วิกฤตเศรษฐกิจ

1 บทนำระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยเป็นระบบเศรษฐกิจแบบเปิด (open economy) กล่าวคือประเทศไทยมีการพึ่งพาการค้าระหว่างประเทศค่อนข้างสูงดังจะเห็นได้จากสัดส่วนของมูลค่าการค้าระหว่างประทศซึ่งประกอบด้วยมูลค่าส่งออกและนำเข้าต่อมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจากระดับร้อยละ 38 ในปี 2500 มาอยู่ในระดับร้อยละ 69 ในปี 2539 ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าประเทศไทยต้องพึ่งพาเศรษฐกิจโลกค่อนข้างมากและทำให้การค้าต่างประเทศมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจไทย กล่าวคือการค้าระหว่างประเทศเป็นปัจจัยที่สำคัญที่ทำให้เศรษฐกิจไทยเติบโตอย่างรวดเร็วและในอัตราที่สูงในช่วงปี 2530 - 2539 และเมื่อการส่งออกของไทยในช่วงปี 2539 ไม่มีการขยายตัวทำให้นักลงทุนต่างชาติขาดความเชื่อมั่นในระบบเศรษฐกิจไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งขาดความเชื่อมั่นในค่าเงินบาทจึงทำให้มีการโจมตีค่าเงินบาทและนำไปสู่วิกฤตเศรษฐกิจ