เปลี่ยนรูปแบบ ทำน้ำผึ้งผสมมะนาว แจกคุณครู,นักเรียนและชาวบ้าน..

        ไปออกหน่วยฯ Mobile Unit อีกแล้วครับท่าน ครั้งนี้ก็เป็นการออกหน่วยฯ ครั้งที่ ๙ ในรอบปีครับ.. เวียนกลับมาที่อุตรดิตถ์อีกครั้ง.. แต่ครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกในรอบปี ๒๕๕๐  ที่ผมออกหน่วยฯ ในนามของคณะวิทยาศาสตร์

        ครั้งนี้เป็นการออกหน่วยของ ๓ ภาควิชาครับ คือ

  • ภาควิชาชีววิทยามีผมเป็นตัวแทน
  • ภาควิชาเคมี ส่งเจ้าหน้าที่สองท่านมาทำสบู่และยาหม่องแจก 
  • ส่วนภาควิชาฟิสิกส์ก็ส่งเจ้าหน้าที่สองท่านมาเคลือบรูปวิทยาศาสตร์แจกชาวบ้านและนักเรียน

        ครั้งนี้ผมก็เลยเปลี่ยนรูปแบบ ไปทำน้ำผึ้งผสมมะนาว แจกคุณครู,นักเรียนและชาวบ้านบ้างครับ

         โดยเมื่อวานผมไปซื้อของ ประกอบด้วยหมวกคลุมผม, ถุงมือพลาสติก, แก้วพลาสติก และมะนาว ๕๐ ลูก ลงทุนไป ๑๔๘ บาท ใช้ทุนส่วนตัวครับ เพื่อคืนกำไรให้สังคม (แต่ทราบมาว่าคุณวิภา จะเจียดเงินส่วนนี้มาให้ ขอบคุณล่วงหน้า..อิอิ)

        วันนี้ มีคนมาปลุกตอนตี ๕ ครึ่ง ผมก็รีมทำธุระส่วนตัว แล้วรีบไปที่ตึกชีววิทยา เตรียมน้ำผึ้งและขนของจากชั้น ๓ มาใส่ที่รถ ออกจากตึกเวลา ๖ โมง นึกว่าจะทันเวลานัดไหม (ทราบว่านัด ๖ โมงเช้า) พอไปถึงโรงจอดรถ ไม่เห็นมีใคร นึกว่ารถออกไปแล้ว พบน้าแอ๊ด พขร. คณะแพทย์ สอบถามได้ความว่า รถยังไม่ได้ออกไป ตอนนี้พึ่งมีคนมาเพียงคนเดียว ผมก็โล่งอก...รีบขนของจากรถของผมไปเก็บไว้ที่รสบัส

        ๖.๒๐ คนเริ่มทะยอยมา พอรถบัสสตาร์ทเครื่องเปิดแอร์แล้วผมก็ขึ้นไปนั่งบนรถ ถามคนที่ขึ้นมาก่อนว่าเขานัดกี่โมง ทราบว่า ๖ โมงครึ่ง ครั้งนี้จึงเป็นครั้งแรกที่ผมมาก่อนเวลานัด..555

        พอขึ้นรถได้ ด้วยความที่ผมเพิ่งหายไข้ ก็เลยนอนหลับไปตลอดทาง (ผมไม่มีคนนั่งข้างๆ เนื่องจากรถว่าง เพราะมีรถตู้ตามไปอีก ๒ คัน) มาตื่นเอาเมื่อรถถึงโรงเรียนบ้านน้ำอ่างแล้ว

        พอพวกเราลงจากรถได้ เราก็ไปโรงอาหาร แม่ครัวทำข้าวผัดเจ ไว้ให้ผมกับคุณวิภา..ผมทานไป ๒ จาน กับกาแฟ ๑ ถ้วย และเค้กกล้วยหอมอีก ๒ ชิ้น

        ๘ โมงครึ่ง ตามไปหาของที่รถบัส โชคดีที่ผมตัดสินใจนำรถเข็นของไปด้วย เพราะผมต้องขนของจากรถบัสไปสถานที่ตั้งชั่วคราวของคณะวิทย์ฯ ประมาณ ๑๐๐ เมตร โชคดีอีกครั้งที่มีนักเรียนมาช่วยเข็นของ

        พอไปถึงสถานที่ตั้ง ทางคณะคุณครู ช่วยกันตั้งโต๊ะให้หน่วยงานย่อยต่างๆ อยู่ ผมก็ขอโต๊ะ ๑ ตัวและเก้าอี้ ๒ ตัว

        พอใกล้ๆ ๙ โมงผมก็เริ่มตั้งร้าน แต่ตัวให้เหมือนพ่อค้า มีเอี้ยม มีหมวก มีถุงมือ แล้วผมก็เริ่มคั้นมะนาว คั้นไปได้ ๕ ลูก มีนักเรียนอาสาสมัครมาช่วยงานคณะวิทย์ฯ ๒ คน เป็นเด็ก ม.๑/๒ ชื่อว่า กรรณิการ์ จันทร์หอม และ นิลรัตน์ แก้วยศ

        ผมเลยขอให้มาช่วยคั้นมะนาวแทนผมหน่อย (ถอดบทเรียนเรื่องวิธีสอนและวิธีทำงานโดยการมีส่วนร่วม)  ผมเลยถอดเอี้ยมและให้นักเรียน ๒ คนนี้แต่งตัวเป็นแม่ค้าแทนผม ส่วนผมก็ออกไปยืนห่างๆ สอนวิธีทำให้แก่เขา

กรรณิการ์และนิลรัตน์

       พอคั้นมะนาวได้พอสมควร แล้วผมก็เริ่มส่วนผสมครับ สูตรน้ำผึ้งผสมมะนาวที่ผมได้มาคือ

  • น้ำผึ้ง ๗ ช้อนโต๊ะ หรือ ๑๐๕ ml.
  • น้ำมะนาว ๕ ช้อนโต๊ะ หรือ ๗๕ ml.
  • เกลือ ๑ ช้อนชา
  • น้ำเปล่า ๑๕๐ ml.

       พอทำเสร็จก็ชิมครับ ให้นักเรียน ๒ คนชิมด้วย พอใช้ได้ มีขมเล็กน้อย (ขมจากน้ำผึ้งและจากผิวมะนาวด้วย)  หลังจากนั้นก็ให้นักเรียนทั้งสองตักแจกลูกค้าที่แวะเวียนมาที่ร้าน ประมาณ ๑ ชั่วโมงของก็หมดครับ (มะนาว ๒๕ ลูก)

        ช่วงหมดลูกค้า ผมก็สอนนักเรียนสองคน ให้รู้จัก คำ ๓ วลี นี้ครับ

  • มองให้ออก
  • บอกให้ได้
  • ใช้ให้เป็น

        อธิบายว่า

  • มองให้ออกว่า ทำน้ำผึ้งผสมมะนาว ทำอย่างไร
  • บอกให้ได้ว่าเคล็ดลับอยู่ที่ไหน-สูตร และใช้น้ำที่อุณหภูมิห้อง
  • ใช้ให้เป็น คือ การประยุกต์ใช้- ผมบอกว่ายังไม่จำเป็นต้องใช้ให้เป็นในขณะนี้ แต่เกิดประสบการณ์สะสมไว้ก่อน

       พอตอนเที่ยงนักเรียนอยากทำกรอบรูปวิทย์ ผมก็ให้กลับไปบ้านนำภาพมา... แล้วเธอ ๒ คน ก็ไม่กลับมาหาผมอีกเลย

      ตอนบ่ายผมปิดร้าน แล้วไปร่วมเรียนรู้กับลูกศิษย์เก่าของผม ซึ่งไปเรียนต่อโทที่คณะวิศวะฯ คุยเรื่องเก่าๆ ของเขาสมัยเรียนที่ภาควิชาชีววิทยาครับ

      บ่ายสองแก่ๆ ไม่มีลูกค้าแล้ว ผมมาเก็บของไปไว้ที่ห้องผอ. (มีนักเรียนชายมาช่วย) มาทานเบรก แล้วก็ขึ้นรถบัสกลับช่วงบ่าย ๓ กว่าๆ มาถึงม.น.(หนองอ้อ) ตอน ๔ โมงครึ่งครับ.. จบงานวันแรก

       อ่านแล้ว ท่าน "สกัด" อะไรได้บ้างจากบันทึกนี้บ้างครับ

beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)