แมวไทยไปชมชนบทญี่ปุ่น 

บทนำ

Post Card ฉบับที่ยี่สิบเอ็ด...แด่ทุกคน         

ระหว่างการเดินทางผมได้เขียน post cardส่งไปให้ผู้คนที่ผมคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ประกอบเป็นผม ณ ห้วงเวลาก่อนที่ผมจะเริ่มการเดินทางครั้งนี้รวมทั้งสิ้นยี่สิบใบ โดยเริ่มจากจุดเล็ก ๆ ที่บ้านของผม แล้วใหญ่ขึ้นมาก็คือ เพื่อน ๆ และเพื่อนร่วมงาน แม้กระทั่งเจ้านายก็ไม่วายที่จะอยู่ในนั้นด้วย           

สำหรับบทความที่เขียนอยู่นี้ผมขอถือว่าเป็น post cardฉบับที่ยี่สิบเอ็ดที่ส่งมาหาสหายร่วมการเดินทาง อาจจะไม่ได้แนบมากับภาพพิมพ์สวย ๆ ดังที่เราจะพบเห็นใน post cardโดยทั่วไป… แต่ขอแนบมากับภาพพิมพ์ใจที่สวยงามอันเกิดจากความประทับใจที่ค่อย ๆ ผุดออกมาทีละเล็กทีละน้อยโดยพยายามเล่าย้อนไล่มาเรื่อย ๆ จากวันแรกที่แรกพบจนกระทั่งถึงวันสุดท้ายที่จากลา... อาจจะยืดยาวจนไม่อาจจะนับเป็นข้อความที่ขีดเขียนอยู่บน post card...ก็ผมเขียน post cardฉบับนี้แด่สหายร่วมเดินทางตั้งยี่สิบคนนี่นา…

ขอยาวนิดนึงก็แล้วกันนะครับ 

ภูเขายังดำรง...สายน้ำยังคงหลั่งไหลแล้วพบกันใหม่ครับ

นายแมวเหมียว

๒๗ ต.ค. ๒๕๕๐