เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนั้นจึงมี เมื่อสิ่งนี้เกิดสิ่งนั้นจึงเกิด เมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนั้นก็ไม่มี เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนั้นก็ดับ

คำถาม : เพชฌฆาตประหารชีวิตนักโทษ บาปหรือไม่?

1.คำจำกัดความ,ความหมาย

1. ประหารชีวิต, ฆ่า = การทำชีวิตของมนุษย์หรือสัตว์ให้พรากจากกัน, ขาดจากกัน

2. บาป = การกระทำความผิดข้อห้ามในศาสนา, ความชั่ว, ความมัวหมอง

In put +   process=out put_  out come

เพชฌฆาต, นักโทษ+  ประหาร  = นักโทษเสียชีวิต  _  ? 

2.แสดงกระบวนการแต่ละขั้นตอนจนถึงการประหาร

คู่กรณีของจำเลย   "  จำเลย  "   โจทย์   "    ตำรวจ  "   ทนาย,อัยการ

                                                                                             ?

?  !    ประหาร     !      เพชฌฆาต   !    ผู้พิพากษา     !   คณะลูกขุน 

3.แสดงความเป็นเหตุและผล โดยหลักของการเป็นเหตุปัจจัย มีความเชื่อมโยง และอิงอาศัยซึ่งกันและกัน ดังนี้           

                             เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนั้นจึงมี

                              เมื่อสิ่งนี้เกิดสิ่งนั้นจึงเกิด

                              เมื่อสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนั้นก็ไม่มี

                              เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนั้นก็ดับ

กรรม = การกระทำ ทางกาย ทางวาจา ทางใจ

กุศลกรรมบถ 10 = ผู้กระทำกรรมดี    "    บุญ    " มีสวรรค์ภูมิเป็นที่ไป 

อกุศลกรรมบถ 10 = ผู้กระทำกรรมชั่ว   "   บาป  "   มีนรกภูมิเป็นที่ไป(ตามคำจำกัดความ,ความหมาย) 

กุศลกรรมบถ 10 ข้อที่ 1 = ไม่ฆ่าสัตว์ (ปาณาติบาต)  "   บุญ  "   มีสวรรค์ภูมิเป็นที่ไป                      

อกุศลกรรมบถ 10 ข้อที่ 1 = ฆ่าสัตว์ (ฆ่ามนุษย์)   "   บาป   "    มีนรกภูมิเป็นที่ไป 

เพชฌฆาตฆ่ามนุษย์(โดยที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน) = อกุศลกรรม = บาป

[กุศล = สิ่งที่ดีที่ชอบ, กรรม = การกระทำทางกาย, อ = ไม่, อกุศลกรรม = การกระทำที่ไม่ดี]

เพชฌฆาตฆ่าตามหน้าที่โดยไม่ใช้ปัญญาไตร่ตรองและมีค่าเงินเดือนตอบแทน นักโทษผิดจริงผู้พิพากษาวินิจฉัยถูก[บาป]

เพชฌฆาตฆ่าตามหน้าที่โดยไม่ใช้ปัญญาไตร่ตรองและมีค่าเงินเดือนตอบแทน นักโทษไม่ผิดวินิจฉัยผิด แพะรับบาป [บาป+บาป]

คู่กรณีของจำเลย + จำเลย + โจทย์,ผู้เสียหาย,ทายาท = ผู้มีกรรมต่อกัน

ตำรวจ + ทนาย + อัยการ + คณะลูกขุน + ผู้พิพากษา + เพชฌฆาต = ผู้มีกรรมร่วม

4. อภิปรายผล มีคำถามว่า

(1)    การทำความดี มีเมตตา กรุณาตามหลักพรหมวิหาร4 จะมีหนทางไปสู่นรกภูมิหรือไม่?ตอบว่า ไม่

(2)    การที่เพชฌฆาตทุกคนทำการประหารนักโทษหลายๆครั้งจะมีหนทางไปสู่สวรรค์ภูมิหรือไม่?ตอบว่า ไม่  เพราะ  ถ้าการที่เพชฌฆาตประหารชีวิตนักโทษแล้วเชื่อว่าได้ไปสวรรค์ ถ้าคุณมีความเชื่อเช่นนั้นจริง แล้วให้คุณไปเป็นเพชฌฆาต คุณจะเป็นหรือไม่  

          ดังเช่น : องคุลิมานตั้งเป้าหมายประหารชีวิตมนุษย์ให้ครบ 1,000 คน เพื่อบรรลุผลบางอย่างและได้ไปสวรรค์อันเป็นการเข้าใจผิด เพราะเป็นอวิชชา องคุลิมานประหารชีวิตมนุษย์ได้ 999 คน เหลืออีก 1 คน ก็จะครบ 1,000 คน องคุลิมานมาพบพระพุทธเจ้าและวิ่งไล่ตาม ไล่อย่างไรก็ไม่ทัน องคุลิมานจึงบอกให้พระพุทธเจ้าหยุด พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า เราหยุดแล้ว แต่ท่านสิยังไม่หยุด ถ้าหากว่าการฆ่าทำให้องคุลิมานมีสวรรค์ภูมิเป็นที่ไปแล้วพระพุทธเจ้าจะทรงห้ามองคุลิมานมิให้ฆ่าคนเพิ่มอีกทำไม หากว่าการฆ่าคนไม่เป็นบาปก็ควรส่งเสริมการฆ่าสิ แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ ซึ่งการที่องคุลิมานฆ่ามนุษย์โดยที่เขาเหล่านั้นไม่เคยโกรธ เกลียด เคียดแค้นกันเลย คนเหล่านั้นก็อาจจะมีทั้งผู้บริสุทธิ์(คนดี) และผู้สมควรถูกฆ่า(คนชั่ว) ปะปนกันไป องคุลิมานฆ่าโดยเห็นผิดคืออวิชชา(ผู้พิพากษา) จากอกุศลกรรมคือธรรมฝ่ายชั่วให้ฆ่าคน 1,000 คน เพื่อบรรลุผลบางอย่าง จึงเปรียบ

          องคุลิมาน = เพชฌฆาต

พระพุทธเจ้าทรงห้ามองคุลิมานฆ่ามนุษย์ = พระพุทธเจ้าทรงห้ามเพชฌฆาตฆ่ามนุษย์ 

พระพุทธเจ้าทรงเห็นว่าองคุลิมานฆ่ามนุษย์เป็นบาป = พระพุทธเจ้าทรงเห็นว่าเพชฌฆาตฆ่ามนุษย์เป็นบาป(บาปตามคำจำกัดความ,ความหมาย)Ans(คำตอบฝ่ายธรรม) 

แต่ถ้าจะตอบคำตอบทางฝ่ายโลก คือ คู่กรณีจำเลย+โจทย์เป็นผู้เสียหาย,จำเลยกระทำความผิด,

กฎการอยู่ร่วมกันของสังคมคือการบังคับใช้กฎหมาย "  ตำรวจจับกุม"  ส่งอัยการฟ้องศาล

                                                                                                 $

สังคมว่าไม่บาป ! เกิดความชอบธรรม ! เพชฌฆาตประหาร !ศาลวินิจฉัย

$

เป็นคำตอบฝ่ายโลก

คุณจะเชื่อพระพุทธเจ้าหรือคุณจะเชื่อใคร?

โดย

สักทอง ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง