สาระสำคัญอีกประเด็นหนึ่งคือ  รูปแบบความร่วมมือระหว่าง  รัฐกับมหาวิทยาลัย  ซึ่งมหาวิทยาลัยเห็นว่าสามารถช่วยงานของรัฐโดยอาศัยฐานความรู้ที่ถูกต้องและเหมาะสมได้  หากรัฐเข้าใจและสนับสนุนตามสมควร  ในส่วนของมหาวิทยาลัยในทางปฏิบัติแล้วมีความร่วมมือและแข่งขันกันตามภูมิภาค  กลุ่มความเชี่ยวชาญ และกลุ่มคณะวิชาในรูปแบบต่างๆ อยู่แล้ว  เพียงแต่น่าจะจัดระบบจัดกลุ่มและส่งเสริมการทำงานเป็นเครือข่ายที่เห็นผลได้จริงจังมากขึ้น  เสียดายที่การปรึกษาหารือขาดตัวแทนภาครัฐ  จึงกลายเป็นว่าชาวมหาวิทยาลัยพูดคุยกันเองในภาค Supply Side  ทำให้ขาดภาค Demand Side  เข้าร่วมด้วย  ท่านประธาน ทปอ.คนใหม่คือ ท่าน ศ.ดร. ปรัชญา  เวสารัชช์  อธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  คงเป็นแม่งานใหญ่ที่จะนำเรื่องดังกล่าวไปขยายผลให้เกิดมรรคผลในทางปฏิบัติต่อไป  รูปแบบการทำงานเป็นเครือข่ายเป็นทิศทางของการบริหารจัดการสมัยใหม่ที่ลดความเป็นราชการลงไปมากจึงเหมาะสมกับวัฒนธรรมของชาวมหาวิทยาลัยอย่างยิ่ง