ตอนนี้ผู้เขียนมาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีแล้วครับ กำลังทำงานอย่างยุ่งๆๆ เมื่อวานไปอบรมเทคนิคการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแก่ครูการศึกษานอกโรงเรียกรุงเทพมหานครเขต 3 เกิดเรื่องโชคร้ายสองอย่าง และเรื่องโชคดีสองอย่าง
เรื่องโชคร้ายเรื่องแรก
เนื่องจากก่อนไปกรุงเทพฯ ผู้เขียนไปช่วยพ่อครูบาสุทธินันท์ และพี่ๆน้องๆใน gotoknow ไปช่วยกันจัดรับกฐินของโครงการมหาวิทยาลัยชีวิตที่มหาชีวาลัยอีสาน(ไม่ได้นอน) หลังจากเสร็จงานกฐิน ผอ. ดร. ศักดิ์พงษ์ มาส่งที่ทางพุทธไทสง ผู้เขียนมาถึงมหาวิทยาลัยเกือบเที่ยงคืน ตอนเช้าต้องไปอบรมให้คุณครู ตื่นมาตี 3 เพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ไปอบรมให้คุณครูการศึกษานอกโรงเรียนที่โรงแรมเอเซียร์แอร์พอร์ท มีอาการมึนๆ งงเล็กน้อย
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">แต่มารู้สึกตัวว่า ทำกล้อง Canon ตกหาย ตอนอยู่ในที่ประชุมแล้ว…(คาดว่าจะทำตกในรถมินิบัสสีเขียวของกรุงเทพฯ) แต่เมื่อวิญญาณครูเข้าสิงก็จัดการอบรมได้ตามปกติ อาศัยรูปจากเจ้าของการจัดงาน ไม่ได้เสียดายกล้อง แต่เสียดายรูปที่โรงเรียนบ้านหนองแคน ที่ไปดูกับพ่อครูบา เนื่องจากพ่อครูบาทำท่าแอ๊บแบ๊วไว้ตอนอยู่กับเด็กๆๆ แถมรูปคอกวัวรวมที่หาดูได้ยาก ไม่ได้เสียดายกล้องเนื่องจากใช้งานเขาคุ้มค่ามาก(ใครมีความรู้เรื่องกล้อง กรุณาแนะนำด้วยว่าน่าจะเลือกกล้องแบบใด อยากได้กล้องใหม่ ฮือๆๆ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าอดนอนมากๆๆไม่เช่นนั้นอาจเป็นเช่นนี้ได้ คนนอนดึกๆๆโปรดพิจารณา)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p> <div align="center" style="text-align: center">
</div>
<p align="justify"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เรื่องที่โชคร้ายเรื่องที่สอง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p align="justify"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">อดไปดงหลวง พ่อครูบาและเพื่อนๆพี่ๆนัดไว้ตั้งนานแล้ว ดีใจที่ได้เลื่อนการเดินทางไปต่างประเทศ เผื่อจะได้ไปดงหลวง ปรากฏว่าพอถึงเวลาจริงๆ อดไปเนื่องจากมีสอนในวันที่ 14 วันที่ 15 -18 ต้องทำงานวิทยานิพนธ์กับอาจารย์ อดไปดงหลวง ฮือๆๆ ใครไปช่วยเอารูปมาให้ดูด้วย อยากดูรูปมากๆๆ อดพบป้าแดง พี่บุญรุ่ง และอีกหลายๆๆท่านเลย ฮือๆๆๆ ฝากพี่จุ๋มและพี่เอกชัย กอดทุกท่านเผื่อด้วยก็แล้วกัน…</p><p align="justify"> </p><div style="text-align: center">
</div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> เรื่องที่โชคดีเรื่องที่หนึ่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> การไปอบรมเทคนิคการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแก่ครูการศึกษานอกโรงเรียกรุงเทพมหานครเขต 3ผู้เขียนมีน้อง blogger มาช่วยชื่อ น้องพิมพ์ดีด เป็นรุ่นน้องน้องเอก จตุพร ที่ปาย แต่น้องพิมพ์ดีด จบปริญญาโท มาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แต่เป็นชาวเชียงใหม่ น้องมาช่วยการอบรมและเอาหนังสือมาฝากด้วยหนึ่งเล่ม นี้ถือเป็นโชคดีที่ได้พบน้องพิมพ์ดีด </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p align="justify"> </p><div style="text-align: center">
</div> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> เรื่องที่โชคดีเรื่องที่สอง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p align="justify"> วันนี้ทำงานทั้งวัน แต่ตอนเย็นวันนี้มีนัดกับอาจารย์หนึ่ง (ดร.รุจโรจน์ และทีมงานจากมหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 10 ท่าน) ผู้เขียนมีโอกาสจะได้พบ คุณวันเพ็ญ คุณกระบี่สีชมพู และอีกหลายๆท่าน ผู้เขียนถือว่าเป็นเรื่องโชคดีที่แขกของ gotoknow จากมหาวิทยาลัยนเรศวรมา ตั้งใจว่าจะพาไปกินส้มตำ ข้าวเหนียว ไก่ย่าง ปลาย่างเกลือ อิอิอิๆๆแค่นี้ก็น้ำลายไหลแล้ว อยากฝากกอดใครก็รีบบอกมานะครับ รับรองไม่อมฝาก อิอิอิๆๆ… </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> </p><div style="text-align: center">
</div>
<p align="justify"> </p>
ถือเสียว่าโชคดีที่จะได้กล้องใหม่ก็แล้วกันนะ น้องบ่าว
โทรคุยกันอยากชวนกินข้าว แต่แล้วก็ขึ้นรถกำลังจะกลับโคราชเสียแล้ว .. ฮือ ๆๆ.
ฝากกอด ดร.หนึ่งด้วย
กอดคนเดียวไม่ได้เดี๋ยวว่าลำเอียง กอดคนที่กอดได้พอนะน้องรัก .... เดี๋ยวต้องตามไปแก้ปัญหาใจ เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ
พักผ่อนบ้างเด้อ หักโหมหลายไม่ดีเด้.....
แบรนด์มั้ย จะซื้อไปฝาก
สวัสดีครับ อ.ขจิต
สวัสดีครับพี่บ่าว
มายินดีกับประสบการณ์ทั้งสี่ ที่หาได้ยากครับ
สสารไม่มีการสูญหายนะครับ เค้าว่าไว้อย่างนั้น แค่เปลี่ยนมือแค่นั้นเองเนอะพี่เนอะ
พี่บ่าวแฮนดี้กล่าวไว้ดี ว่าเป็นฤกษ์ดีที่จะได้มีกล้องตัวใหม่ครับ หรือไม่ก็ลองติดต่อไปยังรถคันนั้นดูครับ อาจจะมีคนเก็บไว้ให้ได้ครับผม เพราะหากเค้านึกถึงใจเค้าใจเรา จะไม่มีใครกล้าเอาของใครไปเลยนะครับ
สำหรับข้ออื่นๆ นับว่าเป็นสิ่งโชคดีครับ เพราะอย่างน้อยผมก็มีพี่เพิ่มที่ไม่ได้ไปดงหลวง อิๆๆๆ แต่หากพี่ไปได้ผมก็จะยิ่งโชคดีขึ้นกว่าอีก เพราะจะมีบทความเพิ่มขึ้นมากมายครับ ยิ้มๆ
ขอบคุณคร้าฟ
มายินดีกับทุกเรื่องที่ อ.ขจิตได้พบค่ะ ^ ^
ของหายก็ดี ไม่หายก็ดี
คนที่อยากพบยังไม่ได้พบ ก็จะได้คิดถึงเขามากอีกหน่อย
คนที่ได้พบแล้ว ก็เป็นนิมิตรหมายอันดี ได้พบกัลยาณมิตรดีๆ อีกแล้ว
อะไรๆ ก็ดีทั้งนั้นค่ะ แม้กระทั่งการไม่สบาย ก็ยังเป็นเรื่องดีที่สอนบทเรียนให้เรารักษาสุขภาพ ไม่อดนอนบ่อยๆ ค่ะ ^ ^
สวัสดีครับ
สวสัดีครับอ.ขจิต
คิดในแง่ดี ดีเหมือนกันจะได้กล้องใหม่ ภาพพ่อครูบา ภาพคอกวัว ไม่มีก็ดี มันจะได้ประทับภาพนั้นในหัวใจ กล้องหายก้ดี ถ้าเจ้าของยังติดตามหา คนเก็บได้ไม่คืนมีความผิดฐานลักทรัพย์ เห็นไหม ได้ความรู้ทางกฎหมายเพิ่มอีกนะ..อิอิ
หาเลขาสาวๆสวยๆสักคนปัญหาก็จะหมดไป ฮ่าๆๆๆๆๆ
แก้ปัญหาให้ถูกทาง อิอิๆๆๆๆๆๆๆๆ
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต ดีใจและเสียใจด้วยค่ะ อย่าหักโหม ดูแลสูขภาพด้วยค่ะ เรื่องกล้อง หาใหม่ได้แต่มันเสียดายภาพ ของที่เราเคยใช้ประจำเราจะเห็นคุณคาพอหายเราก็จะรู้สึกเสียดาย ยิ่งมีภาพดีๆเก็บไว้ยิ่งเสียดาย แต่อย่างน้อย อ.ก็ได้รู้จักมิตรใหม่มาช่วย อ.ขจิต
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
ดีใจที่จะได้กล้องตัวใหม่ค่ะ ( เจอกันคราวหน้าเราก็จะไม่สลับกล้องกันแล้วล่ะสิ...อิๆๆ ) กล้องรุ่นนี้ ใช้ดีใช้ทน ตกกะไดบ้านหลายครั้งแล้ว อุตส่าห์แอบดีใจว่าจะได้กล้องตัวใหม่ ...แต่ทว่า...ทนทายาด ยังใช้การได้ดี
เป็นกำลังใจสำหรับวิทยานิพนธ์ ป.เอกค่ะ