เมื่อครอบครัวตกเป็นจำเลยของสังคม
“ไม่ว่าจะเกิดความขัดแย้งร้าวฉานในครอบครัวหรืออาชญากรรมรุนแรงในสังคม ที่เกี่ยวข้องกับปัญหาสัมพันธภาพของครอบครัวเครือญาติหรือบทบาทหน้าที่ระหว่างพ่อแม่ลูก สังคมมักเพ่งเล็งกล่าวโทษว่าเป็นความบกพร่องย่อหย่อนของสถาบันครอบครัว แนวทางป้องกันแก้ไขจึงควรเริ่มจากการที่ครอบครัวต้องให้ความสำคัญเรื่องการใช้เวลาที่มีคุณภาพร่วมกัน การสร้างภูมิคุ้มกันด้านอารมณ์จิตใจระหว่างกัน การใช้ชีวิตตามหลักคุณธรรมและแนวคิดความพอเพียง โดยที่ทุกฝ่ายต้องช่วยกันเสริมสร้างสภาพแวดล้อมทางสังคมให้เหมาะสมและมีดุลยภาพด้วย”
“ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในครอบครัว มักมีสาเหตุสำคัญหรือจุดเริ่มต้นมาจากปัญหาเรื่องสัมพันธภาพที่เสื่อมทรามร้าวฉานระหว่างสามีภรรยา ในบางกรณีก็รุนแรงแตกหักถึงขั้นเป็นตายไม่นับญาติเผาผีกันเลยทีเดียว”
“ครอบครัวย่อมเป็นเสมือนปราการป้อมค่ายที่มั่นคงปลอดภัยที่สุดสำหรับคนในครอบครัว หากวันใดที่ต้องเดือดร้อนลำบากก็มั่นใจได้ว่ายังมีครอบครัวที่รักใคร่ห่วงใย มีความปรารถนาดีต่อกัน และพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้าง กันตลอดไป เหมือนกับเนื้อเพลงประจำทีมสโมสรฟุตบอลชื่อดังของประเทศอังกฤษ ซึ่งให้กำลังใจต่อกันว่า ...You’ll never walk alone”
“แม้ว่าครอบครัวส่วนใหญ่ ไม่อาจหาเวลาที่จะทำกิจกรรมสร้างความสุขพร้อมหน้ากันทุกวันคืน แต่อย่างน้อยเมื่อมีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกันก็ต้องพยายามบริหารจัดการให้ทุกเวลานาที เป็นช่วงที่คนในครอบครัวได้มี “เวลาคุณภาพ” ที่ดีร่วมกัน นอกเหนือจากเวลาที่มีร่วมกันแล้ว สัมพันธภาพที่แน่นแฟ้นมั่นคงและความรักใคร่ผูกพันห่วงใยกันในครอบครัว นับเป็น ปัจจัยสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะช่วยต่อเติมเสริมสร้าง “วัคซีนใจ” ให้เกิดเป็นภูมิคุ้มกันทุกชีวิตในครอบครัวได้อย่างแท้จริง”
สนใจอ่านรายละเอียดบทความ คลิกที่นี่
- บทความด้านสังคมนี้ลงตีพิมพ์ในวารสารศูนย์บริการวิชาการ ปีที่ 5 ฉบับที่ 3 ( กค.-กย.2550)
- ผู้เขียนบทความ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ปิ่นปินัทธ์ เผือกพันธ์ สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น E-mail : [email protected] โทรศัพท์ : 043-202861 ต่อ 2210 หรือ 2220
