ท่านที่เคยเข้ามาเยี่ยม Blog นี้ อาจจะรู้สึกว่ามีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เนื่องจากผมได้ปรับเปลี่ยน Concept ของการเสนอความคิดเห็น การพูดคุย การแลกเปลี่ยน ของผมในเวทีแห่งนี้ เหตุผลของการปรับเปลี่ยนก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เพียงแต่ผมรู้สึกว่าผมก็ชกมวยเป็น ดังนั้น "ผมจึงไม่อยากขึ้นมารำบนเวทีมวย" ก็เท่านั้นเอง
- จำได้จนทุกวันนี้ เมื่อตอนเด็ก ๆ แม่บอกว่า "กินมดหนึ่งตัว ปัญญาทึบไปเจ็ดวัน" กลัวมาก ๆ ที่กลัวก็เพราะไม่รู้ว่า "ปัญญาทึบ" คืออะไร ความไม่รู้ทำให้จินตนาการไปว่า ถ้าเราปัญญาทึบ มันคงจะเจ็บปวด คงต้องไปหาหมอ ต้องฉีดยา แล้วถ้าไม่หาย ฉันก็คงจะตายเพราะปัญญาทึบ
- โตมาหน่อยจึงรู้ว่า "ปัญญาทึบ" ก็คือคิดอะไรไม่ออก จำอะไรไม่ค่อยได้ เราจึงมักจะว่าเด็ก ๆ ที่สอนอะไรแล้วจำไม่ค่อยได้ว่า เป็นเด็กปัญญาทึบ ถามว่า แล้ววันนี้ยังกลัว "ปัญญาทึบ" อยู่หรือไม่ ตอบว่า "กลัว" ตอนแรกนั้นผมกลัวแบบเด็ก ๆ คือกลัวเพราะไม่รู้ ต่อมาก็หายกลัว ที่หายกลัวก็เพราะรู้แล้ว แต่ก็เป็นการรู้แบบเด็กวัยรุ่น
- วันนี้อายุมากขึ้น ผมกลับมากลัวโรค "ปัญญาทึบ" อีกครั้ง และกลัวมากกว่าตอนเด็ก ๆ เสียอีก แต่ความกลัวครั้งนี้ ไม่ใช้กลัวเพราะไม่รู้ แต่กลัวเพราะรู้ว่า "ปัญญาทึบ" จะทำให้ผม "เสื่อมสมรรถภาพ... "
- ท่านที่เคยเข้ามาเยี่ยม Blog นี้ อาจจะรู้สึกว่ามีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เนื่องจากผมได้ปรับเปลี่ยน Concept ของการเสนอความคิดเห็น การพูดคุย การแลกเปลี่ยน ของผมในเวทีแห่งนี้ เหตุผลของการปรับเปลี่ยนก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เพียงแต่ผมรู้สึกว่าผมก็ชกมวยเป็น ดังนั้น "ผมจึงไม่อยากขึ้นมารำบนเวทีมวย" ก็เท่านั้นเอง
- แต่ถ้าอยากดูผมรำเชิญครับ www.oknation.net/blog/giftyourlife และ www.giftyourlife.com
เอ แล้วทำไงปัญญาจะไม่ทึบล่ะค่ะเนี่ย
· …สมัยเข้าทำงานใหม่ๆ ก็เคยมีความรู้สึกกลัว “สมองฝ่อ” เหมือนกันค่ะ เลยต้องเรียนๆ ๆ ๆ พร้อมกับหาความรู้ใส่ตัวไปเรื่อยๆ…แต่มาระยะหนึ่ง ที่หักโหมทั้งเรียนบวกกับงานวิจัยอย่างหนัก…จนกระทั่งมีวันนึง สังเกตอาการตัวเองเหมือนน้ำล้นแก้ว คือ หลุดโลกไปเลย สมองไม่สั่งงาน ไม่รับอะไรทั้งสิ้น เหมือนตัวเองจะเป็น..โรคอัลไซเมอร์ หรือ ..ความจำเสื่อม.. จนต้องสั่งตัวเองว่าให้หยุดใช้สมองสักพัก ใครที่ไม่เคยเจอ จะไม่รู้ว่ามีอาการอย่างไร จากการที่เคยคิดว่าหากเราใช้งานสมองมากๆ ฝึกคิดหรืออ่านบ่อยๆ น่าจะเป็นการดี ทำให้สมองไม่ฝ่อ..กลับกลายเป็นว่า มันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เป็นโรคความจำเสื่อม …ยิ่งพอได้อ่านงานวิจัยเกี่ยวกับ “อัลไซเมอร์” ถึงรู้ว่า หากเราใช้งานสมองอย่างหนัก ก็จะเหมือนกับการใช้งานในส่วนอื่นของร่างกาย ซึ่งหากมากไป บางครั้งก็ทำให้เสื่อมสภาพเร็วขึ้น…ดังนั้น ควรปล่อยให้เป็นไปตามวาระโอกาสจะดีกว่า“ไม่มากไปไม่น้อยไป…ทางสายกลาง..น่าจะดีที่สุด”<p style="margin: 0in 0in 0pt 0.25in; text-indent: -0.25in; tab-stops: list .25in" class="MsoNormal">· แต่ “ความจำเสื่อม” ที่กล่าวถึง กับ “ปัญญาทึบ” ของคุณธวัช คงไม่เหมือนกันกระมัง ใช้คำว่า “ปัญญาทึบ” ฟังน่ากลัวเกินไปหรือเปล่าเนี่ย…ระวังอาการกลัวตัวเองจะปัญญาทึบ แล้วเร่งใช้งานสมองอย่างหนัก จะกลายเป็นว่า ไม่เป็นหรอก ”ปัญญาทึบ” แต่กลับไปเป็น “โรคความจำเสื่อม” เข้าล่ะยุ่งเหมือนกันนะ…. เพราะทั้ง “ความจำเสื่อม” และ “ปัญญาทึบ”</p> มันไม่น่าพิสมัยเอาสักรายการเลยนะคะ… <p> </p>
ขอบคุณครับ สำหรับความหวังดี ที่ว่า กลัวปัญญา "ทึบ" เพราะรู้สึกว่า ช่วงนี้แสงสว่างทางปัญญาน้อย ก็เลยต้องมาอาศัยเทียนแห่งความคิดจากสมาชิกของ Gotoknow โดยเฉพาะแสงเทียนจากคุณยุพา…แนะนำด้วย…แนะนำด้วย
…มิบังอาจค่ะ..เพราะตัวเองก็มีความรู้สึกว่า เหมือนแสงหิ่งห้อยน้อยๆ ท่ามกลางแสงตะวันอยู่แล้ว…แถมตอนนี้…เกือบเข้าข่าย “อัลไซเมอร์” เข้าไปอีกด้วย ขืนไปแนะนำใคร กลัวเขาเหล่านั้น จะหลงทางซะยิ่งกว่า แทนที่จะเป็นผลดี เดี๋ยวจะกลายเป็นว่า “หลงทางเสียเวลา...” ไปนะนั่น!