ได้อ่านรายงานวิจัยโครงการ "การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาองค์กรการเงินชุมชน" ของ อ.ภีมและคณะจบแล้ว จุดประกายในความมืดหลายอย่าง ที่สำคัญที่เห็นว่าเป็นปัญหาของการจัดการตรงนี้คือ ตั้งเป้าว่าเป็นการ "ออมกู้" ไม่เคยคิดถึงการ "ออมบุญ" ซึ่งควรจะเป็นเป้าหมายหลักเพื่อแก้ปัญหาที่ชาวบ้านในพื้นที่นี้ประสบอยู่ได้

แต่ก็มีข้อสงสัยใคร่รู้หลายประการ เลยขอตั้งคำถามทางบันทึกนี้ เพื่อขอคำแนะนำและคำตอบที่ข้องใจค่ะ (บางคำถามอาจเป็นคำถามโง่ๆ สำหรับคนในวง แต่อยากรู้จริงๆ ค่ะ)

(๑) "การออมวันละบาท" นี้เป็นครอบครัวละบาท หรือสมาชิกทุกคนในครอบครัวคนละบาทคะ แล้วเวลาจัดสวัสดิการให้ เป็นระดับครอบครัว หรือสมาชิกแต่ละคนคะ ?

(๒) แล้วทำไมต้อง ๑ บาทคะ มากกว่านั้นเล็กน้อยได้ไหมคะ (ไม่ได้กวนนะคะ) แบบมีคำถามจริงๆ เพราะบางกลุ่มมีสมาชิกน้อย ก็กลัวว่าถ้าเพิ่งเริ่มก็จะมีเงินกองทุนน้อย เลยเสนอเป็น ๓-๕ บาท จะมีปัญหาในแนวคิดและการปฏิบัตอย่างไรบ้างไหมคะ?

(๓) สวัสดิการ ๙ อย่างที่ครอบคลุมตั้งแต่เกิด-ตาย ของครูชบ มีอะไรบ้างคะ อยากทราบเป็นแนวคิดเพื่อในการประชุมร่วมกับชาวบ้านค่ะ?

(๔) เมื่อรวมเงินได้แล้ว ที่ว่าแบ่งเป็น ๓ ส่วน ส่วนสุดท้าย ๒๐% เป็นเงินสำรอง เอาไว้ทำอะไรบ้างเหรอคะ?

(๕) ที่ว่าเป็นหลักการออมบุญ ไม่ใช่ออมกู้ แต่เผื่อชาวบ้านอยากกู้เพื่อจำเป็นส่วนตัวบ้าง จะกู้ได้ไหมคะ และกู้จากบัญชีไหนคะ (พยายามเข้าใจว่า เป็นจากส่วนที่ ๒ คือ ๓๐% ที่ใช้ตั้งเป็นวิสาหกิจชุมชนใช่ไหมคะ? )

(๖) แล้วเงิน ๑๓๐ บาทที่เป็นค่าตอบแทนคนทำงาน แล้วนำไปจัดสวัสดิการให้กู้ - ยืม ส่วนนี้เฉพาะสำหรับกรรมการ ไม่ใช่สมาชิกใช่ไหมคะ ? 

ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องการจัดการเงิน ๑๓๐ บาทนี้ ช่วยเพิ่มเติมสักนิดได้ไหมคะ เพราะประเด็นนี้เป็นเรื่องใหม่ของทางนี้ เดิมทีไม่เคยมีค่าตอบแทน อาศัยให้เป็นการสมัครใจ เมื่อยุค ๑๐ ปีก่อนก็ดีอยู่ แต่หลังๆ พออะไรเป็นเงินเป็นทอง ก็เลยไม่ค่อยมีใครสมัครใจเท่าไร แต่ก็กังวลเรื่องค่าตอบแทน กลัวเหมือนการจ้าง แต่ดูการจัดการตรงนี้แล้วไม่ใช่ แต่ไม่ค่อยเข้าใจนัก ช่วยอธิบายเพิ่มเติมสักนิดได้ไหมคะ?

รวบกวนถามเท่านี้ก่อนค่ะ ขอบคุณมากค่ะ