ครูอ้อยได้รับโทรศัพท์จากนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา  2   ครั้งแล้ว 

เชิญให้ครูอ้อยไปพูดเรื่อง....จะเป็นครูดีเด่นได้อย่างไร 

ผู้ฟังเป็นนักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์  จำนวนหลายร้อยคน...ที่กำลังจะสำเร็จการศึกษา...มาเป็นครู

วันนี้ก็มีโทรศัพท์มาอีกครั้ง  กำลังส่งหนังสือเชิญมายังท่านผู้อำนวยการโรงเรียน...ให้อนุญาต  

ซึ่งครูอ้อยได้เกริ่นนำในบันทึกเรื่อง....พ่อบอกว่า...ไม่เหมือนเมื่อเป็นเด็ก   มาบ้างแล้วว่าจะเตรียมตัวอย่างไร   

ครูอ้อยต้องเชื่อมโยงไปถึงความเป็นครูที่ดีนั้นมีขอบเขตอย่างไร   ไม่ได้มุ่งหวังที่จะเป็นครูดีเด่นได้ทุกคน   แต่ทุกคนต้องเป็นครูดีได้เท่าๆกัน...

การแก่งแย่งชิงดีกัน  เพื่อที่เป็นคนเด่นนั้น...ไม่ได้จีรังยั่งยืนนัก   แต่หาก  ทุกคนทำความดี  ได้เป็นครูที่ดี  ถึงแม้ว่าจะต้องผ่านหนทางแห่งความยากลำบาก   และเมื่อถึงปลายทางนั่น....มันคือความสำเร็จของความพยายามนั้นๆ.....

ถึงแม้ว่า..ครูทุกคนจะไม่ได้ยืนอยู่ตำแหน่งเดียวกัน....คือการเป็นครูดีเด่น  และทุกคนยืนอยู่ในที่เดียวกันตลอดกาลคือ...การเป็นครูที่ดี 

การเป็นครูที่ดี  มีขอบเขตกว้างขวาง  เพราะสังคมได้ตั้งความหวังไว้กับครูว่า...ครูต้องเป็นคนดี  มีความรู้  รักศิษย์  รักการพัฒนา  มีศีลธรรม  เป็นตัวอย่างที่ดี  เป็นพลเมืองที่ดีของประเทศชาติ  และหลายๆอย่างที่เป็นความดี   ครูที่ดีต้องมีให้ครบถ้วน...

นอกจากนี้  ครูที่ดีต้องมีความเชี่ยวชาญในศาสตร์และศิลป์ของสาขาที่สอน...มีการพัฒนา...รู้จักประยุกต์ความรู้  ให้เป็นองค์ความรู้  และสร้างสมให้ศิษย์  นำความรู้  ไปสร้างเป็นองค์ความรู้ของตนเองได้ด้วย.....

ในชีวิตส่วนตัวของครูที่ดี  ก็ต้องเป็นตัวอย่าง  ที่ถูกต้องศีลธรรมและสังคมยอมรับ....   มีคุณธรรม  และคุณสมบัติที่พึงประสงค์ของสังคม  

ทำหน้าที่ของพลเมืองที่ดี  มีความเป็นประชาธิปไตย  รักและเทิดทูนสถาบัน  ชาติ ศาสนา  พระมหากษัตริย์....

และทำความดี  รักษาชื่อเสียงขององค์กรที่สังกัด...อย่างเคร่งครัด 

ครูอ้อยลืมถามไปว่า...ให้พูดกี่นาทีนี่....ลืมจริงๆ