64 วัน จากการเริ่มต้นปัญหา ที่ทำให้เธอต้องแยกทางกับเรา ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างอิสระ คงเหลือไว้ แค่ความห่วงใย เป็นห่วง ความคิดถึง บางครั้งก็ทำใจได้ บางครั้งก็ทำใจไม่ได้ ยิ่งทำให้รู้คุณค่าของเธอเพิ่มมากยิ่งขึ้น ยิ่งทำให้ผมรักเธอมากขึ้น ไม่อยากจะสูญเสียเธอไป แต่ก็เพราะการกระทำของเรานี่เอง เหลือแค่ผม...ได้แต่รักเธอเพียงข้างเดียวเสียแล้ว ไม่รู้ว่าวันไหน เธอจะกลับมารักผมได้อีก ผมได้แต่ดูความรักของเธอ ได้รับรู้ถึงความห่วงใยของเธอ ที่ยังมีต่อผม เธอโทรมาทุกครั้ง ถามถึงแต่เรื่องเรียน ว่าทำถึงไหนแล้ว เป็นห่วง ผมเสียใจ เมื่อก่อนไม่ค่อยได้ดูแลเธอเท่าไร ให้เกียรติเธอน้อยเสียเหลือเกิน แต่ความเข้าใจนี่ซิสำคัญ เมื่อมีความรัก....ก็ต้องมีความเข้าใจ ต้องเข้าใจปัญหาของเธอด้วย.....ว่าต้องแก้ไขอะไรบ้าง เธอต้องการที่พึ่ง......ทางกาย...และทางใจ และที่สำคัญ....กำลังทรัพย์...... อนาคต....คือสิ่งไม่แน่นอน....อาจกลับมารักกันเหมือนเดิมก็ได้... จะรอคอย.... ......ความหวัง..........กำลังใจ........อนาคต

วันนี้พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้