บทบาทนักกิจกรรมบำบัดกับการให้บริการเด็ก LD. คุณโฉมยงค์ บุตรราช นักอาชีวบำบัด 7 กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู โรงพยาบาลแพร่ ได้เสนอบทความเกี่ยวกับบทบาทนักกิจกรรมบำบัดกับการให้บริการเด็ก LD. ดังนี้ เด็ก LD หรือ LEARNNING DISABILITY CHILD เป็นเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ ซึ่งการเรียนรู้คือ การรับ การแปล การประมวล ข้อมูลจากสิ่งเร้า และก่อให้เกิดพัฒนาการ ความสามารถ สภาวะอารมณ์แนวคิด มีการพัฒนาตามวัย ตามเพศ มีการแสดงออก การปรับแนวคิด การปรับตัว ก่อให้เกิดเป็นความรู้ ความเข้าใจ สำนึกต่อตนเอง /ผู้อื่น/ส่วนรวม /และสังคม บทบาทนักกิจกรรมบำบัดที่ให้บริการเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ในครั้งนี้เป็นการชี้ให้เห็นถึงกระบวนการพัฒนาของปัญหาในตัวบุคคล ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้และนำไปสู่จิตสังคมบกพร่องอันเนื่องมาจากการเลี้ยงดูและสิ่งแวดล้อมที่ไม่สร้างโอกาสการเรียนรู้ การมีทักษะในการดำเนินชีวิตที่ดี พร้อมสร้างปัญหาให้กับสังคมได้ตลอดเวลาในมุมมองของนักกิจกรรม บำบัด ซึ่งจะมองที่การพัฒนาการประสาทสัมผัสที่ขาดการกระตุ้น การส่งเสริม ผ่านการเลี้ยงดู ให้พัฒนาการตามวัย บวกกับสิ่งแวดล้อมที่ไม่เข้าใจหรือเสริมโอกาสการเรียนรู้ที่ผิด จนเกิดเป็นความบกพร่องทางการเรียนรู้ ส่งผลให้เด็กเกิดปัญหาของการเรียนหนังสือ การทำกิจกรรมที่เหมาะสมตามวัย ก่อให้เกิดความไม่พึงพอใจในตัวผู้ปกครอง ส่งผลให้ผู้ปกครองแสดงอารมณ์หรือพฤติกรรมก้าวร้าวต่อเด็กหรือการเลี้ยงดูที่ไม่สร้างโอกาสทางการเรียนรู้ การมีทักษะในการดำเนินชีวิตที่ไม่ถูกต้อง มีผลกระทบต่อจิตใจของเด็ก ทำให้เด็กมีความไม่พึงพอใจต่อผู้ปกครอง และ พัฒนาปัญหาความไม่พึงพอใจเป็นจิตสังคมที่บกพร่อง ทำให้ผลการเรียนหนังสือยิ่งโตยิ่งแย่ และไม่ชอบการเรียนหนังสือ ไม่ชอบกติกาใดๆในสังคม ไม่มีสามัญสำนึกที่ดีต่อคนอื่น ต่อสังคม เริ่มมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม พัฒนาปัญหาตามวัยจนสามารถสร้างปัญหาให้กับสังคมได้ทุกรูปแบบ จากผลการตรวจประเมินหาความบกพร่องของประสาทสัมผัสรับรู้ในเด็กประถมและมัธยมในจังหวัดแพร่ ที่มีปัญหาทางการเรียนหนังสือจำนวน 375 คน พบเด็กทุกคนมีความบกพร่องของประสาทสัมผัส ร้อยละ 99 บกพร่องทางระบบการทรงตัว ร้อยละ 100 พบความบกพร่องของสหสัมพันธ์การเคลื่อนไหวแขน ขา ลำตัว ร้อยละ 90 พบความบกพร่องของการจัดระเบียบความคิดและการวางแผนในการทำกิจกรรม และร้อยละ 40 พบความบกพร่องของความตึงตัวของกล้ามเนื้อและข้อต่อ ไม่ชัดเจนสำหรับเด็กวัยเรียนที่ผู้ปกครองให้ข้อมูลความบกพร่องของประสาทสัมผัสทางกาย แต่ร้อยละ 20 พบปัญหาพฤติกรรมและปัญหาจิตสังคมบกพร่องส่วนใหญ่จะพบปัญหานี้ในเด็กมัธยม ร้อยละ 99 ของผู้ปกครองไม่เข้าใจในปัญหาของบุตรหลานและเป็นสิ่งแวดล้อมที่ปิดกั้นโอกาสการเรียนรู้การมีทักษะในชีวิตที่ถูกต้อง ร้อยละ 100 ที่พบว่าผู้ปกครองเป็นสิ่งแวดล้อมที่ก่อให้เกิดปัญหาทางจิตสังคมในเด็ก ยังไม่ชัดเจนในข้อสรุปตัวเลขร้อยละของข้อมูลว่าสังคมเป็นสิ่งแวดล้อม หรือแรงเสริมที่ก่อให้เกิดปัญหาทางจิตสังคม จากปัญหาที่ได้ นำไปวางแผนการอบรมครูให้จัดกิจกรรมบำบัดเพื่อปรับระบบประสาทสัมผัสและเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ที่ถูกต้อง สร้างความพึงพอใจในสังคมในครอบครัวที่ตนเองอยู่ เพื่อจะได้เป็นแนวทางในการสร้างทักษะในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง จะได้ลดปัญหาของสังคมในอนาคต ร้อยละ 100 ของครูที่ผ่านการอบรมการเสริมสร้างทักษะการดำเนินชีวิตในเด็ก LD เห็นด้วยกับแนวคิดของนักกิจกรรมบำบัด และได้เผยแพร่ความรู้ ทำความเข้าใจกับผู้ปกครอง ร้อยละ 99 เห็นด้วยแต่ยังไม่ได้ลงลึกถึงการนำไปปฏิบัติ มีวางแผนที่จะดำเนินการต่อไปทั้งการฟื้นฟูและบำบัดและเผยแพร่องค์ความรู้เรื่องพัฒนาการการเรียนรู้และแนวทางการเลี้ยงดูที่ส่งเสริมหรือสร้างโอกาสการเรียนรู้แก่บุตรหลาน ซึ่งในแวดวงสาธารณสุขของเมืองไทยในขณะนี้ นักกิจกรรมบำบัดเกือบจะเป็นวิชาชีพเดียวที่สามารถ ตรวจประเมินหาความบกพร่องของประสาทสัมผัสรับรู้ และวางแผนการบำบัดได้ เพียงแต่อีกหลายๆคนยังไม่ได้ลงมือปฏิบัติหรือริเริ่มงานด้านนี้ จึงเป็นโอกาส และเวลาที่ดีที่จะเริ่มต้น เพื่อเสริมกระทรวงศึกษาธิการซึ่งกำลังให้ความสำคัญกับเด็กกลุ่มนี้ มีจัดทำแผนการเรียนการสอนเฉพาะตัว ซึ่งนักกิจกรรมบำบัดจะช่วยชี้ให้เห็นปัญหาของสาเหตุการเรียนที่แท้จริงของเด็ก ช่วยการจัดทำแผนการเรียนการสอนมีบำบัดที่สมบูรณ์และมีประโยชน์ยิ่ง ต่อเด็กกลุ่มนี้ เพราะเด็ก LD ไม่ใช่เด็ก IQ ไม่ดี และยิ่งค้นหาบำบัดเร็วยิ่งเป็นผลดีกับเด็กเด็ก LD มักมีความสามารถเฉพาะตัวสูงหากได้รับโอกาสเสริมสร้างการเรียนรู้ที่ดี ย่อมมีคุณปะโยชน์ต่อประเทศชาติ * นักอาชีวบำบัด 7 กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู โรงพยาบาลแพร่
กิจกรรมบำบัดช่วยเด็กLD ได้
นักกิจกรรมบำบัดพัฒนาเด็ก LD
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ฤาฟ้าจักไกล · 7 พ.ย. 2550
อ้อยควั้น_ชายแดนใต้ · 7 พ.ย. 2550
พายุ · 7 พ.ย. 2550
น.ส. สิริภัสณ์ ศิระนุภาพ · 7 พ.ย. 2550