ลอยกระทงผจงวิจิตรนิรมิตบูชา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ระลอกน้ำคืนนี้ระยิบระยับจับแสงอันอำไพของดวงจันทรา ที่จ้าแจ่มเต็มดวงในเดือนสิบสอง น้ำปริ่มฝั่งคลองหน้าบ้านที่ทอดสายเคี้ยวคดจนจรดคุ้งน้ำหายไป สายลมหนาวอ่อนพัดผ่านผิวเย็นสบายนัก</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ประคองสองมืออุ้มกระทงบัวตองดอกไม้สดฝีมือยายที่ทำเป็นพุ่มดอกกระมุทตามแบบอย่างนางพญาแห่งพระร่วงเจ้า ท้าวศรีจุฬาลักษณ์อัครชายานพมาศ เมื่อครั้งสุโขทัยราชธานี ประดับประทีปทองส่องสว่างพร้อมธูปที่ส่งควันหอมฟุ้งไปถึงดาวดึงส์พิมานสวรรค์ เพื่อบูชาพระพุทธเจ้าศาสดาที่เสด็จกลับจากเทศนาพระพุทธมารดาคราออกพรรษาล่วงแล้ว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ยอบตัวลงตรงฝั่งนทีข้างๆ ยาย พลางกล่าวคำอธิษฐานตั้งจิตแน่วแน่ว่า </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ข้าแต่พระแม่คงคาอันแสนประเสริฐ ข้าน้อยขอน้อมนำกระแสชลาลัยเป็นสื่อไหลไปบูชาพระพุทธศาสดาเจ้าผู้ทรงบริสุทธิ์ ขอพระแม่คงคาจงเป็นพยานแห่งอธิษฐานวาจา ที่ข้าน้อยตั้งจิตมั่นในวันนี้ ข้าน้อยขอกราบบูชาพระองค์ที่ทรงเลิศด้วยธรรมอันวิเศษ ซึ่งเสด็จกลับจากเทวโลกในครั้งนี้ อนึ่งขอกราบขอบคุณพระแม่วารีที่ทรงอุปถัมภ์ ได้ดื่มด่ำอาบกินสายธารา ขอจงอภัยในตัวข้าที่ได้เผลอไผลทิ้งขว้างสิ่งแสนสกปรกลงในสายกระแสสินธุ์ สิ้นศรีให้เศร้าหมอง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ด้วยคุณความดีที่ข้าน้อยกระทำลอยกระทงทองดั่งนี้ ขอพระบารมีแห่งพระพุทธาและพระแม่คงคา จงช่วยพัดพาส่งเคราะห์ให้เหือดหาย พยาธิ ภยันตรายจงหมดสิ้น สาธุ สาธุ สาธุ”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> อธิษฐานเสร็จแล้วจึ่งผจงค่อยๆ ปล่อยกระทงประทีปทองให้ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ แสงประทีปจับผิวสายธาราให้เห็นเงาที่สะท้อนสวยงามจับตายิ่งนัก อิ่มใจที่ได้กระทำตามแบบอย่างประเพณีอันดีงามในคืนอันงดงามยามนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “หนูกระแต หนูจะไปเที่ยวงานลอยกระทงของเทศบาลกับพี่เค้าเหรอ คืนนี้เขามีการประกวดกระทง นางนพมาศสวยๆ มีดนตรีสะตงสตริงอะไรนี่ด้วยนะ”</p> “ไม่ไปแล้วล่ะยาย ยายบอกหนูเองไม่ใช่เหรอว่า ลอยกระทงนั้นลอยเพื่อบูชาพระพุทธเจ้าและขอขมาพระแม่คงคา หนูกระแตว่า ตอนนี้เราลอยเสร็จแล้ว ขึ้นบ้านดีกว่า หนูอยากฟังยายเล่าเรื่องตำนานลอยกระทงต่อ” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “เออ! ดีจริงหนูกระแตนี่ ช่างน่ารัก ไม่หลงแสงสีงานสนุกๆ ตามประสาเด็กๆ”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ ยายจ๋า! แล้วเทศบาลเค้าจัดงานสนุกๆ อย่างนั้นทำไม ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับลอยกระทงเลย ปีที่แล้วพวกพี่ๆ ข้างบ้านจุดประทัดยักษ์แขนขาด ตาบอด ไปตั้งหลายคน หนูกระแตเกลียดเสียงประทัดตุ้ม ต้ำ ดังหนวกหูไปหมด เวลาไปลอยกระทงหน้าเทศบาลก็ต้องคอยหลบตะไล เสียงวีดๆ ดังทั่วไปหมด คนก็มากมายเบียดเสียดกัน ตกน้ำตกท่าไปบ้างก็มี แถมยังมีพวกขี้เหล้าเมายาเต็มไปหมด บางคนก็คอยลวนลามผู้หญิง หนูกระแตไม่ชอบเลยจ้ะยาย” </p> “ยายว่า งานลอยกระทงอย่างที่หนูว่า มันชักสนุกเกินขอบเขตไปมาก ผู้คนเอาแต่รักสนุก ไม่ค่อยจะตั้งจิตให้สงบเพื่อบูชาพระพุทธเจ้าและขอขมาพระแม่คงคาเสียเท่าไหร่ ประกวดนางนพมาศไปทำอะไรก็ไม่รู้ ดูเหมือนจะคล้ายประกวดนางงาม จะประชันขันแข่งไปทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับลอยกระทงเสียหน่อย ดีแล้วล่ะหนูกระแต ปะ! เราขึ้นบ้านกัน ยายจะเล่าเรื่องนางนพมาศให้ฟัง” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ดีจ้ะยาย” </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
สวัสดีครับ
ผมเดาเอานะครับว่า ตอนสาววัยกระเตาะ เอ๊าะๆ นั้น คงสวยเข้าตาอาจารย์ เป็นผม ผมก็เลือกครับ เพราะดูเค้าๆ ว่า น่าจะสวยมาก เสียดาย กรรมการลำเอียงเข้าข้างคนอื่นเสียนี่ ถ้าผมอยู่จะเชียร์ด้วยลูกโป่ง สัก 100 ลูก รับรองว่า ปีนั้น ตำแหน่งนางนพมาศจะต้องอยู่ในมือคุณ naree suwan เป็นแน่
ผมจะเล่าเรื่องนางนพมาศในบันทึกต่อไปครับ
ลอยกระทงปีน่าจะสนุกนะค่ะ แต่ที่ไหนมีงานรื่นเริงที่นั้นก็ต้องมีการทะเลาะต่อยตีกันทุกปีละค่ะ ทำให้งานนั้นๆหมดสนุกไปเลยค่ะ