทางการ ลปรร. การสร้างความเข้มแข็งของภาคประชาสังคม
• อื่นๆ ที่ผมนึกไม่ออก คิดไม่เป็น โปรดช่วยเติมด้วย
Geo-prosperity ต้องไม่จำกัดแค่ธุรกิจการค้า ต้องเปิดความร่วมมือรอบด้าน เพื่อความอยู่ดีมีสุขแบบบูรณาการ
ผมฝันเรื่อยเปื่อยเห็นผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเลิกทะเลาะกันเอง หันไปริเริ่ม/หนุนกิจกรรม สร้างสรรค์ เพื่อสร้างโอกาสของไทยในภูมิภาค
ผมใฝ่ฝันอยากเห็นผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเล่นเกม ชนะ-ชนะ หรือ positive sum game เป็น
วิจารณ์ พานิช
๒๐ ต.ค. ๕๐
บนเครื่องบินไปนิวยอร์ค
คิดทำ แบบ win win
เป็นศาสตร์และศิลป์อันยิ่งใหญ่ ที่นักปราชญ์ในอดีต จะพยายามมอง คิด ทำ บ่อยๆ
สัมมาทิฐิ ความคิดที่ชอบ( ของทุกฝ่าย )
สายกลาง =สัมมา = ชื่นชอบของทุกฝ่าย จึงเป็นแนวคิด ที่ดึงความรัก ความสามัคคี กลับสู่ชุมชน สังคม
คือ พยายามคิด ทำ ในสิ่งที่ฝ่ายต่างๆ ให้การยอมรับ และ ได้ประโยชน์ร่วมกัน อย่างพอประมาณ
ไม่เอียงข้างใดอย่างขาดความเป็นธรรม
บางเรื่อง ที่เอียงข้างคนจนบ้าง จัดเป็น เรื่องธรรม หรือ เหมาะสมได้ คือ คนมีน้อย พึ่งให้มาก
แต่ที่ได้ผลดี แก่คนมีน้อย คนจน คือ ให้การศึกษา ให้มาก แต่ส่วนใหญ่ การศึกษา มักตกในโอกาสของ คนรวย
การศึกษาตีความใหม่ คือ การเรียนรู้ การจัดกระบวนการเรียนรู้ อาจจะไม่ได้หมายถึงเพียงห้องเรียนตาม รร. อาจจะหมายถึง สื่อมวลชนดีๆ ไม่มีต้นทุน แก่ผู้รับที่ยากจน แต่รัฐเป็นฝ่ายจัดการให้ หรือ อุดหนุนจัดกลุ่มแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้