ในห้วงระยะเวลาสามปีที่ผ่านมา ได้มีโอกาสเรียนรู้ เรื่องราวเกี่ยวกับการจัดการความรู้ ซึ่งนับเป็นโอกาสอันดีที่ได้สัมผัสความจริงว่า การจัดการความรู้ เป็นศาสตร์และศิลป์ขั้นสูง เป็นการเรียนรู้ร่วมกันของผู้คน ด้วยการให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการใช้ความรู้ที่มีอยู่ในตัวแต่ละคน เพื่อเชื่อมโยงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน จะต้องออกมาจากใจจริง สิ่งที่จะได้ตามมาคือความจริงใจต่อกัน ณ จุดนี้ ผมจึงกล้าพูดว่า การจัดการความรู้เป็นศาสตร์และศิลป์ขั้นสูง สูงในระดับที่สามารถสร้างคนให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์พร้อมๆกับการเกิดเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ที่แท้
การเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับการจัดการความรู้ ช่วงสามปีที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้ผ่านพื้นที่ที่เป็นรูปธรรม คือ โรงเรียนและชุมชนบ้านเม็กดำ เป็นการเรียนรู้ที่พวกเรามีทิศทางร่วมกันว่า วิถีผูกพัน แบ่งปันคน น้ำ ป่า เราเรียนรู้ถึงความผูกพันของผู้คนในชุมชนบ้านเม็กดำ กับลำพังชู และป่าใหญ่โคกจิก ที่เปรียบเป็นหัวใจของชุมชน
หลากหลายเรื่องราวที่ได้เรียนรู้ หลากหลายเรื่องราวที่ได้พานพบ บทสรุปเบื้องต้น ทำให้พวกเราเห็นว่าคุณค่าแห่งความเป็นท้องถิ่น ที่ไม่อาจตีราคาเป็นเงินตราได้ หากแต่สามารถเป็นพลังใจที่นำไปสู่การดำรงชีวิตอย่างสุข สงบและร่มเย็น กระบวนการเรียนรู้บนความเป็นท้องถิ่น ด้วยความเป็นมาและจะเป็นไปในอนาคต พวกเราที่เม็กดำ จึงเรียกกระบวนการเรียนรู้แบบนี้ว่า ห้องเรียนของคนหลายวัย
ในห้วงระยะเวลาที่ผ่านมา ห้องเรียนของคนหลายวัย ได้ทำหน้าที่เชื่อมโยงให้คนทุกช่วงวัยได้มาเรียนรู้ร่วมกัน เกิดเป็นเครือข่ายการเรียนรู้ ระหว่างครู นักเรียน ชุมชน ตลอดจนพันธมิตรทางวิชาจากหลายพื้นที่ ซึ่งก็เป็นเพียงการก้าวย่างในพื้นที่เดียว และนับจากนี้ไปผมได้แต่เพียงหวังไว้ว่า ห้องเรียนของคนหลายวัย จะมีการเปิดพื้นที่การเรียนรู้ให้คนทุกช่วงวัย ในหลายพื้นที่มากขึ้น
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2550 ณ มหาชีวาลัยอีสาน จังหวัดบุรีรัมย์ ห้องเรียนของคนหลายวัย จะได้เริ่มก้าวเดิน เป็นก้าวต่อไป เราจะเริ่มต้นด้วย กิจกรรม รวมใจ ไปบุญกฐิน กินข้าวป่า พูดคุยกับครูบาสุทธินันท์ และโจทย์สำคัญที่จะต้องช่วยกันคิดและหาคำตอบ จึงมีอยู่ว่า พลังอันใด จะนำพาให้คนทุกช่วงวัยได้เรียนรู้ร่วมกัน
พลังอะไรก็ช่างเถอะ ที่สำคัญคิดว่า พลังใจคะ จะเห็นได้ว่า บางคนอยู่ไกลแค่ไหนเขาก็ดั้นด้นไป เพื่อหลอมกับพลังใจดวงอื่นๆ เป็นแนวร่วมพลังกันไปเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ เสียดายไม่ได้มีโอกาสไปเป็นส่วนร่วมอีกหนึ่งดวง ยังเหลือเวลาอีกยาวไกล ซักวันจะได้มีโอกาสร่วมพลังด้วยสักครั้ง ไม่ใช่ร่วมพังนะคะ
สวัสดีครับ
พลังแห่งความมุ่งมั่น และวัดใจกันคะ แต่ไปไม่ถึง เพราะมันไกลคะ มาเยี่ยมคะ ผอ.จะได้ไปสอนที่มหาวิทยาลียชีวิต ศูนย์เรียนรู้อำเภอกระนวนหรือเปล่าคะ แต่ ผอ.มุ่งมั่นจังเลยนะคะ จากอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย ถึงกระนวน มันไกลนะคะ วัดใจ ผอ.ได้เลย ท่านแน่มาก