กลัว...ปัญญา...ทึบ


ท่านที่เคยเข้ามาเยี่ยม Blog นี้ อาจจะรู้สึกว่ามีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เนื่องจากผมได้ปรับเปลี่ยน Concept ของการเสนอความคิดเห็น การพูดคุย การแลกเปลี่ยน ของผมในเวทีแห่งนี้ เหตุผลของการปรับเปลี่ยนก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เพียงแต่ผมรู้สึกว่าผมก็ชกมวยเป็น ดังนั้น "ผมจึงไม่อยากขึ้นมารำบนเวทีมวย" ก็เท่านั้นเอง
  • จำได้จนทุกวันนี้ เมื่อตอนเด็ก ๆ แม่บอกว่า "กินมดหนึ่งตัว ปัญญาทึบไปเจ็ดวัน" กลัวมาก ๆ ที่กลัวก็เพราะไม่รู้ว่า "ปัญญาทึบ" คืออะไร ความไม่รู้ทำให้จินตนาการไปว่า ถ้าเราปัญญาทึบ มันคงจะเจ็บปวด คงต้องไปหาหมอ ต้องฉีดยา แล้วถ้าไม่หาย ฉันก็คงจะตายเพราะปัญญาทึบ
    • โตมาหน่อยจึงรู้ว่า "ปัญญาทึบ" ก็คือคิดอะไรไม่ออก จำอะไรไม่ค่อยได้ เราจึงมักจะว่าเด็ก ๆ ที่สอนอะไรแล้วจำไม่ค่อยได้ว่า เป็นเด็กปัญญาทึบ ถามว่า แล้ววันนี้ยังกลัว "ปัญญาทึบ" อยู่หรือไม่ ตอบว่า "กลัว" ตอนแรกนั้นผมกลัวแบบเด็ก ๆ คือกลัวเพราะไม่รู้ ต่อมาก็หายกลัว ที่หายกลัวก็เพราะรู้แล้ว แต่ก็เป็นการรู้แบบเด็กวัยรุ่น
  • วันนี้อายุมากขึ้น ผมกลับมากลัวโรค "ปัญญาทึบ" อีกครั้ง และกลัวมากกว่าตอนเด็ก ๆ เสียอีก แต่ความกลัวครั้งนี้ ไม่ใช้กลัวเพราะไม่รู้ แต่กลัวเพราะรู้ว่า "ปัญญาทึบ" จะทำให้ผม "เสื่อมสมรรถภาพ... "
    • ท่านที่เคยเข้ามาเยี่ยม Blog นี้  อาจจะรู้สึกว่ามีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เนื่องจากผมได้ปรับเปลี่ยน Concept ของการเสนอความคิดเห็น การพูดคุย การแลกเปลี่ยน ของผมในเวทีแห่งนี้  เหตุผลของการปรับเปลี่ยนก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เพียงแต่ผมรู้สึกว่าผมก็ชกมวยเป็น ดังนั้น  "ผมจึงไม่อยากขึ้นมารำบนเวทีมวย" ก็เท่านั้นเอง
  • แต่ถ้าอยากดูผมรำเชิญครับ  www.oknation.net/blog/giftyourlife  และ  www.giftyourlife.com 

 

หมายเลขบันทึก: 142394เขียนเมื่อ 27 ตุลาคม 2007 14:32 น. ()แก้ไขเมื่อ 8 มิถุนายน 2012 19:16 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (5)
เอ แล้วทำไงปัญญาจะไม่ทึบล่ะค่ะเนี่ย
·         ...สมัยเข้าทำงานใหม่ๆ ก็เคยมีความรู้สึกกลัว "สมองฝ่อ" เหมือนกันค่ะ เลยต้องเรียนๆ ๆ ๆ  พร้อมกับหาความรู้ใส่ตัวไปเรื่อยๆ...แต่มาระยะหนึ่ง ที่หักโหมทั้งเรียนบวกกับงานวิจัยอย่างหนัก...จนกระทั่งมีวันนึง สังเกตอาการตัวเองเหมือนน้ำล้นแก้ว คือ หลุดโลกไปเลย สมองไม่สั่งงาน ไม่รับอะไรทั้งสิ้น เหมือนตัวเองจะเป็น..โรคอัลไซเมอร์ หรือ ..ความจำเสื่อม.. จนต้องสั่งตัวเองว่าให้หยุดใช้สมองสักพัก ใครที่ไม่เคยเจอ จะไม่รู้ว่ามีอาการอย่างไร  จากการที่เคยคิดว่าหากเราใช้งานสมองมากๆ ฝึกคิดหรืออ่านบ่อยๆ น่าจะเป็นการดี ทำให้สมองไม่ฝ่อ..กลับกลายเป็นว่า มันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เป็นโรคความจำเสื่อม ยิ่งพอได้อ่านงานวิจัยเกี่ยวกับ อัลไซเมอร์ ถึงรู้ว่า หากเราใช้งานสมองอย่างหนัก ก็จะเหมือนกับการใช้งานในส่วนอื่นของร่างกาย ซึ่งหากมากไป บางครั้งก็ทำให้เสื่อมสภาพเร็วขึ้นดังนั้น ควรปล่อยให้เป็นไปตามวาระโอกาสจะดีกว่า ไม่มากไปไม่น้อยไป...ทางสายกลาง..น่าจะดีที่สุด

·         แต่ ความจำเสื่อม ที่กล่าวถึง กับ ปัญญาทึบ ของคุณธวัช คงไม่เหมือนกันกระมัง ใช้คำว่า ปัญญาทึบ ฟังน่ากลัวเกินไปหรือเปล่าเนี่ย...ระวังอาการกลัวตัวเองจะปัญญาทึบ แล้วเร่งใช้งานสมองอย่างหนัก จะกลายเป็นว่า ไม่เป็นหรอก ปัญญาทึบ แต่กลับไปเป็น โรคความจำเสื่อม เข้าล่ะยุ่งเหมือนกันนะ.... เพราะทั้ง ความจำเสื่อม และ ปัญญาทึบ

      มันไม่น่าพิสมัยเอาสักรายการเลยนะคะ...   

 

ขอบคุณครับ สำหรับความหวังดี  ที่ว่า กลัวปัญญา "ทึบ"  เพราะรู้สึกว่า ช่วงนี้แสงสว่างทางปัญญาน้อย  ก็เลยต้องมาอาศัยเทียนแห่งความคิดจากสมาชิกของ Gotoknow  โดยเฉพาะแสงเทียนจากคุณยุพา...แนะนำด้วย...แนะนำด้วย
...มิบังอาจค่ะ..เพราะตัวเองก็มีความรู้สึกว่า เหมือนแสงหิ่งห้อยน้อยๆ ท่ามกลางแสงตะวันอยู่แล้ว...แถมตอนนี้...เกือบเข้าข่าย อัลไซเมอร์เข้าไปอีกด้วย  ขืนไปแนะนำใคร กลัวเขาเหล่านั้น จะหลงทางซะยิ่งกว่า แทนที่จะเป็นผลดี เดี๋ยวจะกลายเป็นว่า หลงทางเสียเวลา... ไปนะนั่น!
  • เค้าบอกให้ฝึกสมองด้วยการ ฝึกคิด แล้วพยายามทำจิตใจให้สบาย


  • คล้ายๆ คิดดี ทำดี ทำจิตใจให้ผ่องใส เลยเนอะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี