การประเมินถึงความเป็นไปได้ในการประกอบอาชีพส่วนตัวของคนพิการ จึงขึ้นอยู่กับการคำนึงถึงสภาวะแวดล้อมเฉพาะของคนพิการแต่ละคน

 

                    การประกอบอาชีพอิสระของคนพิการ  เป็นการประกอบอาชีพที่คนพิการเป็นเจ้าของกิจการหรือธุรกิจขนาดเล็ก  อาจดำเนินการโดยตัวคนพิการเพียงคนเดียวหรือมีเพื่อนร่วมงานไม่มากนัก   การประกอบอาชีพอิสระจำเป็นต้องมีความรู้และทักษะทางด้านวิชาชีพโดยเฉพาะ  รวมทั้งมีความรู้ความสามารถในด้านการจัดการ  การบริหารธุรกิจ   การตลาด  มีแหล่งเงินทุนหรือได้รับการสนับสนุนทางการเงิน  มีแหล่งทรัพยากรหรือวัตถุดิบ   มีแหล่งสนับสนุนด้านวิชาการ เป็นต้น        

                  การประกอบอาชีพอิสระหรืออาชีพส่วนตัวของคนพิการนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนพิการทุกคนจะสามารถทำได้ ทั้งนี้เพราะการประกอบอาชีพส่วนตัวของคนพิการยังต้องมีลักษณะพิเศษอื่นๆมาประกอบด้วย   การที่คนพิการจะประกอบอาชีพส่วนตัวมีสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณาคือ  ลักษณะความพิการของร่างกายที่อาจเป็นอุปสรรคทำให้ไม่สามารถประกอบอาชีพบางอย่างได้   หรือปฏิกิริยาของครอบครัวหรือชุมชนต่อคนพิการ ที่มีผลต่อความรู้สึกเชื่อมั่นในตนเองของคนพิการรวมทั้งกำลังใจและความมั่นใจในการประกอบอาชีพด้วยตนเอง

               

                ทั้งนี้ข้อจำกัดที่เกิดจากความพิการ  อาจมีหรือไม่มีผลต่อความสามารถในการทำงานของบุคคล  แต่สิ่งสำคัญจะขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมของแต่ละบุคคล   ดังนั้นจึงไม่สามารถสรุปได้ว่างานประเภทใดมีความเหมาะสมกับความพิการประเภทใดประเภทหนึ่ง    การประเมินถึงความเป็นไปได้ในการประกอบอาชีพส่วนตัวของคนพิการ  จึงขึ้นอยู่กับการคำนึงถึงสภาวะแวดล้อมเฉพาะของคนพิการแต่ละคน  เช่น  การสนับสนุนจากครอบครัว  ทัศนคติของชุมชน   ปัญหาการเดินทางจากที่พักไปยังสถานที่ประกอบอาชีพ  เป็นต้น   การที่คนพิการจะประสบความสำเร็จในอาชีพส่วนตัวนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถในการนำลักษณะเด่นประจำตัว ที่จะทำให้ตนเองเป็นเจ้าของกิจการส่วนตัวได้หรือไม่  การเปิดเผยลักษณะเด่นประจำตัวของคนพิการเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความสามารถของคนพิการ  ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อความสำเร็จในการประกอบอาชีพ