พลังงานที่ผู้ติดเชื้อควรได้รับจะสูงกว่าคนทั่วไปทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะของโรคและอาการของผู้ติดเชื้อ

สวัสดีค่ะ

      ตามสัญญาตอนที่ 2 นี้ จะเป็นเรื่องพลังงานที่ผู้ติดเชื้อควรได้รับในแต่ละวัน

***ขอเริ่มจากกลุ่มผู้ใหญ่ก่อน (อายุมากกว่า 18 ปี ขึ้นไป) ในกลุ่มนี้เราจะแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มค่ะ

1. กลุ่มที่ไม่มีอาการ  ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากคนทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  10 %

2. กลุ่มที่มีอาการ ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากคนทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  20-30  %

***กลุ่มผู้ติดเชื้อที่ตั้งครรภ์ เราแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มค่ะ เช่นเดียวกันค่ะ

1. กลุ่มที่ไม่มีอาการ  ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากหญิงตั้งครรภ์ทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  10 %

2. กลุ่มที่มีอาการ ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากหญิงตั้งครรภ์ทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  20-30  %

***กลุ่มหญิงตั้งครรภ์หลังคลอด

 1. กลุ่มที่ไม่มีอาการ  ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากคนทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  10 %

2. กลุ่มที่มีอาการ ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากคนทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  20-30  %

(ในหญิงตั้งครรภ์หลังคลอดจะไม่เทียบพลังงานกับหญิงระยะให้นมบุตรค่ะ เพราะโดยทั่วไปควรจะให้นมผงทดแทนเพื่อป้องกันการแพร่เชื้อจากแม่สู่ลูก จึงเทียบพลังงานกับคนทั่วไปแทน)

 ***กลุ่มเด็ก (อายุน้อยกว่า 18 ปี)

1. กลุ่มที่ไม่มีอาการ  ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากเด็กทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  10 %

2. กลุ่มที่มีอาการแต่ไม่มีน้ำหนักลด ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากเด็กทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  20-30  %

3. กลุ่มที่มีอาการและมีน้ำหนักลด ควรได้รับพลังงานเพิ่มขึ้นจากเด็กทั่วไปที่มีอายุและกิจกรรมเดียวกัน  50-100 %

คงพอจะได้แนวทางในเรื่องการคิดคำนวณพลังงานสำหรับผู้ติดเชื้อนะคะ 

สำหรับเรื่องโปรตีนข้อมูลส่วนใหญ่จากการวิจัย ยังไม่มีข้อแนะนำให้เพิ่มเป็นพิเศษสำหรับผู้ติดเชื้อค่ะ เพราะจริงๆแล้วเวลาที่เราเพิ่มพลังงานในอาหารปริมาณโปรตีนที่จะได้รับก็จะเพิ่มโดยอัตโนมัติอยู่แล้ว   จึงไม่จำเป็นที่จะต้องไปเพิ่มสัดส่วนของโปรตีนให้มากขึ้นกว่าปกติค่ะ

จุรีย์พร จันทรภักดี

พยาบาลโภชนาการ, โครงการท่าจีน