สัปดาห์ที่ 5
ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร การสื่อสารเป็นสิ่งจำเป็นที่สิ่งมีชีวิตจะต้องมีอย่างเช่น มนุษย์และสัตว์ เพียงแต่ภาษาของแต่ละสิ่งมีชีวิตใช้จะแตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะมนุษย์จำเป็นอย่างยิ่งต่อการใช้การสื่อสารเพื่อให้เกิดความเข้าใจเพื่อที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขทั้งต่อตนเองและประเทศชาติ จากการเรียนรู้มาทำให้ทราบว่า นิยามของคำว่า “ภาษา” ของแต่ละบุคคลที่ให้เอาไว้มีความแตกต่างกันออกไปแต่สาระสำคัญหรือความหมายของภาษาก็ไปในทิศทางเดียวกัน คือ สัญลักษณ์ที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเพื่อให้ความหมายเป็นที่เข้าใจร่วมกันและใช้ในการสื่อสารทางความคิดและทางความรู้สึกของมนุษย์ เพื่อให้เกิดความเข้าใจอันดีต่อกัน และเกิดความสงบสุขของสังคม นอกจากนั้นภาษาหรือการสื่อสารยังสามารถทำให้เกิดความสามัคคี ซึ่งภาษาของแต่ละกลุ่มหรือท้องถิ่น ย่อมมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง มีความสละสลวย และสามารถสร้างจิตสำนึกของความเป็นพวกพ้องเดียวกัน และการสื่อสารสามารถทำให้มนุษย์มีการพัฒนาในทางที่ดีขึ้น โดยเฉพาะการกำหนดให้มีภาษากลางเพื่อใช้ในการสื่อสาร เป็นเครื่องมือสำคัญที่มนุษย์ช่วยพัฒนาคลี่คลายในสิ่งที่ตนยังไม่รู้ และไม่เข้าใจ ด้วยการสอบถาม ศึกษาค้นคว้า อภิปราย และยังสามารถบ่งบอกของความเจริญรุ่งเรืองของแต่ละสังคมได้ด้วย หากมนุษย์มีกิจกรรมร่วมกันส่วนใหญ่แล้วล้วนแต่ใช้ภาษาในการสื่อสารเพื่อให้เกิดความเข้าใจ เพื่อให้ได้มาซึ่งความสำเร็จร่วมกันและภาษาของแต่ละท้องถิ่นเมื่อฟังสำเนียงแล้วยังสามารถแยกออกได้ว่าบุคคลที่กำลังสื่อสารอยู่นั้น กำลังมีความรู้สึกนึกคิดอะไรอยู่ การใช้ภาษาในการสื่อสารนั้น เราควรมีการรักษาวัฒนธรรมทางภาษาเอาไว้บ้าง เพราะสังคมทุกวันนี้ได้รับเอาอารยธรรมจากสังคมภายนอกมามากจนก่อให้เกิดภาษาวิบัติไปบ้างแล้ว ก็มีเพราะฉะนั้นหากภาษาหรือการสื่อสารมีทิศทางที่เปลี่ยนไปควรจะมีการบอกกล่าวแก่ลูกหลานในสิ่งที่ถูกต้อง เพื่อเป็นการอนุรักษ์มรดกที่ถูกต้องให้อยู่คู่กับลูกหลานไปตลอดนานเท่านาน และสิ่งที่น่าภาคภูมิใจอีกอย่างหนึ่งที่ทุกชาติและทุกชนชั้นจะต้องมีก็คือ การมีภาษาพูด และภาษาเขียนเป็นของตนเอง อย่างเช่นประเทศไทยเรานี้เอง มาลี เกษอินทร์
