ก่อนที่จะว่าใคร ต้องมองตัวเองก่อน...ว่าดีแล้วหรือยัง เรื่องนี้ บันทึกนี้ ถือว่า ไม่ได้ว่าใคร ถือว่าเป็น...กรณีศึกษา หากไม่มีกรณีศึกษาเกิดขึ้น ก็ไม่มีประสบการณ์ในการทำงาน บางครั้งเรื่องที่สงสัย แคลงใจกัน จะได้เข้าใจ ทำความตกลงกันได้...ดีกว่า..ที่จะกินแหนงแคลงใจกันไปเปล่าๆ ดังนั้น...ก่อนจะว่าใครนั้น ควรสำรวจตัวเองก่อน โดยเฉพาะคนที่เป็น.....หัวหน้า การที่ว่ากล่าวใครได้นั้น คนที่เป็นพูดก็ต้องเป็นผู้ที่มีบารมี พูดอะไรคนก็เชื่อฟัง บารมี ก็ต้องเกิดการสั่งสมมาจากการทำดี ทำบุญอย่ารู้ร้าง สร้างกุศลอย่ารู้โรย...บุญกุศล คืออะไรล่ะ มาตีความกันให้เข้าใจ บุญกุศล ก็คือ การทำดีต่อกัน ช่วยเหลือกัน ไม่ว่าจะช่วยด้วย กาย วาจา และใจ ก็ย่อมช่วยได้ การทำงานเป็นทีม ก็ต้องยึดมั่น ส่วนประกอบต่างๆ และถือเกณฑ์เดียวกัน คือ..... เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม ด้วยความดียังไม่มีพอ จึงมีตัวมารมาคอยผจญ ก็ขอให้คิดอย่างนั้น และคิดที่จะสร้างบุญกุศล ให้มากๆ ไม่ต้องหวลไปคิดว่า..ทำไมคนนั้นต้องทำอย่างนี้กับเรา เราไปทำอะไรให้เขานักหนา เขาถึงต้องตามมารังควาญกับชีวิตของเรา... เลิกคิด และสร้างกุศลให้มากๆ เราก็จะหนีมารตัวนี้ และกุศลที่เราสร้างนี้ ก็จะเป็นเกราะคุ้มกันภัยให้เราตลอดไป...
