ออกจากพื้นที่คุ้นชิน

หลังจากหายหน้าหายตาไปนานกลับมาเล่าเรื่องที่เพิ่งมีโอกาสได้ไปอบรมสุนทรียสนทนาที่นครนายก  ซึ่งมีบรรยากาศสงบร่มรื่น  ไปวันที่  4-9  กันยายน  2550  ก่อนไปไม่ได้คาดหวังอะไร  พี่ต้วมมาชวนว่าอยากให้ไปด้วยกันเพื่อมาจัดกระบวนการอะไรบางอย่าง  เลยเอาวะไปก็ไปจะได้มาช่วยงานพี่เค้าได้  (ใจง่ายจริง ๆ )  พอก้าวแรกที่สัมผัส 

เอเปิดประตูเข้าไปไม่เห็นมีโต๊ะ  เก้าอี้  มีแต่พื้นพรมโล่ง ๆ ไม่มีเอกสารประกอบการประชุมที่คุ้นชิน  แต่ก็เข้าไปลองดู  วันแรกจะเป็นกิจกรรมพูดคุย  และฟังอย่างตั้งใจ  มีการจับคู่  และกลุ่มย่อยโดยมีกติกาว่าทุกคนจะต้องพูด  และห้ามพูดแทรก  ต้องฟังและมีการทบทวนกลับ  ถ้าเป็นกลุ่มย่อยคนที่จะพูดต้องถือหิน  (แอบเรียกว่ากิจกรรมก้อนหินพูดได้  กะจะเอาชื่อนี้มาใช้ตอนจัดกิจกรรม)  เพราะว่าทุกวันนี้เราเรียนรู้ที่จะเบรกคนอื่น  ไม่ว่าจะด้วยความตลกหรือไม่อยากฟัง  อย่างในทีวีซิทคอมต่าง ๆ  ซึ่งอาจจะทำให้เราพลาดเรื่องราวดี ๆ จากคนอื่น  พอกินข้าวเสร็จก็มีการวัดคลื่นเทค้า  (สำหรับเรามันคือการนอนดี ๆ นี่เอง)  40  นาที  ระหว่างนั้นจะมีการเล่นดนตรีสดเป็นกีต้าร์แผ่วเบา  พร้อมเสียงกระบวนกรที่ให้เราอยู่กับตัวเอง  หันมาดูแลลมหายใจตัวเอง  ขอบคุณร่างกาย 

นี่เป็นเพียงครึ่งวันแรกเท่านั้นค่ะ  วันต่อไปเราเริ่มกันตั้งแต่  7  โมงเช้า  เลิก  3  ทุ่ม  แต่เป็นการประชุมที่สบาย ๆ ฉันไม่อยากพลาดซักรายการเลยค่ะ  พยายามเข้าทุกโปรแกรม  นำรูปมาให้ดูเกี่ยวกับกิจกรรมที่ทำ  เล่าต่อด้วยภาพค่ะ  <table border="0" style="width: 413px; height: 119px"><tbody>

     นั่งๆ และนอนๆกันค่ะ  

</tbody></table></span>