ถ้ามีลูกออกมาจะเป็นหญิงก็ตามชายก็ตาม ท่านก็ถือว่าเป็นลูกของท่าน ทะนุถนอมเลี้ยงดูรักษาเอาใจใส่ ได้ทำหน้าที่สมบูรณ์เรียบร้อย เช่น ห้ามไม่ให้ลูกกระทำความชั่วแนะนำลูกให้กระทำความดี ให้การศึกษาวิชาการตามสมควรแก่ฐานะ หางานให้ทำ หาคู่ครองที่สมควรให้ มอบทรัพย์ให้ในสมัยที่ควรจะมอบให้ เพื่อเอาไปตั้งตัวต่อไป <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify" class="MsoNormal">อันนี้เป็นเรื่องของพ่อแม่ของทุกครอบครัว ทำตามฐานะที่ท่านจะทำได้ เราทั้งหลายเป็นผู้ใหญ่ขอให้คิดดูสักเล็กน้อยถ้าเราไม่มีคุณพ่อคุณแม่ เราจะเกิดมาได้อย่างไรหรือเราเกิดมาแล้วท่านไม่เลี้ยงเรา ท่านเอาไปทิ้งเสียที่กองขยะหรือเอาไปทิ้งไว้ เราจะได้ความทุกข์ขนาดไหน จะเดือดร้อนอย่างไรเราจะกลายเป็นเด็กกำพร้าอนาถาไม่มีใครเลี้ยงดู แต่คุณพ่อคุณแม่ท่านมีน้ำใจคือมีพระอยู่ในใจ พระนั้นก็คือ พระเมตตา พระกรุณา พระมุทิตา พระอุเบกขา ท่าน มีครบทั้ง ๔ พระ</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify" class="MsoNormal">คนหนุ่มคนสาวสมัยก่อน มักจะพบรักกันที่วัด วัดเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมชนบท เป็นแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์แห่งแรกของโลกก็ว่าได้ เทศกาลงานประเพณีต่างๆ มักจะจัดขึ้นที่วัด คนชนบทเข้าเรียกงานบุญต่างว่า “งานวัด” ซึ่งเป็นต้นเหตุให้คนหนุ่มคนสาวแต่งตัวมาอวดโฉมกัน ทรวดทรงรูปงามสดใส ต่างจากสมัยปัจจุบันเป็นอย่างมาก สาวผู้ใดที่ใส่เสื้อแขนกุดถือว่าโชว์แบบสุดสุด เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ นอกจากวัดจะเป็นแหล่งเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์แล้ว วัดยังเป็นที่พึ่งแหล่งสุดท้ายของคนทุกๆ คน </p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify" class="MsoNormal">(คุณพ่อคุณแม่และเพื่อนๆสมัยเป็นสาวรักกันใหม่ๆ ถ่ายที่หน้าพระอุโบสถวัดทองนพคุณ อ.พยัคฆภูมิพิสัย จ.มหาสารคาม) </p><p align="left"> </p>
สวัสดีค่ะ
นี่ละค่ะพระคุณของพ่อแม่
แล้วเมื่อท่านแก่เฒ่า เราจะทอดทิ้งได้อย่างไรกัน
สวัสดีครับ
ขอบพระคุณมากครับที่คอยเป็นกำลังใจ พระคุณของพ่อแม่นั้นมากมายสุดที่จะบรรยาย แต่ก็ได้ถ่ายทอดเพียงน้อยนิดจากหัวใจซื่อๆ ตามแบบฉบับคนบ้านนอกธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีฐานคือความรักพ่อรักแม่เป็นที่ตั้ง สวัสดีครับ
พ่อแม่เรา อยากให้ลูกได้ดี ทำทุกอย่างก็เพื่อลูก บางคนต้องทำงานอย่างหนักเพื่อลูก บางครั้งเราเห็น เราเข้าไปถาม อายุปูนนี้แก่ป่านนี้ยังมาทำงานอยู่อีกเหรอ คำตอบก็คือ ทำเพื่อลูก เราได้ฟังแล้วก็สะท้อนใจ ทำไมทำเผื่อลูกถึงขนาดนี้ แม่ทำโดยไม่รักตนเองเลย ถึงแม่ไม่รักตนเอง แต่แม่ขอให้ลูกรักตนเองด้วยเพราะแม่รักลูกมากกว่าชีวิตตนเอง แม่ยอมเสียสละ คำตอบเพราะแม่รักลูกมาก แต่แม่ไม่บอก แม่ได้แต่แสดงให้เห็น จะมีลูกคนไหนเห็นคุณค่าการกระทำที่แสนดีของแม่บ้างหนอ โดยเฉพาะคนที่กำลังจะชั่ว
แม่บางคน ยามเสียนำตา เพราะลูกชั่ว แม่เจ็บปวด แม่ไม่ยอมให้ลูกเห็นนำตา แต่แม่ยิ่งเจ็บปวดและเป็นทุกข์ยิ่งกว่าลูก ถ้าเห็นลูกเจ็บปวดครั้งคราใด ฉะนั้นไม่อยากให้แม่ทุกข์ใจ ทุกข์ระทม จงเป็นคนดี อย่าทำแต่สิ่งที่ชั่วๆ
ความเป็นแม่เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ได้ บางครั้งลูกโตแล้ว มีวุฒิภาวะแล้วก็ตาม ยังมีความห่วงใยไม่ลดละลูกบางคนเถียงแม่ ชีวิตของหนู หนูจะทำอะไรก้ได้ โดยลืมไปว่าผู้ที่ให้ชีวิตหนูนั้นคือ พ่อและแม่ ที่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเรามา อดตาหลับขับตานอน เพียงเพื่อจะดูแลให้ลูกอยู่สุขสบาย
บางครั้งแม่ก็นึกน้อยใจ แม่รักลูก แต่ลูกรักเมียมากกว่า จริงหรือเปล่าคนเดินดิน
แต่แม่จะสั่งไว้ว่า ลูกไม่ต้องรักแม่เท่าที่แม่รักหรอก แต่แม่ก็ขอให้ลูกรักตนเองเหมือนเท่าที่แม่ที่รักลูก
อ่านแล้วคงรักแม่มากขึ้นนะ ผู้ชายไม่รู้หรอกว่าความเป็นแม่นั้นมึความอดทนแค่ไหน
สวัสดีครับ คุณพี่
นานๆ มาทีก็ใส่กันยาวเลยนะครับ ดีใจครับที่ได้เห็นพี่เล็กอีกครั้ง ขึ้นยกสองต้องเข้าที่กว่ายกแรกนะครับ ก็เหมือนอย่างพี่เล็กว่านั้นแหละครับ "พ่อชายไม่รู้หรอกว่าความเป็นแม่นั้นมีความอดทนแค่ไหน แต่สิ่งหนึ่งที่พ่อชายทำได้ก็คือ เดินอุ้มบาตร ระลึกถึงพระคุณของแม่" สวัสดีครับ