ช่วงนี้ทางกลุ่มกำลังวุ่นอยู่กับการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ ซึ่งค่อนข้างสับสนพอสมควร เพราะมีหลายแนวซึ่งไม่น่าจะเป็นปัญหาแต่ก็เป็นปัญหา อิสระทางความคิดเป็นอันต้องยุติไปด้วยกรอบที่ครอบมา
ครูเองก็เคยสงสัยตั้งแต่เริ่มมาเป็นครูใหม่ๆ ว่าทำไมเรื่องแผนการสอน (แผนการจัดการเรียนรู้) จึงเป็นตัวเจ้าปัญหานัก มีการอบรมจากศึกษานิเทศก์ไม่รู้จักจบสิ้น สงสัยกระทั่งว่าที่วิทยาลัยครูหรือมหาวิทยาลัยไม่ได้สอนหรืออย่างไร จึงต้องมาลองผิดลองถูกโดยมีศึกษานิเทศก์เป็นฝ่ายฟันธง
ครูเองก็ไม่เคยที่จะเรียนครู ไม่มีความรู้ด้านการศึกษา
หรือจิตวิทยา
ฟ้าลิขิตให้มาเป็น ก็เริ่มต้นมาจากศูนย์....
จำได้ว่าซื้อแผนการสอนมาศึกษาเอาเอง
เขียนลองผิดลองถูกจนคิดว่าใช้ได้
แม้แต่สอนฟ้อนรำก็ยังซื้อหนังสือรำไทย
จากศึกษาภัณฑ์ กรุงเทพฯ มาดูและก็สอนไปได้
(สมัยนั้นยังไม่มีเทปหรือแผ่นซีดีขาย)
ไม่ต้องพูดถึงเทคนิคและวิธีการสอนใดๆ เลย
ทบทวนชีวิตตัวเองสมัยนักเรียนวัยประถมว่าชอบเรียนแบบไหน
ชอบการสอนของครูท่านใด ชอบให้ครูเป็นอย่างไร
สอนกันด้วยใจมาตลอด
มาระยะหลังๆ มีโอกาสได้เข้ารับการอบรมในหลายๆ เรื่อง
ก็พอให้เกิดความมั่นใจในตัวเองขึ้นมาบ้าง
จนท้ายที่สุดก็ได้เรียนวิชาครูเอาเมื่อแก่แล้ว
นอกเรื่องมาเสียนาน ก็จะบอกว่าการที่เป็นคนนอกวงการแล้วได้มาเป็นครู มาเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติจริงโดยไร้ทฤษฎีใดๆ มาครอบงำ ทำให้เราได้มุมมองที่แตกต่าง ทำทุกอย่างด้วยใจ และนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ครูภูมิใจในตัวเองมาก เพราะไม่ว่าจะเริ่มต้น ณ จุดใด (แม้แต่ศูนย์) สุดท้ายแล้วก็จะอยู่แนวหน้าเสมอ
ตอนนี้ครูก็ KM เกี่ยวกับ Backward Design ซึ่งท่าน ผอ.คเณศ พงศ์สุวรรณ เป็นวิทยากรอบรมแก่คณะครูในโรงเรียน ตอนปลายภาค ๑ และคุณครูบางท่านก็เข้ารับการอบรม Backward Design อีกแนวหนึ่ง ของสาระสังคมฯ ที่โรงเรียนจันจว้าวิทยาคม หากได้ผลอย่างไรแล้วจะนำมาแลกเปลียนกันค่ะ
เห็นเขียน ความเห็นในรูปขนม..เลยเอามาฝาก เพียบๆๆ ครับครู