เสน่ห์เวียตนาม
       บนท้องถนนในเมืองฮานอย ช่างสับสนอลหม่านด้วยรถจักรยานยนต์และรถยนต์  มีคนขี่จักรยานแซมด้วย ประมาณการจากสายตามีรถจักรยานยนต์มากจริงๆ  แต่ทุกคนทุกคันประสมประสานกันไปด้วยดี ทำนองไหลตามกันไปบนท้องถนน ฟังจากไกด์บนรถเล่าให้ฟังว่า ทุกคนทุกคัน มีแต่มองไปข้างหน้า ข้างหลังเป็นหน้าที่ของคนหน้า  เวลาข้ามถนนที่นี้ ให้หลับตาเดินไปเรื่อยๆ อย่าหยุดชะงัก เพราะคนขับทั้งหลายจะกะไม่ถูก  ฟังแล้วน่าขำ มาเดินข้ามถนนแบบนี้ที่ฮานอย สิบล้อเหยียบตาย แต่ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่น่ารักของเวียตนาม แต่ถามว่าอยากไปเวียตนามอีกใหม ไม่แน่ใจนัก ชอบของถูกดี และค่าของเงินเป็นเงินด็อง คิดเป็นเงินไทยแล้วคนไทยได้หยิบเงินแสน น่ารักดี
              วัฒนธรรมความเป็นอยู่ของชาวเวียตนามเท่าที่สัมผัส ชาวเวียตนามขยันมาก แบบปากกัดตีนถีบ ซื้อของต้องต่อให้ดี ของที่น่าสนใจจะป็นประเภทกระเป๋าถักใช้ลูกปัดตกแต่ง ตุ๊กตาผู้หญิงใส่ชุดเวียตนาม ราคาไม่แพง หรือสร้อยคอ แขน ใช้หินตกแต่ง หลายคนซื้อเป้ราคาถูกมากเมื่อเทียบกับเมืองไทย  สิ่งที่ประทับใจคือความเป็นชนบท อยู่เรียบง่าย นักเรียนใส่ชุดกางเกงดำเสื้อขาว ไม่มีการแต่งหน้าทาปากเหมือนบ้านเรา  เขาจะนอนหลับพักผ่อนในตอนกลางวัน เหมือนฝรั่งเศส 
              เวียตนามเป็นอันดับหนึ่งของโลกในการทำนาข้าว เวลานั่งรถไปในชนบทจะเห็นนาข้าวเขียวชอุ่มสองข้างทาง  แต่จะมีสุสานฝังศพแทรกอยู่เป็นกลุ่มเป็นระยะๆ ทราบว่าเขาจะฝังศพไว้ประมาณ 3ปี ก่อนขุดขึ้นมาทำพิธีฝังให้เป็นเรื่องเป็นราว แต่เวียตนามเหมือนจีน ที่ทางเป็นของรํฐหมด สามารถขายสิทธิได้แต่ไม่มีสิทธิเป็นเจ้าของ รูปทรงของบ้านจึงเหมือนกล่องไม้ขีดสูงยาวขึ้นไปบนฟ้า แต่เนื่องจากมีมรสุมเข้าบ่อยจึงดูอับชื้น มีหลายอย่างในเวียตนามที่จะเล่าต่อไป