ว่างจากสาระที่ควรยึดถือเป็นตัวตน
“อนิจจัง . ทุกขัง . อนัตตา”
การผลักดันเปลี่ยนแปลงสรรพสิ่ง
เป็นไปตามอำนาจของเหตุปัจจัย
เหตุปัจจัยนี้...คือ...ตัวธรรมชาติ
ธรรมชาติทั้งหมดนี้ไม่ได้อยู่นิ่ง
มันไหลไปเรื่อย
สิ่งที่ไปผลักดันความคิดให้ไหลเรื่อย
ส่วนใหญ่เข้าไปจากภายนอก
เข้าไปทาง ตา หู จมูก ลิ้น กาย
เข้าไปผลักดันความคิดให้ไหลเรื่อย
ความคิดก็ผลักดัน กาย วาจา ให้ไหลเรื่อย
จึงไม่มีอะไร นอกจากความไหลเรื่อย
ธรรมชาติฝ่ายรูปล้วนๆ ก็ไหลเรื่อย
ธรรมชาติฝ่ายนามล้วนๆ ก็ไหลเรื่อย
ธรรมชาติที่ผสมกันทั้งรูปและนาม ก็ไหลเรื่อย
ไหลเร็วรุนแรงหรือช้า แผ่วเบา ล้วนมีอยู่ตลอดเวลา
มองดูที่ความไหลเรื่อย
มันมีตัวตนที่ตรงไหน
ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าตัวตนเลย
เราเรียกภาวะอันนี้ว่า "ความว่าง"
ว่างจากตัวตน ว่าง ว่าง ว่าง
ว่างนี้ไม่ใช่ไม่มีอะไร
มีทุกอย่างครบบริบูรณ์
แต่... ว่าง
ว่างจากสาระที่ควรยึดถือเป็นตัวตน
ที่เป็นเหตุของความทุกข์
ว่างจากความทุกข์
ว่างจากตัวตน
อนัตตา
