ยังต้องการ ความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย ความเอื้ออาทร อีก

คนเราเกิดมาทุกคน  อยู่ได้ก็ต้องอาศัย ปัจจัยสี่ คือ  อาหาร  เครื่องนุ่งห่ม  ยารักษาโรค  ที่อยู่อาศัย  คนในสมัยทุกวันนี้ คงลืมไปแล้ว ว่า จะอยู่ได้ก็ต้องมีเงิน  หายใจเข้า ก็เพื่อเงิน  หายใจออกก็เพื่อเงิน ทุกชีวิตอยู่ได้ ก็ต้องอาศัยเงิน เงินคือพระเจ้า ที่จะบันดาลได้ทุกสิ่ง  แต่ทำไมพระเจ้าช่างหาได้ยากเย็นเหลือเกิน  อยากมีพระเจ้า หรืออยากมีเงิน  ก็คงจะต้องหางานทำ  หรือทำงาน  สมัยก่อนชีวิตชาวบ้านมีแต่เกษตรกรรม  รัฐบาลส่งเสริมให้คนมีรายได้ นอกเหนือจากเกษตรกรรมแล้ว  คือการรู้จักทำงาน  เคยได้ยินสโลแกนสมัยก่อนไหม ว่า งานคือเงิน  เงินคืองานบันดาลสุข  คนสมัยก่อน คนมีเงินเลยส่งเสริมให้ลูกได้เรียน จะได้มีงานทำ  ไม่ต้องทำนา เพราะกลัวลูกลำบาก คนมีการศึกษาจะถูกยกย่องและยอมรับกัน ว่ามีเกียรติ สมศักด์ศรี

แต่ทุกวันนี้ สมัยใหม่  มันหลายสโลแกน  ฟังมากๆ ไม่รู้อะไรสำคัญที่จะจำ ทุกวันนี้ได้ยินทุกหน่วยงาน  เป็นอยู่แบบเศรษฐกิจพอเพียง  จะอยู่พอเพียงหรือไม่พอเพียง ในซอกหนึ่งของชีวิต ก็ยังมี คนตกงานมากมาย  โดยเฉพาะนักศึกษาผลิตออกมา  ออกมาแล้วก็ไม่มีงานรองรับ

บางคนจบมาแล้ว  ถ้าไม่แน่จริง (เงิน) อย่าหวังว่าจะได้ทำงาน  ทุกวันนี้ขนาด เน้นคุณธรรม ก็ยังมี  คนมีเงินสามารถเข้าทำงานได้  เผอิญคนคนนั้น ปรากฏว่า ไม่มีความสามารถในงานนั้นเลย  งานก็ไม่เดินและก็เผอิญว่า  ทุกคนที่ทำงานในนั้น  มาลักษณะเดียวกัน เลยปึกพอๆกันถ้าตัดปัญหาการเอาเงินยัดออกได้  ให้สอบแข่งขันแบบโปร่งใส คนเก่งจะได้มีโอกาสทำงาน ตามแนวถนัดของเขา ก็จะเกิดผลดีแก่งานนั้น

และนี่กำลังคิดอยู่ว่า  นักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิต  ในอำเภอหนึ่งๆ มีไม่น้อย  จบออกมาแล้ว  จะมีงานอะไรให้เขาทำบ้าง วิชาพัฒนาบ้านเมืองนี่  ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน อบต  สจ สส ก็เลือกได้เพียงคนเดียว แล้วอีกหลายๆคนเรียนแล้วเอาไปทำงานอะไรได้บ้าง  ควรจะมีงานรองรับเขาดิฉันมีความเห็นว่า  ต่อไปนี้  ผู้ว่าราชการจังหวัด  นายอำเภอ อบต งานทุกอย่างที่มีในอำเภอนั้น  จะต้องให้นักศึกษา มหาวิทยาลัยชีวิตที่จบออกไปในแต่ละรุ่น  ให้เขาได้มีโอกาส ดูแลพี่น้องตนเองเสียบ้างมันถึงจะเข้าใจในความเป็นอยู่ที่แท้จริง  ห้ามเอาคนต่างท้องถิ่นมาทำงานคิดเองนะ  นักศึกษาว่าไง แม้แต่ครู อาจารย์ พนักงานต่างๆ ต้องเป็นคนในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ในสำนักงาน  อบต. ด้วยเช่นกัน

นั่นคือใครจะมาสมัครงานต้องจบ มหาวิทยาลัยชีวิตด้วย ถึงรับ ดีไหม

แต่อย่างไรก็ตามด้วยความเป็นห่วงว่าผลิตนักศึกษาออกมาแล้ว ไม่มีงานรองรับ  คือทำงานไม่ได้  มาเรียนแค่ให้เป็นคนรู้จักการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาตนเท่านั้น  มันจะเสียเวลาหรือเปล่า เพราะเขาบางคนยังจะต้องใช้เวลาเหล่านี้  หาอยู่หากิน ในวันนั้น ถือว่าเขาขาดรายได้ไป

เอาอ่านข้อความข้างต้นแล้ว  อย่าไปคิดมาก  เรากำลังสร้างภูมิคุ้มกันแห่งชีวิตกันอยู่  ก็คือเรียนรู้เพิ่มเติมจากมหาวิทยาลัยชีวิต  ที่ไม่มีวันปิดทำการนี่แหละ   เอ๋า ถ้าเราจบออกมาแล้วจริงๆ  ไม่ต้องห่วงตั้งสติดีๆ ว่าจบออกมาแล้วจะทำอะไรได้บ้าง  บางคนจบออกมาแล้ว ตรงดิ่งไปสมัครทำงานที่บริษัทบ้าง หรือบางคนไปสอบแข่งขันเพื่อการบรรจุเข้าทำงานที่เป็นข้าราชการบ้าง  ยังต้องสอบแข่งขันกันอยู่ ถ้าไม่มีเงิน  ไม่มีเส้นไม่มีสาย  ถึงจะเก่งแค่ไหน ก็คงต้องฟาวอีก ทำอย่างไรดีน้อ  เพราะมันไม่ง่ายดั่งที่คิด  ธรรมเนียมแบบนี้มันถึงจะหมดไป ในข้าราชการไทยเสียที  คนดีจะได้ทำงานกัน    ชาติจะได้เจริญ

เอ๋วดิฉันจะบอก  เมื่อสอบแข่งก็ไม่ได้  ทำงานบริษัทก็ไม่ได้ อย่าพึ่งท้อแท้ใจ  อย่าลืมว่า  ยังเหลืออยู่สิ่งหนึ่ง  นั้นคือ  ปัญญา  ปัญญาคะ

เราจนเงินเพราะเราไม่มีงานทำ  เราไม่จนปัญญา  เราสามารถสร้างงานได้ด้วยตนเองคะ  ทำอะไรหละไม่มีเงินลงทุน  ก็ลงทุนตามความสามารถคะ  ตำมะละกอ ปิ้งไก่  ลาบก้อย อาหารตามสั่ง  หรือขายอะไรก็ได้ที่ตนเองคิดว่าตอนนี้พอทำได้อยู่แล้ว  ขายก้วยเตี๋ยว ทำอย่างไรเราถึงจะดึงดูดลูกค้า  ขายความคิดด้วย  ทำด้วยความคิดดี จัดโปรโมชั่นบ้าง  อย่าค้ากำไรเกินควร  เชื่อไหม ปริญญาโทขายข้างแกงก็ยังมีให้เห็น อย่าลืม  ขายฝีมือ  ขายความสามารถ   เชื่อไหมก๋วยเตี๋ยว หรืออาหารตามสั่ง  บางคนยอมลงทุนไปเรียนสูตรเขามา เป็นหมื่นก็มี ห้าพันก็มีเขายอมลงทุนลงแรง ด้วยใจอดทนและมุ่งมั่น  เพราะขายทีแรกคนยังไม่รู้จัก  กว่าร้านเขาจะโด่งดัง มีลูกค้ามากมาย  เขาใช้เวลาขนาดไหน  จึงต้องอดทน และทนอด  มีความเพียรเพื่อการพัฒนาชีวิตเพื่ออนาคต ทำอย่างไร วิธีดึงดูดลูกค้า

การศึกษาระดับมหาวิทยาลัย แม้ว่าเราเรียนไปไม่ได้ใช้ มันก็ไม่เสียหาย เพราะผลจากการเรียนรู้ เราจะกลายเป็นคนหูตากว้างไกล  รู้จักคิด วิเคราะห์ เพราะเขาสอนเรามา ให้รู้จักคิดวิเคราะห์ แต่ก่อนไม่ค่อยคิดกัน  และก็มีเพื่อนฝูงมากมาย ที่เรียนมาด้วยกัน จนจบก็มีความผูกพันและเพื่อนบางคนก็ยังเป็นตัวช่วยเสริม ให้ธุรกิจของเพื่อนประสบผลสำเร็จ  อย่างน้อยก็มาเป็นลูกค้าประจำ  มีอะไรก็ยังได้ปรึกษากัน จริงไหม  และเราก็ยังได้เปรียบคนอื่น  ตรงที่เรามีการศึกษาสูงกว่าใครบางคนเสียอีก  สูงกว่าคนอื่น  มีประสบการณ์ชีวิตมาเติมส่วนที่ขาดไป

-และจำไว้นะคะ  คนเราถ้าไม่เลือกงาน  ไม่มีคำว่าจนคะ

-และจำไว้อีก ก่อนที่จะวางแผนการใช้เงิน ก็ให้รู้จักการวางแผนหาเงินเสียก่อน

-และก็จำไว้อีกนะคะ  ถ้าจะทำอะไรก็ตาม อย่าให้ถูกใจแต่ตนเองเพียงอย่างเดียว  คนเดียว  แต่ต้องให้ถูกต้องด้วย ดูคนอื่นด้วย

-คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ถ้าเลือกเกิดได้ ไม่มีใครอยากเลือกเกิดมาจน

-เงินทองให้รู้จักหา  รู้จักใช้ รู้จักเก็บ รู้จักรักษา ไม่มีจน ถ้าจนก็จนไม่นาน  อย่าเป็นคนรวยไม่ทน  จนไม่นานเสียหละ

-และจำไว้นะคะ  การเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยชีวิต และชีวิต  กับเรียนวิชาการ สำคัญพอๆกัน  และต้องอาศัยกันและกันคะ

-และข้อสุดท้าย  การเดินเรือต้องมีเข็มทิศ การดำเนินชีวิตต้องมีเป้าหมายคะ ตั้งเป้าหมายชีวิตไว้แล้วยัง

-และท้ายสุด  สิ่งที่ทุกคนต้องการ  จากกล่าวข้างต้นแล้ว  สำคัญที่ขาดไม่ได้ก็คือ  ความรัก  ความเข้าใจ  ความห่วงใย  ความเอื้ออาทร จึงได้เขียนบทความนี่ขึ้นมาเพื่อช่วยคิดและเป็นแนวทาง  สำหรับบางคน  ยังหลงทางอยู่  เขาทำอะไรก็ทำตาม หรือไม่ทำตาม ก็ด้วยหลงอยู่  หวังว่าบทความนี้คงจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่ได้อ่านคะ  สู้  สู้ตายคะ ด้วยความเอื้ออาทร และห่วงใย