ท่าทางจะมีคนป่วยเพิ่มขึ้นอีกคน

วันที่ 11 ตุลาคม 2550

วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี (สีแสด) ของสัปดาห์ที่ 23 นับถอยหลังไปอีกหน่อยก็คงเหลือ 34 วันเท่านั้นครับผม <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                ตื่นมาแต่เช้ามืด 6 โมงที่นี่ ซึ่งก็เท่ากับตี 5 บ้านผม ต้องรีบไป round เพราะว่าครูเริ่มผ่าตัดเช้า เมื่อวานตอนเย็นท่านให้จูดี้โทรมาหาผม บอกว่าให้ผมเริ่มผ่าคนไข้คนแรกซึ่งเป็นของลุปน่าไปได้เลย วันนี้เป็นวันที่ประหลาดมาก เพราะว่าครูผมซึ่งเป็นนักผ่าตัดทางช่องคลอด แต่วันนี้มีคนไข้ผ่าตัดใหญ่ 7 คน ผ่าตัดทางหน้าท้องไปซะ 5 คนแล้ว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                การผ่าตัดคนแรกซึ่งเป็นคนไข้ของลุปน่า ผมทำหน้าที่เหมือนอยู่ที่ม.อ. เพราะว่าต้องคอยสอนเธอ เนื่องจากความมั่นใจของเธอลดลงไปมากตั้งแต่เจอภาวะแทรกซ้อนติดต่อกัน 2 สัปดาห์ หว่องฟุกก็มาเข้าช่วยด้วย เราก็สามารถทำได้ดี หว่องฟุกตื่นเต้นทุกครั้งที่ผมฉีกแนวออกจากเทคนิคครูหาญ ผมก็บอกว่า ดูแบบหมอไทยบ้างจะเป็นไรไป เรียนรู้ได้หลายทางไม่ดีหรอกรึ ไม่นานนักครูก็เข้ามา แล้วทักทายเราด้วยคำเดิมๆ “Why so slow ha?” ผมก็ตอบท่านไปว่า นี่ก็เสร็จแล้ว ผ่าตัดนะครับท่าน ไม่ใช่ช๊อปปิ้ง เล่นเอาลุปน่าและหว่องฟุกก๊ากขึ้นมาทันที <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                ดูท่าทางเพื่อน registra ของผมทั้ง 2 คนนี่จะกลัวครูจริงๆ การผ่าตัดก็ค่อนข้างเกร็ง ครูถามว่าท่อไตยังอยู่ดีใช่ไหม เล่นเอาลุปน่าสะดุ้ง ผมตอบว่า “Yes” จะปิดท้องแล้วคร๊าบ ลุปน่าก็สะกิดผมให้หยุด แล้วถามครูว่าจะมาดูก่อนไหม จะเปิดแหวกให้ดู ผมก็งง นี่เรากำลังจะปิดท้องแล้วนะ ครูหาญก็บอกว่าปิดไป ปิดไป อย่าเสียเวลา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                คนไข้รายที่ 2 ท่านจะเปิดเอง จึงบอกให้ผมไปยังห้องที่ 3 เพื่อส่องกล้องกระเพาะปัสสาวะ ผมรับคำสั่งอย่างว่าง่ายแล้วเดินออกไป เมื่อนึกขึ้นได้ว่า ครูลีเพิ่งสอนการส่องกล้องกระเพาะปัสสาวะไปเมื่อสัปดาห์ก่อนแค่ครั้งเดียวเอง คิดได้ดังนั้นก็เลยเริ่มระแวงตัวเอง ว่านี่จะไปทำคนเดียวนะเนี่ย ครั้งแรกเลยเชียว ตื่นเต้นจริงๆ แล้วมันก็ผ่านไปด้วยดี ก็กลับมาห้องเดิม พบว่าครูกำลังผ่าตัดกับลุปน่า ซึ่งเกิดปัญหาอีกแล้ว งานนี้ครูเป็นคนผ่าทะลุเข้ากระเพาะปัสสาวะคนไข้กับมือตัวเองเลย เล่นเอาลุปน่าหน้าตื่นอีกหน เพราะว่าเธออยู่ใน case อีกแล้ว “ทำไมต้องเป็นฉันด้วย” เธอรำพัน ครูเงยหน้ามาเห็นผม ก็เลยรายงานว่ามีส่องกล้องกระเพาะปัสสาวะอีกรายจะให้ทำอีกไหม ท่านเลยอนุญาต ผมก็ชักได้ใจรีบไปทันที พยาบาลที่ห้อง 3 บอกผมว่า ครูไว้ใจมากเลยจึงให้มาทำแบบนี้ ไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่หรอกนะ ดีใจได้ไม่นานก็นึกได้ว่า ไม่จริงหรอกม๊างงงง ก็เห็นบ่อยไป สุกี้เพื่อนผมก็เจอบ่อย หมอบีเพื่อนผมที่เพิ่งจบไปก็เป็นศิษย์โปรดของท่าน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                 เรายังเหลือคนไข้อีกหลายคน ท่านบอกผมว่าท่านจะไปเปิดท้องคนไข้อีกรายที่ห้องข้างๆ ให้ผมรีบไปอีกห้องหนึ่งเพื่อตัดมดลูกทางช่องคลอดก่อน ท่านเรียกให้อาร์เธอมาช่วยผม ส่วนท่านผ่ากับอาร์ลีนไปก่อน ซึ่งวันนี้ผมกับอาร์เธอเข้ากันได้ดีมาก เขาทำไปก็ชมผมไป (ทำไม?) บอกว่านี่ผมจะกลับไปแล้ว จะคิดถึงสิงคโปร์ไหม คงมีคนคิดผมหลายคน เพื่อนร่วมก๊วนเบียร์อย่างนาตาลีก็คงเหงาลูกกระเดือกไปเลยเชียว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                เราเอามดลูกออกมาได้ ก็เริ่มเตรียมเปิดผนังช่องคลอดด้านหน้าเพื่อที่จะสอด Total prolift แต่อาร์เธอไม่กล้าทำ ผมก็ไม่กล้าเสี่ยงด้วย จึงเรียกให้ครูเข้ามา ท่านเลยให้อาร์เธอไปช่วยอาร์ลีนต่อจากท่าน แล้วการผ่าตัดก็ดำเนินต่อไป วันนี้ท่านคุมผมทำการผ่าตัดสอด prolift จนสำเร็จ แล้วเราก็เริ่มผ่าตัดคนไข้รายสุดท้ายตอน 4 โมง คนนี้ครูตัดสินใจอยู่นานทีเดียวว่าจะผ่าตัดมดลูกทางหน้าท้องหรือทางช่องคลอดดี เพราะว่ามดลูกโตเท่าๆกับคนท้อง 3 เดือน แถมยังเคยผ่าตัดมาก่อน อาจจะมีพังผืดในท้องได้ แต่แล้วเราก็ตกลงกันว่าลองทางช่องคลอดก่อนก็แล้วกัน ไม่ได้ก็ค่อยเปิดท้อง ไม่เสียหาย ผมจึงทายาฆ่าเชื้อบนท้องเผื่อไปเลย เราเริ่มไปได้พักหนึ่ง อาร์ลีนก็เดินเข้ามาช่วยเป็นมือที่ 3 ครูถามเธอว่าทำไมช้าจัง เธอก็บอกว่า “ไปถาม AC ดูสิ” (AC คือ associated consultant: อาร์เธอ) ครูคงรู้ความนัย จึงบอกเธอว่า ทำไมถึงได้มีปัญหากับอาร์เธอจัง เธอควรเรียนรู้ที่จะชอบเขาหรือทำงานร่วมกับเขาบ้างนะ เธอบอกว่าคงเป็นไปไม่ได้ นี่กำลังจะขอเรียนแค่ 9 เดือนแล้ว ไม่เอาแล้ว 1 ปีตามที่เคยสัญญาไว้ เราคุยไปคุยมามดลูกก็หลุดออกมาได้ สร้างความตื่นตะลึงให้ผมมาก เพราะว่ามันใหญ่จริงๆ นี่ผมกับครูช่วยกันทำเหรอเนี่ย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                เสร็จจากผ่าตัดก็ออกมาเขียนบันทึกการผ่าตัด อาร์ลีนดูเหมือนว่านั่งรอผมอยู่ดูเหม่อๆ แต่เพียงไม่นานเธอก็เดินออกไป พยาบาลก็แซวผมว่า เธอนั่งรอผม ปัดโธ่ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                ผมเดินเข้าสำนักงานก็ราวๆ 5 โมง จูดี้เรียกผม เธอส่งบัตรเชิญของงานเลี้ยง D&D party ของโรงพยาบาล KKH ในวันที่ 20 เดือนนี้ให้ผม และพอดีกับที่อาร์ลีนเดินเข้ามา เธอก็ส่งให้ด้วย แต่เพื่อนชาวฟิลิปปินส์ของผมบอกว่า เธอจะไม่ไปร่วมงานเลี้ยงนี้ เล่นเอาจูดี้หน้าตาตื่น เพราะเป็นที่รู้กันว่า งานนี้ครูสั่งให้ภาควิชาออกเงินซื้อที่นั่งให้คนของท่านทุกคน ดันดีสละสิทธิ์คนแรกเพราะป่วย เดือดร้อนถึงจูดี้ที่ตอนแรกไม่ไป แต่ตอนนี้ต้องจำใจนั่งที่ดันดีแทน แล้วมาตอนนี้อาร์ลีนบอกว่าจะไม่ไปอีกคน เลยทำให้เธออกสั่น เพราะจะต้องเป็นเดือดเป็นร้อนหาคนมานั่งให้เต็ม ว่าแล้วอาร์ลีนก็พรั่งพรูมาว่า เธอไม่ไป เธออยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว แล้วก็ร้องไห้ ทำเอาเรางงเป็นไก่ตาบวม แล้วเธอก็เดินจากไป ปล่อยให้ผมกับจูดี้มองหน้ากัน เธอถามผมว่าเกิดอะไรขึ้น ผมบอกไม่รู้ รู้เพียงแต่ว่าเธอเพิ่งผ่าตัดมากับอาร์เธอ ผมเลยพอจะเดาสถานการณ์ออก สงครามเริ่มขึ้นอีกแล้ว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                แต่ผมก็ไม่สนใจแล้วครับ ตั้งหน้าตั้งตาทำงานของเราต่อไป เดินลงไปที่ห้องเวชระเบียนเพื่อเก็บข้อมูลวิจัยที่เหลือของตัวเองต่อ จนกระทั่งทุ่มหนึ่งจึงเสร็จ ผมโทรหาเท้ง บอกว่ากระหาย เราเลยนัดกันไปดื่มในคืนนี้ เท้งก็เพิ่งเสร็จงานเหมือนกัน เรานัดเจอกันที่ Clarke Quay และพาเท้งไปนั่งดื่มที่ Breworks ที่ที่ผมเคยทำโทรศัพท์หล่นในห้องส้วมนั่นแหละ เรานั่งดื่มกันประมาณชั่วโมงหนึ่ง เท้งดื่มไวน์ ผมดื่มเบียร์ สมใจอยากแล้วก็กลับบ้านนอน ก่อนกลับก็ไม่ลืมตรวจสอบว่าโทรศัพท์ยังเหน็บอยู่ที่ข้างสะเอว สบายใจได้ แต่เหลือบมองโทรศัพท์ของโรงพยาบาลก็พบว่ามี missed call เป็นของครูหาญ โทรเข้ามาเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ผมกำลังโทรคุยกับลูกเมียที่บ้าน ก็เลยตกใจ จะมีปัญหาอะไรหว่า คนไข้ที่ผ่าตัดไปเมื่อกลางวันมีปัญหารึเปล่า โทรไปหาท่านก็ไม่รับสาย สงสัยกำลังผ่าตัดอยู่แน่เลย เอ หรือว่าพรุ่งนี้มีผ่าตัดนอกรอบหนอ มันมักจะเป็นอย่างนี้เสมอๆ ผมคิดไปไกลเลยครับ แต่มันก็ง่วงแล้ว นอนหลับก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยมาลุ้นกันว่ามีอะไรเกิดขึ้น <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>ราตรีสวัสดิ์ สิงคโปร์