...ระเบียบไม่ต้องมี วาระไม่จำเป็น เห็น ๆ ว่านี่คงเป็นจุดผกผันที่น้อยคนที่จะมีโอกาสสัมผัส หืม...ช่างเป็นโอกาสดีจริง ๆ จะมีสักกี่ที่ในโลกในนี้ ในประเทศของเรานี้ ที่สามารถรวบรวมคนระดับ"ขุนพลแห่งความรู้" ให้สามารถนำ ความรู้ ความชำนาญที่ฝังลึกที่อยู่ในตัวของท่านเหล่านั้น นำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ถ่ายทอดประสบการณ์ เพื่อน้อง ๆ รุ่นหลัง ๆ ได้เรียนรู้แห่งประสบการณ์ของท่านเหล่านั้น

           วันนี้(9 พย.) ตอนเที่ยงตรงเป็นเวลานัดหมายผองเพื่อนเราชาวเฮฮาศาสตร์พิดโลก ซึ่งประกอบด้วยทีมจากโรงพยาบาลพุทธชินราช  ทีมจากสำนักงานสาธารณสุข และทีมงานเทศบาลนครพิษณุโลก  บรรยากาศเริ่มต้นด้วยด้วยมิตรไมตรี   ทางทีมสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดจัดห้องประชุมที่ตึกใหญ่ชั้น 3  ก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้าไปรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น ทีม สสจ. เปิดประตูห้องประชุมให้ แหม..น่ารักจริงๆทีมของเทศบาลฯ ตอนแรกยังเกร็ง ๆ อยู่ จะเดินจะนั่งดูขัด ๆ เขิน ๆ แต่พอทีม สสจ.นำกล่องอาหารและขนมต่าง ๆ มาวางตรงหน้า ความเขอะเขินก็จางหายไป  ทีมเทศบาลและสสจ. ร่วมมือกันจัดอาหารคนละไม้ละมือ  แป๊บเดียว อาหารทุกอย่างก็ถูกจัดใส่จานเตรียม.พร้อมหม่ำ...หุหุ..


             อาหารถูกเสริฟ  ผองเพื่อนจากโรงพยาบาลพุทธชินราชเดินทางมาสมทบ   โอ้ ไม่รู้นะเนี่ยว่า  สาว ๆ ชาว KM เบาหวานของโรงพยาบาลพุทธชินราช สวย ๆ ทั้งนั้น...  เสียงเชิญจากเจ้าภาพให้ทางทีมโรงพยาบาลพุทธชินราช ร่วมรับประทานอาหาร  แหะ ๆๆๆ...ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า    เตรียมพร้อมหิวอยู่แร้นน.....


            ที่จอภาพ  ปรากฏภาพ website ของ gotoknow บอกเล่าเรื่องราวผ่านจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่   คำพูดคุยที่เปี่ยมไปด้วยไมตรีเสมือนวงออเคสตร้าวงใหญ่ที่เปี่ยมประสานดนตรีทุกชิ้นได้เรียบเนียนฟังรื่นสบายหู 
             .....อาหารและขนมชุดแรกหมดลงไปไม่ถึง 20 นาที ท่านหัวหน้าก๊วน(ท่านรองฯ หมอสุธี) พร้อมกับทีมงานจาก ม.นเรศวร  จากสำนักหอสมุด   น้องแก่นจังคนสวย พร้อมน้อง ๆ แนวร่วมอีก 2 คน , อาจารย์ราณี สุดที่รักที่หอบเสื้อ "อะไรก็ กู" ถุงใหญ่มา  ผองเพื่อนที่นั่งอยู่ก่อนยกมือขึ้นสวัสดีกับสมาชิกใหม่ในห้อง  พร้อมกับลุกที่นั่งเพื่อให้สมาชิกผู้มาใหม่ได้นั่งรับประทานอาหารอย่างสะดวก...

            ....ท่านหัวหน้าก๊วน  หัวเราะเสียงดังมาแต่ไกล ยังมะทันได้นั่งสะบายเท่าไหร่  ก็เริ่มบรรเลงเสียง พาให้พวกเราหัวเราะกันได้เป็นระยะ ๆ   ตอนนี้ท่านพูดถึง ที่มาที่ไปของการทำเสื้อ gotoknow ว่าเพราะเหตุใดจึงทำ  ถึงตอนนี้ ทำให้นึกนิยมในความคิดของอาจารย์ราณีว่าท่านช่างเป็นนักการตลาดที่เก่งกาจ ท่านสามารถปลูกกระแสได้อย่างแยบยลถือเป็นกลยุทธขั้นวิชาเซียน(5 5 5)  และนั่นคือ จุดประสงค์และเป้าหมายของการระดมทุนจากสมาชิก gotoknow คนละนิด คนละหน่อยไม่ว่าจะน้อย จะมาก  จะบริจาคหรือจะมีวิธีการใด ๆ ก็ได้ไม่จำกัดวิธีเพื่อให้ gotoknow ของเราเป็นสื่อแห่งองค์ความรู้เพื่ออนาคตต่อไป

              ตามมาด้วยท่านอาจารย์ beeman ท่านเล่าถึงว่า ท่านได้ทำผลิตภัณฑ์ด้วยผึ้งชนิดหนึ่ง  จะนำรายได้ส่วนหนึ่งของท่านเข้าสนับสนุนในโครงการนี้ด้วย   ทำให้ผองเพื่อน ๆ ทั้งหลายยิ้มกันแก้มปริทีเดียว(โดยเฉพาะ อ.ราณี อิอิ...)

              ...ระเบียบไม่ต้องมี   วาระไม่จำเป็น  เห็น ๆ ว่านี่คงเป็นจุดผกผันที่น้อยคนที่จะมีโอกาสสัมผัส หืม...ช่างเป็นโอกาสดีจริง ๆ จะมีสักกี่ที่ในโลกในนี้  ในประเทศของเรานี้ ที่สามารถรวบรวมคนระดับ"ขุนพลแห่งความรู้" ให้สามารถนำ ความรู้ ความชำนาญที่ฝังลึกที่อยู่ในตัวของท่านเหล่านั้น นำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้   ถ่ายทอดประสบการณ์ เพื่อน้อง ๆ รุ่นหลัง ๆ ได้เรียนรู้แห่งประสบการณ์ของท่านเหล่านั้น  


               .....สังคมไทย ยังต้องการท่านอยู่  ผู้เดินทางผ่านมาตรงนี้อย่าลืมคลิกเข้าไปถึงใคร ๆ ก็ได้ใน gotoknow แล้วท่านจะพบมิติแห่งสังคมใหม่แห่งการเรียนรู้  ที่ ๆ ซึ่งไม่สามารถบรรยายภาพต่างๆ ด้วยคำพูดแต่...ท่านต้องสัมผัสเอง....