...ในที่สุดผลการตัดสินของคณะกรรมการ...เป็นไปตามที่เด็กๆ ได้ประเมินเอาไว้...

  คุยเฟื่อง...เรื่องโครงงาน 

การจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน...เทคนิคการจัดทักษะกระบวนการเรียนรู้ทุกขั้นตอนของกระบวนการและขั้นตอนของโครงงานให้นักเรียนได้เรียนรู้เป็นสิ่งสำคัญ…

รวมทั้งเกณฑ์การประเมินโครงงาน...นักเรียนต้องสามารถประเมินตนเอง..ประเมินเพื่อน...และประเมินโครงงานได้

ทำอย่างไรที่จะให้นักเรียนมีความสุข...และสนุกกับการทำโครงงาน...
ทำอย่างไรให้เด็กไม่รู้สึกกดดันกับการทำโครงงาน....

โครงงานที่ได้ขึ้นเวทีการแข่งขัน...ต้องเป็นโครงงานที่ผ่านการประเมินการให้คะแนนของนักเรียน...ไม่ใช่ได้จากครูเป็นผู้คัดเลือกไป...

เมื่อเข้าสู่เวทีการแข่งขันควรให้อิสระทางด้านความคิด...เปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้ผูกมิตรกับคู่แข่งขัน...ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้...เพื่อเพิ่มประสบการณ์...และนำไปต่อยอดองค์ความรู้เดิมที่เด็กๆ มีอยู่

เวที..ที่คุ้นเคย

ในเวทีการแข่งขัน...เด็กๆ ไม่มีความกดดัน
เป็นปัจจัยหลักที่ช่วยให้ผ่านอุปสรรคอย่างราบรื่น

หลังจากผ่านเวทีปี 2548 (ปีการศึกษา 2547)... การแข่งขันโครงงานปี 2549 เด็กๆจะมีความสุขกับการแข่งขันโครงงานไม่เครียดอีกต่อไป...

นักเรียนจะพากันวิพากษ์...โครงงานของแต่ละทีมอย่างสนุกสนาน...

วันที่มีการแข่งขันโครงงาน...ในช่วงพักเที่ยงครูได้มาแวะเยี่ยมและมาทานข้าวกับเด็กๆ (เพราะครูไม่ได้อยู่เป็นกำลังใจให้กับเด็กๆ...เนื่องจากต้องไปเป็นกรรมการตัดสินโครงงานของช่วงชั้นที่ 4...ถึงแม้จะโดดเดี่ยว...แต่เด็กๆ เค้าเข้มแข็งมาก)

“คุณครูขา...โครงงานของเราได้ที่หนึ่งแน่นอน...แบบขาดลอย”....

“เข้าข้างตัวเองมากเกินไปหรือเปล่าลูก”....

“จริงๆ...ค่ะคุณครู...หนูจัดอันดับที่ 1,2,3 ไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ”...

“ตอนแรกหนูคิดว่าทีมนี้จะน่ากลัวมากค่ะ...เพราะผลงานเขาดีมากค่ะ...พอหนูอ่าน (เด็กๆ มักจะติดกับคำว่า..."พอ"...)

จุดประสงค์ของโครงงานของเขาเป็นแบบนี้...แต่บทสรุปคนละเรื่องเลยค่ะ”....

“อีกทีมนะค่ะ...หนูไปถาม...เขาตอบหนูไม่ตรงประเด็นเลยค่ะ”...

“เอ๋...วันนี้พวกเรามาแข่งโครงงานหรือเป็นกรรมการกันแน่”.!!!..

ในที่สุดผลการตัดสิน...เป็นไปตามที่เด็กๆ ได้ประเมินเอาไว้...

โครงงานการงานอาชีพและเทคโนโลยีช่วงชั้นที่ 3 ของเราชนะขาด...97 คะแนน (เด็กๆประเมินให้ตนเอง..94 คะแนน)...

เด็กๆดีใจมาก...คุย (โม้) ไม่หยุดเป็นเดือน.....