ไม่มีใครที่เป็นคนเข้าใจยากและเรื่องมากเท่าเจ้าหล่อนอีกแล้ว
บางครั้งก็ขี้บ่นเป็นคนแก่ บางครั้งก็เกี่ยงหากครูใช้งานวานทำ
พอครูทำงอนก็รีบอาสาด้วยความเต็มใจ (คงเป็นเพราะเจ้าหล่อนห่วงเล่น)
คุณเธอค่อนข้างจะตัวโต อีกทั้งเจ้าเนื้ออยู่สักหน่อย เวลาเดินเหิน
มักจะชนนั้นชนนี่ ทำเอาโต๊ะครูบุบเบี้ยวไปหลายเสี้ยวเวลา แต่เจ้าหล่อน
มักจะไม่ค่อยเจียมตัวเอาเสียเลย ชอบที่จะเล่นไล่เพื่อนตัวกระจิดริดซึ่งเขา
จะเล็ดลอดไปรูใดก็ได้ คุณเธอจึงชนโต๊ะเก้าอี้ออกจากตำแหน่งเดิมไปไกลโข
ดีที่เป็นเวลาเที่ยงไม่งั้นแล้วคงจะถูกเพื่อนรุมกินโต๊ะ สุดท้ายแล้วเจ้าหล่อนก็
ต้องมาจัดการให้เข้าที่เข้าทางและย้ายนิวาสถานที่เล่นไปที่อื่นตามคำบัญชา
เจ้าหล่อนก็ดูท่าทางตั้งอกตั้งใจเรียนดีมาก ซักถามอะไรเป็นตอบได้แทบ
ทุกเรื่อง แต่ตอนทำงาน เจ้าหล่อนกลับดูไม่ประสีประสา ไม่มีความมั่นใจ นิดๆ หน่อยๆ ก็ถาม สงสัยไปเสียทุกเรื่อง แรกๆครูก็เพียรตอบแต่พฤติกรรมไม่เปลี่ยนแปลงครูจึงชี้ไปที่หัวแล้วบอกว่า "ใช้หมองคิดเอาเอง"