ทิ้ง...เพื่อให้พูด...เขียนได้ดีขึ้น

 คำขยะ...คือคำที่ใช้เกินความต้องการที่จะสื่อสาร....หากตัดคำขยะออกไปก็ยังสื่อสารได้ และทำให้กระชับขึ้น เช้าใจง่ายขึ้น

วันนี้ลองตรวจสอบการพูดและการเขียนของตัวเองดู..ว่ามีคำขยะมากไปหรือไม่หากมากไปก็ตัดทิ้งเสียบ้างเพื่อให้การสื่อสารกระชับขึ้น...ที่.เคยได้ยินบ่อยๆ  เช่น

- นะครับ.....นะคะ....ครับผม....ค่ะ......ต่อท้ายแทบทุกประโยคที่พูด

- เริ่มต้นประโยคด้วยคำที่ไม่จำเป็น......คะท่านผู้ชม...คะอาจารย์.....ค่ะท่านผู้มีเกียรติคะ........ทั้งที่เป็นการเริ่มพูดแต่ผู้พูดเหมือนกำลังพูดตอบรับทำให้ผู้ฟังรู้สึกรำคาญมากขึ้น..ลำพังแค่ฟังเสียงขยะ (เสียงดัดผิดธรรมชาติก็จะแย่อยู่แล้ว )

- คำว่า..เอ้อ...อ้า....ก็...แล้วก็....แบบว่า...อือ...อื้อ...ของผู้ประกาศข่าวบางคน ฟังแล้วเหนื่อย

-" ปีนี้เป็นปีที่เรากำลังจะทำการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้พิการเพราะเป็นผู้ด้อยโอกาสที่เราควรให้ความสนใจและไม่ควรมองข้าม"ข้อความนี้มีขยะคำกี่คำ...ลองนับดู

- ภาษาพูดของวัยรุ่นคำว่า  อ๊ะ..จริงดิ....มาแอ๊บแบ๊วเลย...ใช้ได้ถูกบรรยากาศก็ดูน่ารักเพิ่มสีสันแห่งการสนทนาตามวัย...แต่ถ้าพูด..อ๊ะ...จริงดิ...มากไป...ก็อาจจะ..อ๊ะเดี๋ยวโดนดิ

- คำขยะแขยง...( น่ากลัวกว่าคำขยะ ) คือการใช้คำทับศัพท์เกินความจำเป็น...พบเห็นได้จากวิทยากรด้านไอทีรุ่นใหม่...เท่าที่ present  มา ก็ไม่ทราบว่าทุกท่านจะ get  หรือไม่..มี Request  มาได้เลยครับ..ถ้าไม่clear เดี๋ยวผมจะ demo.  อีกครั้ง....(...ฮ่วย..บ่..เป็นหยังดอก...)

.....ทั้งหมดนี่ไม่ใช่ขยะนะ...อ่านแล้วเก็บไว้ใช้ประโยชน์ในการพัฒนาการพูด  พัฒนาการเขียน  เพื่อพัฒนาบุคลิกตนเองและเป็นการให้เกียรติผู้อ่านและผู้ฟังอีกด้วย

                                 *********************