ปลูกต้นไม้

ต้นไม้ช่วยได้ไม่เกิดภัย.....

           มาอีกแล้ว......น้ำๆๆๆๆๆ...ช่วงนี้ฝนตกหนักหลายแห่ง...และจำเป็นต้องพบกับภัยที่เรียกกันว่า"น้ำท่วม"....

           ผู้เขียนรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของผู้ที่ตกอยู่ในภาวะการสูญเสียจากภัยธรรมชาตินี้เป็นอย่างดี...อดีตตอนเด็กบ้านตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปิง...หากฝนตกหนัก...น้ำป่าไหลหลากลงแม่น้ำปิงๆก็จะล้นฝั่งเข้าท่วมบ้านเรือน...สมัยนั้นไม่มีความสูญเสียมากนัก.....น้ำท่วมบ้านแค่ครึ่งเข่า...เราเด็กๆ...ก็ไม่เดือดร้อนเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน....เผลอแป๊บเดียวน้ำก็ลดแล้ว.....

          ปัจจุบันคำว่าน้ำท่วมทำไมดูน่ากลัวเช่นนี้......ทุกคนที่ประสบเหตุการณ์มีแต่ความสูญเสีย...บ้าน..ที่สวนไร่นา...แม้บางชีวิต....ต่างถูกกลืนลงสายน้ำ.....บ้างไร้ที่อยู่อาศัย....ไร้ที่ทำกิน....ไร้ที่ทำงาน.....

           2 ปีแล้วที่ย้ายมาทำงานที่นี่....พบกับปัญหาน้ำท่วมตลอดมาแม้สถานที่ทำงานจะพ้นจากภัยน้ำท่วม....แต่หากเกิดน้ำท่วมที่ตรงนี้จะถูกตัดขาดจากภายนอก...เพราะทุกเส้นทางถูกน้ำท่วมหมด...

         วันเสาร์นี้รีบมาทำงานตั้งแต่เช้ามืดเพราะ วันนี้เป็นวันสอบปลายภาคเรียนของนักศึกษา กศน....ขับรถมาจากบ้าน 88 กม.ภาวนามาตลอดเส้นทาง....ขอฝนฟ้าท่านปราณี...อย่าตกลงมาเลย....กลัวที่สุดคือ..น้ำท่วม...โชคดี...วันนี้ฝนไม่ตก....น้ำท่วมสะพานเมื่อวันก่อนลดลงไปหมดแล้ว....เข้าไปเยี่ยมสนามสอบ นศ.ที่อาศัยอยู่บนดอยสามารถลงมาสอบได้....ดีใจและหายกังวล....

          ตรวจเยี่ยมเสร็จเดินออกมาพบผอ.โรงเรียนที่ใช้เป็นสนามสอบท่านกำลังให้นักการภารโรงช่วยกันปลูกต้นไม้อยู่....ใช่เลย..นี่แหละสิ่งที่เราทำให้มันขาดหายไปจากวิถีชีวิตของเราตั้งนาน....เรามักจะอ้างว่าไม่มีสถานที่...ไม่มีเวลา....ที่จะปลูก....หนำซ้ำ....ยังปล่อยหรือส่งเสริมให้คนเห็นแก่ตัว.....มาตัดไม้ทำลายป่าของเราจนเกือบหมดสิ้น...ครอบครัว....ชุมชนของเราจึงต้องประสบภัยไม่ว่าจากไฟป่า น้ำท่วม ดินถล่ม ลมพายุ ภัยแล้งขาดแคลนน้ำกินน้ำใช้....ตลอดมา......

          ปีนี้เป็นปีมหามงคล...ในหลวงของเรา...เรามาช่วยกันเถอะนะ....มาช่วยกับปลูกต้นไม้ถวายพระองค์ท่าน....เพื่อครอบครัว...เพื่อชุมชน...คนละต้น...สองต้น...ไม่ช้าผืนป่าจะคืนกลับมา...สภาวะน้ำท่วม...สภาวะโลกร้อนคงจะดีขึ้น..........เห็นด้วยไหม?.........ต้นไม้ช่วยได้....ไม่เกิดภัยพิบัติแน่นอน