สวัสดีครับ กัลยาณมิตรผู้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า
สายน้ำที่ไหลไป อาจทดให้ไหลกับคืนมาได้ แต่เวลาที่ไหลเลื่อนไปทุก ๆ ขณะ มิอาจจะหวนกลับคืนมาได้
เวลาที่ล่วง ๆ ไปมิได้ล่วงไปเปล่า ๆ แต่ได้กลืนชีวิตของคนเราให้หมดไปด้วย
จึงมีความจำเป็นต้องพิจารณาความคิดของตัวเราเองว่าขณะนี้กำลัง คิด......คิด.....คิด อยู่นี้ เราคิดเรื่องที่เป็นบุญ
มีประโยชน์ มีสาระ มีคุณค่า แก่การคิดหรือเปล่า หรือว่าเราใช้ความคิดอย่างเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมาย
คิดแล้วไม่ทำให้ตนเองสดชื่น เบิกบาน
คิดแต่เรื่องที่นำมาซึ่งความกล้มใจ เสียใจ น้อยใจ
คิดแล้วไม่ทำให้ครอบครัวอยู่เย็นเป็นสุข
คิดแล้วไม่ได้ช่วยพัฒนาประชาชนให้เป็นอารยชน
คิดแล้วไม่ได้ช่วยพัฒนาประเทศให้เป็นอารยประเทศ
ความคิดนั้น ๆ เป็นความคิดที่สูญเปล่า เป็นความคิดที่ไร้ค่า
เป็นการทำลายเวลา ซึ่งเท่ากับทำลายชีวิตของตัวเราเองอย่างโหดร้ายที่สุด !
สวัสดีค่ะ
ความคิดฟุ้งซ่านนี่อย่าให้เกิดทีเดียว ยังไงช่วยบอกวิธีแก้ฟุ้งไว้ให้ด้วยนะคะ
สวัสดี ครับวิธีแก้ไขความฟ้งซ่าน ควนมีสติ การมีสติคือสมาธิ การตั้งมั่นอยู่ในศีลคิดดีทำดีสิ่งต่างๆเหล่านี้ที่จะทำไม่ให้ไม่ฟุ้งซ่าน เพราะเกิดจากความคิดเราเอง ต้องทำบุญเข้าวัดจึงจะทำให้จิตสดใสไม่ให้ฟุ้งซ่าน
ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน
การบันทึกนี้คงจะเป็นบันทึกของอาจารย์ ที่เป็นนักศึกษาพระใชไหมคะ อาจารย์ก็เขียนให้ได้คิดดีมากคะ คนเราจะไปนั่งคิดอะไรให้มันเสียเวลา ถ้าหากว่าตั้งใจจะทำอะไรแล้ว มุ่งมั่นลูกเดียว ตามกติกาหน้าที่ของตน ต้องพึ่งพาตนเองและช่วยเหลือตนเองให้ได้ สิ่งที่คิดว่าจะทำไม่ได้ ต้องมีการเริ่มต้น ในการทำก็คือการทดลองทำ แล้วมันจะได้ประสบการณืจากการเรียนรู้เอง บทเรียนที่ผิดพลาด มันจะเป็นบทสอนเราเอง คนที่จะเก่งนั้น ก็คือคนทำมากๆ อาจจะผิดมากๆ แต่จะเป็นไรไป เพราะทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องมีการเรียนรู้ จะด้วยตนเอง หรือผู้อื่นมาสอน แล้วเรารู้ตัวว่าเราผิด เราก็รีบแก้ไข มันก็จะไม่มีปัญหา และการคิด ก็คิดแต่สิ่งที่เป็นบวก มองโลกในดี มีแต่ทางที่สดใส ก็มีแต่ความสงบทางใจ ใช้หลักไตรสิกขา ศีล สมาธิ ปัญญา ก็จะพออยู่ได้ จงอย่าปล่อยเวลาให้ลอยนวย
การบันทึกข้อความนี้ คงจะเป็นบันทึกของพระอาจารย์แน่เลย บันทึกอยู่มันหายแวบ เข้ามาเยี่ยม
บทความนี้คงเป็นของพระอาจารย์ใช่ไหมคะ คิดฟ้งซ่าน ก็คือการคิดมาก และคิดในทางลบ ซึ่งจะมีแต่ความหวาดระแวง กลัวไม่ได้ดังใจ กลัวว่าตนเองจะเสียของรัก กลัวว่าตนเองจะทุกจน เขียนไปอยู่ดีๆก็หายแวบอีกแล้ว เข้ามาเยี่ยมคะ