ถามผู้ทำงานทั้งหลายว่าอยากเป็นอะไร ระหว่าง ข้าราชการ กับพนักงานราชการ
วันนี้ ที่มหาวิทยาลัยจัดงานเลี้ยงให้ข้าราชการผู้ที่เกษียณอายุราชการ ซึ่งมีอยู่ ๙ คน เป็นอาจารย์ในคณะมนุษย์ ๓ คน ขอเอ่ยนามท่าน(โดยไม่ได้รับอนุญาต)ไว้ในที่นี้ คือ ผศ. สุรีย์พร ไยชเดช รศ.ยุพดี เสตพรรณ และรศ.วัลลภา รุ่งศิริแสงรัตน์ ซึ่งทั้งสามท่านเป็นบุคลากรที่ทรงคุณภาพของคณะ แต่กาลเวลาไม่เคยละเว้นใครทั้งสิ้น ให้ความเสมอภาคกันหมดทุกสรรพสิ่ง
อธิการบดี กล่าวเปิดงานความตอนหนึ่งว่า "ต่อไปไม่มีข้าราชการอีกแล้วจะมีก็แต่พนักงาน... " ทำให้คิดเลยไปว่า คำว่า ข้าราชการ กับพนักงานราชการ  สองคำนี้มีนัยอะไรที่แตกต่างกันบ้าง ข้าราชการมันเป็นคำที่มองดูแล้วล้าหลัง เป็นระบบขี่ข้า หรือทาส กระนั้นหรือ แล้วในศาสนาเอง บททำวัตรของพระก็มีคำว่าทาสอยู่ด้วย เหมือนปฏิญาณตนเองพระว่า ข้าพเจ้าเป็นทาสของพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์... กระทั้งพระธรรมโกศาจารย์ (เงื้อม อินฺทปญฺโญ) นำมาเป็นนามปากกาของท่านว่า "พุทธทาสภิกขุ" และท่านก็ปฏิบัติตนเป็นทาสที่ซื้อสัตย์รับใช้พระพุทธเจ้าจนสิ้นลมหายใจของท่าน และทุกอย่างก็เป็นมรดกธรรมอันเลอค่ามาจนปัจจุบัน
คำว่าข้าราชการจึงหมายถึงบุคคลผู้กระทำงานให้กับพระราชาอย่างซื้อสัตย์ พระราชาทรงพอพระทัย ต่อไปนี้บุคคลเหล่านี้ลดน้อยลงไปสู่ความสูญสิ้น และบุคคลที่เข้ามาแทนที่คือคำว่า พนักงานราชการ ฟังดูแล้วคำว่าพนักงาน ดูมันเบาอย่างไรไม่รู้ และเคยพูดคุยถามผู้ทำงานทั้งหลายว่าอยากเป็นอะไร ระหว่าง ข้าราชการ กับพนักงานราชการ คำตอบเดียวที่ได้รับคือ ข้าราชการ อาจมีเหตุผลหลายประการ เช่น ความมั่นคงในหน้าที่การงาน สวัสดิการต่างๆ สรุปก็คือมีความแตกต่างกันหลายประการ นอกจากนี้การปฏิบัติตนต่อกันก็ยังเป็นที่แคลงใจด้วย ว่ามนุษย์เรามีหลากระดับ แต่สุดท้ายธรรมชาติแห่งกาลเวลาก็ทำให้เราเสมอกัน