อรุณเบิกฟ้า พาแลใจ

อรุณรุ่ง เบิกฟ้า คราวันใหม่
เสียงหัวใจ เต้นไหว ใจลัดลิ่ว
สายโลหิต วางสอดสาน ดั่งไม้ทิว
สายลมกิ่ว เข้าแลออก ด้วยพุทธโธ

วันคืนก่อน เปรียบในป่า อันรกชัด
เงียบสงัด พลันวิเวก เขตสัตว์ร้าย
อีกผีสาง อมนุษย์ รุดกล้ำกลาย
เปรตผีพลาย จ้องส่วนบุญ กุศลทำ

อรุณเบิก ฤกษ์วันใหม่ ใจผ่องแผ้ว
คลายทุกข์แล้ว ซึ่งอดีต ในหนหลัง
มีจิตตรง เดินรุดหน้า พาเพียรพลัน
ปัจจุบัน สำคัญสุด จุดรวมใจ

เฝ้าเพ่งพิจ ลมหายใจ เข้าแลออก
สร้างจิตปลอด อกุศล มลทินหลาย
ทั้งทำชั่ว พูด คิดชั่ว มิกล้ำกลาย
เลวมลาย ด้วยตั้งจิต ติดลมใจ

อันชีวิต ถูกลิขิต ด้วยกรรมชัก
กรรมหนุนหนัก บุญกุศล ผลก่อนนั่น
อีกกรรมดี ในชาตินี้ มีผลทัน
ก่อนอาสันต์ ได้กินผล ตนทำดี

กรรมอีกหนึ่ง คือกรรมชั่ว มั่วไม่ได้
ต้องรับร้าย กลายวิบัติ หมดทางหนี
สร้างกรรมเลว ปฏิบัติชั่ว กรรมทวี
รับชาตินี้ ถึงชาติหน้า ตามต่อกรรม

อรุณฤกษ์ เบิกฟ้า คราวันใหม่
หล่อหลอมใจ ตั้งปฏิญาณ ทำดีนั่น
เร่งความเพียร ทำกรรมดี มีคุณอนันต์
พร้อมสร้างสรรค์ จรรโลงชีพ ให้งดงาม...