๑. โรคยากจนข้นแค้น โรคนี้เกิดจากการไม่รู้จักทำมาหากิน พริกขอจากบ้านเหนือ เกลือขอจากบ้านใต้ แต่ตนเองไม่เคยคิดจะปลูกไว้กินเองหรือรู้จักทำมาหากินมีเงินเดือนแต่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย เงินไหลออกกระเป๋าไม่หยุด มีรายได้ต่ำแต่รสนิยมสูง ขาดการวางแผนการใช้เงิน ทำให้โรคนี้นับวันที่จะระบาดรุนแรงในสังคมไทยไปทั่วทุกถิ่นที่
๒. โรคหว้าเหว่ โรคนี้มีอาการขาดสารแห่งความสุข รู้สึกว่าตนเองอยู่ในโลกคนเดียว ถ้ามีคนอยู่ข้างก็เหมือนเค้าไม่เข้าใจเราเขาไม่ใส่ใจ ในหัวใจของคนเป็นโรคนี้ต้องการใครสักคนมาคอยปลอบโยนเอาใจ มันทรมานมากถ้าเป็นไปได้อย่าให้เกิดกับเราเด็ดขาด ดังนั้นถาเรามีคนรักกรุณาใส่ใจคนที่เรารักให้ดี ยิ่งบุพพการีมักเกิดโรคนี้กันมากเพราะลูกๆปล่อยให้อยู่บ้านกับหลานหรืออยู่กับแมวบางคนปล่อยให้แม่อยู่คนเดียวตลอดวันค่ำค่อยกลับมาดู ถ้าเราไม่มีเพื่อนคุยอยู่คนเดียวเราจะทนไหวไหม
๓.โรคไร้ความปลอดภัย คือโจรมาปล้น มือปืนมาทำร้ายและที่ผ่อนลงมาคือคนรอบกายสร้างขึ้นแล้วมีผลทำให้เราต้องตายผ่อนส่งเช่นสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ คนรักเป็นพิษ
๔.โรคจากสิ่งเสพติด คือสิ่งเสพติดที่เป็นอันตรายคือบุหรี่เหล้าการพนันและโรคที่มากับยาเสพติดซึ่งบางครั้งเหมือนจะทำให้เราเป็นเศรษฐี แต่บางทีก็เกิดไข้โป้ง บางครั้งก็ทำให้เราเมาไปกับสังคม งั้นก่อนที่จะทำอะไรให้ระวังนี้ให้ดีโรคเพราะโรคนี้อาจทำให้เกิดอาการลงแดงถ้าเราติดเองเช่นติดเล่นเนต ติดเกมส์ ติดพนัน
๕.โรคสำส่อนทางเพศ โรคนี้มักทำให้ทำให้ทรัพย์สินเงินทองเสียไปโดยไมจำเป็น ทั้งนี้เพราะการสำส่อนนำมาซึ่งการสุรุ่ยสุร่ายเพื่อเอาใจเพศตรงข้าม มักเกิดกับผู้ชายเป็นเป็นส่วนใหญ่ ส่วนผู้หญิงไม่ค่อยมีโรคชนิดนี้มากเพราะผู้หญิงไทยยังมีภูมิป้องกันที่พ่อแม่ให้มา
๖.โรคตามใจปาก อยากอะไรก็กินเพราะคิดว่าตนเองมีพอได้ซื้อกิน ทำให้บางคนกินแบบสำส่อน กินในที่รโหฐาน ผิดกับอีกคนหลายคนที่ไม่มีอะไรจะกิน
๗.โรคที่อยากทำให้มันเกิดเองเช่นอุบัติเหและการฆ่าตัวตาย เพราะเห็นว่าชีวิตไร้ค่า ที่จริงชีวิตเรามีค่าเท่ากันแต่ทำไมคนเป็นโรคนี้จึงมองว่าชีวิตนี้อัปยศไม่น่อยู่ไร้ศักดิ์ศรีตายดีกว่า
๘.โรคสมองลืมบุพพการี สมองของผู้ที่เป็นโรคนี้จะไม่คิดถึงผู้ให้กำเนิด เห็นบิดามารดาเป็นตัวทำลายความสุข แต่เห็นแฟนคิดถึงแฟนเหมือนเทพเจ้า เช้าเที่ยงเย็นสมองคิดถึงแฟนหรือคิดถึงคนรัก บางคนถึงกับพูดว่าสาเหตุที่ต้องคิดถึงแฟนมากกว่าแม่เพราะว่าแม่ออกแค่ครั้งเดียวแต่แฟนออกได้ทุกวัน ตัณหากามารมณ์ทำให้คนเราเป็นเอาขนาดนี้
สังคมไทยสมควรได้รับการเยียวยา ได้รับการบำบัดในทางที่เหมาะสม ขี้เหล้า เจ้าชู้ ดูหนังคนจน และโรคดังกล่าวข้างต้นหากเรารู้ตัวก็ควรหาทางรักษาดีกว่ารอให้รัฐบาลออกกฏหมายมาบังคับ "สามัญสำนึกย่อมมีค่ากว่าบังคับให้สำนึก"
