วันนี้ในเวลาบ่ายโมง เราได้ออกเดินทางไปยังโรงพยาบาลเด็ก เพื่อไปปฏิบัติหน้าที่ซึ่งหน้าที่นี้ฉันชอบและเต็มใจที่จะทำถึงแม้ว่าฉันจะทำมันได้ไม่ดีเท่าที่ควร แต่ฉันก็เต็มที่ทุกครั้งที่ได้ทำ ฉันมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของเด็กป่วยที่โรงพยาบาล ในวันนี้อากาศข้างนอกร้อนมากๆ เลย ระหว่างการเดินทางไปยังโรงพยาบาลเด็ก เป็นช่วงเวลาอันแสนเศร้าของฉันเลยทีเดียว เพราะฉันเป็นคนที่ไม่ชอบแสงแดดเอามากๆเลย
ครั้งนี้ ฉันต้องรับผิดชอบให้ไปปฏิบัติหน้าที่ ที่ตึก ส.7Bนำทีมโดยพี่นิค ขาประจำเจ้าเก่าตึก ส.7Bกิจกรรมที่เราเตรียมไปสร้างความสุขให้กับเด็กในวันนี้ เป็นการ์ตูนปูนปั้นระบายสี VCDเจมส์และปังคุง ชินจัง โดราเอมอน ซึ่งเด็กๆก็ให้ความสนใจเป็นอย่างดีทีเดียว ตั้งอกตั้งใจดูกันทั้งเด็กและผู้ปกครอง แต่ก็มีเด็กบางคนที่ให้ความสนใจในการระบายสีเหมือนกับน้องโด่งและฉันที่นั่งระบายสี ตุ๊กตาปูนปั้นอย่างตั้งใจ แต่ฉันรู้สึกอายน้องโด่งยังไงไม่รู้ เพราะการระบายสีของฉันในครั้งนี้ดูเหมือนกับว่าเป็นอะไรที่ไม่สวยเลย เมื่อฉันมองดูตุ๊กตาของน้องโด่งที่ระบายสีแล้วของน้องเขาระบายสีได้สวยดี
ฉันได้สังเกตเห็นเด็กในวันนี้มีความรู้สึกว่า เด็กป่วยมาเพิ่มมากขึ้นเยอะทีเดียว บางคนก็สามารถเข้าร่วมกิจกรรมกับเราได้แต่บางคนก็ไม่สามารถมาร่วมกิจกรรมกับเราเนื่องจากว่ามีอาการที่หนักมากพอสมควร อย่างน้องกิ๊กป่วยหนักมาก มีสายอะไรไม่รู้เต็มไปหมดเลย แต่น้องเขาก็ยังอยากจะเล่นของเล่นกับพี่ๆอาสา แต่ดูเหมือนกับว่าร่างกายไม่สามารถเอื้ออำนวยในการที่จะเข้าร่วมกิจกรรมกับเราได้ คุณแม่ของน้องกิ๊กจึงได้นำของเล่นไปที่เราเตรียมไปนำไปให้น้องกิ๊กเล่นที่เตียง ตัวฉันเองก็ได้แวะเวียนไปเล่นกับน้องกิ๊กที่เตียงบ้าง ในความรู้สึกของฉัน ฉันอยากจะเห็นเด็กป่วยลดน้อยลง ไม่ใช่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆแบบนี้ อยากให้ลดลงจนไม่เหลือเด็กป่วยอยู่เลย น้องๆเขาจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดของอาการที่เป็นอยู่ ถ้าหากว่าในโลกนี้มีจริงที่สามารถให้เราขอพรได้สามประการ สิ่งแรกที่ฉันอยากจะขอ ฉันจะขอให้เด็กป่วยในโรงพยาบาลแห่งนี้ ได้หายจากการเจ็บ ไข้ ได้ป่วย ด้วยเทอญ
ขอใหพรสามประการเป็นจริง กำลังใจจากจิตอาสา เป็นยา รักษาที่วิเศษที่สุด เป็นกำลังใจให้นะค่ะ