ปากพนังเมื่อครั้งอดีต
เมืองปกพนังในครั้งก่อนนั้นหาได้มีชื่อว่า ปากพนังเช่นในทุกวันนี้ไม่ เมื่อครั้งที่ ร.5เสด็จประภาสเมืองปากพนังนั้นใช้ชื่ว่า “เบี้ยซัด” ด้วยเหตุที่เป็นเมืองที่มีความอุดมสมบูรณ์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ตรงปากทางออกของแม่นำปากพนังที่มีความยาวถึง 140 km จึงเป็นเมืองที่รวมเอาความอุดมสมบูรณ์ในด้านการเกษตรและด้านการค้าขายกับเมืองไกล โดยเฉพาะการค้าข้าวดังจะเห็นได้จากโบราณสถานที่ยังคงอยู่คือปล่องโรงสีไฟ(เครื่องจักรไอนำ)ยืนเป็นหลักฐานอายุราวๆร้อยปีเป็นเครื่องยืนยันให้ผู้ที่มาเยีอนได้เห็น
