นี่แหละชีวิตคน
โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบ เพื่อเผื่อเนื้อที่ให้คุณได้มีโอกาสแสวงหา
โลกทำให้มนุษย์มีความเหงา เพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรักและมอบความรัก และได้รู้ว่า.. การมีเพื่อนทำให้โลกไม่เงียบเหงาจนเกินไป
ในแต่ละวัน.. ให้เริ่มต้นวันด้วยการยิ้ม ไม่ว่าเรื่องที่จะทำให้ยิ้มได้ในแต่เช้านั้นจะมีอยู่ไม่กี่เรื่อง
ในแต่ละวัน.. ให้นึกขอบคุณอะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ1อย่างหรือ1คน
ในแต่ละวัน.. ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่ทำงาน ไม่ต้องแบกกลับมาที่บ้าน
ในแต่ละวัน.. ให้ทำความรู้จักผู้คนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันละ1คน และอย่าลืมรักษาคนรู้จัก..ให้อยู่กับเรานานๆ ก่อนที่วันนี้..คุณจะต้องทำความรู้จักกับคนใหม่ๆ จงสำรวจตัวเองด้วยว่า.. ได้ทำใครหล่นหายไปจากชีวิตรึเปล่า
หากวันนี้เหลือเพียงวันสุดท้าย รักแค่ไหนได้ทันบอกเค้ารึยัง
หากว่าพรุ่งนี้สายเกินไปทุกอย่าง เรารักเราดีต่อกันพอไหม
และถ้าเกิดว่า24ชม.ต่อจากนี้..
คือวันสุดท้ายของคุณจริงๆ มันเพียงพอกับสิ่งที่คุณอยากจะทำไม๊ เงินไม่ใช่พระเจ้า..แต่ทำให้เรามีทางเลือกมากขึ้น เมื่อเงินทองเป็นเจ้าของเวลาไปซะหมด แล้วเมื่อไหร่คุณจะเป็นเจ้าของเวลาบ้างเวลาที่เรารักใคร..
เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน เวลาที่ใครรักเรา.. เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน แต่ถ้าเจอคนที่รักกัน.. เราจะผลัดกันตัวเล็กตัวใหญ่
เราคือคนสำคัญเหลือเกินสำหรับครอบครัว แต่ต้องไปเป็นคนที่ไม่ค่อยมีคุณค่าของ.. ใครก็ไม่รู้ที่เราเชื่อมาตลอดว่าเค้าสำคัญ...เพื่ออะไร
พอได้อ่านบันทึกนี้
สวัสดีค่ะ suksom
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาทักทาย ยังเป็นน้องใหม่อยู่ค่ะ ติชมได้ทุกรูปแบบ ยินดีรับฟัง
ขอบคุณอีกครั้ง ขอบคุณด้วยใจจริงๆ
น่าสนใจมากเลยครับผมชอบอ่านบล็อกของคุณพุทธรักษาครับมันได้ข้อคิดดี ผมสนใจมาก และก็อยากรู้ด้วยว่า การทำบล็อกส่วนตัวแบบนี้เค้าทำกันอย่างไรครับ
สวัสดีค่ะ คนบ้านใกล้
ขอบคุณค่ะที่ชอบ มันเป็นกำลังใจอย่างดีทีเดียวหละค่ะ
ดีจังครับ
ถ้าเราเห็นค่าของตัวเอง ตัวเราคงจะใหญ่นะ
ถ้าเรารู้จักตัวเอง เราคงจะ มองตัวเองชัดเจนขึ้น
ถ้าเราให้เกียรติ(รัก)คนอื่น ตัวเราจะเล็กลง
เรามารักตัวเองและคนอื่น เราจะรู้จักตัวเองมาขึ้น
เราจะมีความสุขแน่ๆ เมื่อเราเข้าใจตัวเอง
เราจะมีความสุขแน่ถ้าคนอื่นมารักเราและเราก็รักเขา
แต่เราต้องเริ่มที่ตัวเองก่อนเสมอ เพื่อเราจะแบ่งปันให้
แก่คนอื่นๆ ต่อไป และรับจากคนอื่นๆ เข้ามา
การให้ ต้องมีรับด้วย ชีวิตถึงจะสมดุลย์และมีค่า