ถือตัว

“ความเย่อหยิ่งถือตัว”
                 ระวังอย่าเป็นเย่อหยิ่งถือตัว  อย่าดูถูกดูหมิ่นคนอื่น  โดยเฉพาะกับเพื่อนร่วมงานและคนที่เราติดต่อด้วย รวมถึงคนที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียง เพราะความเย่อหยิ่งถือตัวเป็นกิริยาที่ไม่งามเลย   ไม่มีใครหรอกที่จะชอบคนที่เย่อหยิ่งถือตัว  แม้แต่ตัวเราเองก็ไม่ชอบคนที่ทำเช่นนั้น
                  กิริยาที่ถือว่าเป็นความเย่อหยิ่งถือตัวก็คือการที่ชอบยกตัวข่มผู้อื่น ชอบคิดว่าตัวเองดีกว่าเด่นกว่าเขา มีความรู้ มีหน้าที่การงาน มีฐานะทางการเงินดีกว่าเขา แล้วชอบวางตัวอยู่เหนือคนอื่น   ดูถูกดูหมิ่นหรือแสดงกิริยาท่าทางรังเกียจคนที่ด้อยกว่า  เป็นต้น
                   คนที่แสดงกิริยาอย่างนี้ออกมา  ผู้คนรอบข้างจะรังเกียจ ไม่อยากเข้าใกล้และไม่อยากคบหาด้วย  คนเย่อหยิ่งถือตัวมักจะถูกโดดเดี่ยวและต่อสู้ตามลำพัง ในเมื่อเดือดร้อนอะไรขึ้นมา ความรู้ก็ดี  ยศศักดิ์ก็ดี  เงินทองก็ดี  ใช่จะช่วยเหลือให้รอดตัวหรือพ้นภัยได้ทุกอย่างและทุกคราวไม่       บางครั้งสิ่งเหล่านี้ก็ไม่สามารถช่วยอะไรเราได้เลย  ไมตรีจิตความเป็นเพื่อนและความไม่ถือตัวต่างหาก  ที่สามารถช่วยเราได้ทุกกรณี อย่างน้อยก็ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้  คนเราจึงไม่ควรไปก่อความรังเกียจให้เกิดขึ้นแก่คนรอบข้างด้วยการไปดูหมิ่น ถิ่นแคลนเขาหรือไปเหยียบหยามเขา “สร้างมิตรดีกว่าสร้างศัตรู”
                       ครั้งต่อไปจะนำเสนอเรื่อง “พวกบ่างช่างยุ”