พ่อ..ป.๔..เตะหน้า..เด็ก..ป.๑

สาหัส

      มีเรื่องเศร้า...เกิดขึ้น ที่ ใกล้ๆโรงเรียนวัดโพธิ์อ้น โรงเรียนที่เด็กๆเคยมาฝึกเพลงอีแซวกับผม ท่านคงอ่านข่าวกันแล้ว ผมไม่รู้จะพูดอะไรขอระบายออกด้วยบทกลอนนี้

 

  • อนิจจา สมชาย อายป.หนึ่ง

  • เป็นเด็กซึ่ง ไร้เดียงสา น่าสงสาร

  • แต่สมชาย ชายฉกรรจ์ อันธพาล

  • หวังล้างผลาญ ป.หนึ่งนั้น ให้บรรลัย

  • ท่านรักลูก เท่าดวงมาน แสนหวานชื่น

  • แล้วคนอื่น เล่าเขารัก ลูกเป็นไหม

  • เรามีจิต คิดดูเล่า เขาก็ใจ

  • คุณทำได้ อย่างไร สมชายเอย

  • พอผมเขียนบันทึกขึ้นได้ ไม่นานผมก็ได้คุยกับคนใกล้ชิด ที่รู้จักกับคุณสมชายดี เขาเล่าว่า ข่าวจากสื่อมวลชนลงเกินไป ที่จริงพอเห็นเด็กทะเลาะกันแล้ว เขาก็รีบไปอุ้มลูกสาวเขาที่ร้องไห้อยู่..แต่เด็กชายที่อยู่ป.๑ (แต่ตัวคงใหญ่หน่อย) ยังไม่ยอมเลิกวิ่งตามมา..เขาจึงยกเท้ากัน..อีท่าไหนไม่ทราบเด็กล้ม และที่ว่าอาการสาหัส ก็ไม่สาหัสมาก

  • ท่านผู้อ่านจะเชื่อใครก็แล้วแต่วิจารณญาณในการบริโภค ข้อมูล และภาพข่าวที่เห็น ก็แล้วกัน(แต่ผมดูรูปก็น่าดูเหมือนกัน ตาเขียวจนดำช้ำ แก้มบวมทีเดียว รอแพทย์วินิจฉัย ถ้าอยู่โรงพยาบาลถึง ๒๐ วันก็ถือว่าอาการสาหัส ผู้กระทำผิดจะมีโทษหนักขึ้น)

  • ความจริงย่อมเป็นความจริง..ก็ไม่รู้เหมือนกันใครพูดจริงมากจริงน้อย ผมอ่านข่าวแล้วก็เขียนไปตามข่าว..ถ้าไม่จริงผมก็คงต้องขออภัยที่แสดงความคิดเห็นอย่างรุนแรง..แต่ถ้าจริง..ผมก็ขอให้เป็นไปตามกฎเกณฑ์ของสังคมเถอะครับ

  • ล่าสุดผู้ถูกกล่าวหาได้เข้ามอบตัวแล้ว

  • แต่เจ้าทุกข์ก็ยืนยันจะเอาเรื่องถึงที่สุด อ้างว่าผู้ถูกกล่าวหาเคยก่อเรื่องมาหลายครั้ง

  • ท่านผู้อ่านก็ติดตามกันต่อไปนะครับว่าเรื่องนี้จะจบอย่างไร