รูปแบบการเรียนการสอนไม่ว่าจะเป็นในชั้นเรียนปกติหรือแบบ e-Learning หากตัวผู้เรียนเองขาดความพร้อม ทางด้านความรู้สึก จิตใจที่มีอคติต่อสถานที่เรียน ย่อมจะส่งผลให้การใฝ่เรียนรู้ลดลงตามไปด้วย ยิ่งถ้าต้องใช้การเรียนรู้แบบ e-Learning ด้วยแล้ว ที่เครื่องคอมพิวเตอร์จะต้องเชื่อมต่อกับเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ผู้เรียนต้องมีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ต และเรื่องภาษาอังกฤษก็จำเป็นอย่างยิ่ง (หรือจะปฏิเสธภาษาสากล) แต่สำหรับเด็กรุ่นใหม่ๆ ก็ไม่น่าเป็นห่วงเท่าใดนัก หากไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัว ก็อาจใช้ตามห้อง LAB หรือศูนย์คอมพิวเตอร์ที่สถานบันฯ ได้จัดเตรียมไว้ให้ ..ก็ย่อมทำได้
แต่ประเด็นสำคัญขึ้นอยู่กับตัวผู้เรียนเองต่างหาก...
ถึงแม้จะเรียนรู้ได้เองตามอัธยาศัยก็ตาม หากไม่จัดสรรเวลาให้ลงตัว เหมาะสมกับรูปแบบการเรียนรู้ของตนเอง หรือไม่แต่การไม่ยอมรับวิธีการที่จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีหลายส่วนร่วมกัน ทั้งต้องมีทักษะการสืบค้น การค้นคว้าหาความรู้ด้วยตนเองเสียก่อน ไม่รอเฉพาะให้ผู้สอนป้อนให้อย่างเดียว การเรียนรู้ผ่านทาง e-Learning ก็ไม่แตกต่างไปจากการเรียนในชั้นเรียนปกติ
"การค้นคว้าหาความรู้ด้วยตนเองเสียก่อน ไม่รอเฉพาะให้ผู้สอนป้อนให้อย่างเดียว" ผมมีความคิดที่เหมือนกันกับคำพูดนี้ครับ... และเคยบันทึกในบทความไว้บ้างแล้ว...
น่าแปลกนะครับ... เวลาให้หาความหมายของเนื้อหาบทเรียนอะไรสักอย่าง มักจะได้เสมอว่า หาจากไหน ที่ใด และอย่างไร... แต่ถ้าบอกว่าให้หาข้อมูล ดารานักร้องที่ชื่นชอบ กลับไม่ต้องบอกอะไรกันมาก...
แน่นอนครับ... "ความชื่น" "ความชอบ" ยอมมีความสำคัญในการเรียนรู้เสมอ...
ถ้าหากผู้สอนปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ เอาความชื่นชอบของผู้เรียนมาใช้ประกอบกับการเรียน น่าจะได้การตอบรับมิใช่น้อย...
แล้วจะทำอย่างไร... ล่ะ
สิ่งนี้... ต้องฝากไว้กับผู้สอนและผู้พัฒนา ต่อไป... การเรียนการสอน แบบ e-Learning มิใช่การเรียนรู้แบบ "ตาดู หูฟัง" อย่างเดียว... การปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียนไม่ควรตกหล่นไป...
แล้วจะทำอย่างไร.... (นี่คือความท้าทาย)
ขอบคุณครับ...