คราวนี้ได้เปลี่ยนบรรยากาศใหม่ด้วยล่ะ ครั้งนี้ได้ไปลงพื้นที่ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ที่โรงพยาบาลนี้มีห้องกิจกรรมนันทนาการสำหรับเด็กๆโดยเฉพาะ และยังเปิดโอกาสให้คนภายนอกเข้ามาเป็นอาสาสมัครได้ด้วยล่ะ เด็กๆที่นี่น่ารักมากเลย เด็กบางคนถึงแม้อาการจะหนัก แต่ดูร่าเริงมาก น้องๆชวนพี่อาสาพูดคุย และเล่าเรื่องของตนเองให้ฟังมากมาย วันนี้พี่อาสานำทรายสีและเจลสีมาให้น้องๆได้ลองใช้จิตนาการและสมาธิในการทำกิจกรรม น้องๆแต่ละคนตั้งใจทำกันมากเลย บางคนก็มีผู้ปกครองมาช่วยทำ บางคนพี่ๆอาสาก็เข้าไปช่วยทำ วันนี้มีน้องๆหลายคนที่จะได้กลับบ้านแล้ว แม้จะมีผู้ปกครองมารับแล้ว แต่น้องๆก็ยังขอผู้ปกครองว่า ขอทำกิจกรรมกับพวกพี่ๆก่อนกลับบ้าน เมื่อทำเสร็จพี่ๆก็ถ่ายรูปผลงานของน้องๆเก็บไว้ น้องๆก็นำผลงานของตนเองกลับไปด้วย

                 การลงพื้นที่ในครั้งนี้ฉันยังได้รับอีกหน้าที่หนึ่ง คือ ต้องทำบทสัมภาษณ์ และถ่ายรูปน้องๆเพื่อมาทำข่าว เรื่องถ่ายรูปเหมือนง่าย แต่พอถึงเวลาจริง พี่เขาต้องการได้รูปแบบศิลปะ แต่การถ่ายรูปน้องผู้ป่วยๆไปทำข่าวนั้น มีข้อแม้ว่า ต้องถ่ายไม่ให้เห็นหน้า ไม่ให้รู้ว่าเป็นใคร พี่อาสาอธิบายให้ฟังว่า “เพราะมันเป็นเรื่องของการปกป้องสิทธิเด็ก” ฉันก็เข้าใจในส่วนนี้ดีว่ามันอาจส่งผลกระทบต่อจิตใจของเด็กๆในอนาคตได้ ลองนึกภาพห้องทำกิจกรรมที่ไม่ใหญ่มาก แต่มีเด็กๆร่วมเกือบ 10 คน ยังมีผู้ปกครองของเด็กๆเล่านั้น ไหนจะเจ้าหน้าที่นันทนาการประจำห้องอีก และไหนจะอาสาสมัครอีก ข้าวของก็เต็มห้องเลย การจะถ่ายรูปให้ออกมาสวยได้ มันลำบากมากเลยนะคะ ยิ่งต้องไม่ให้เห็นหน้าตาอีก น้องๆก็ใช่ว่าจะนั่งนิ่งๆให้ถ่าย น้องๆก็ทำและสนุกกับกิจกรรมไป เราก็พยายามถ่ายมุมสวยๆไปด้วย และต้องเข้าไปเล่นกับน้องๆด้วย เหนื่อยค่ะ แต่ก็สนุกมากเลยคะ มีอาสาสมัครคนหนึ่งที่เข้าร่วมกิจกรรมกับพวกเราในวันนี้พูดว่า “ชอบรอยยิ้มของเด็กๆมากที่สุด มันทำให้สบายใจ ” ฉันก็คิดเช่นเดียวกันคะ แล้วคนอื่นๆล่ะคะ ชอบและประทับใจอะไรกันมากที่สุด