ประสบการณ์ที่ดีและความภาคภูมิใจในการเป็นครูวิทยาศาสตร์ กลุ่ม 3
คุณลิขิต (ปิยะวัฒน์)
คุณอำนวย (อ.เจษฎา)
อาจารย์ชัยวัฒน์ หมู่เจริญ
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง จ.กรุงเทพมหานคร
อาจารย์ได้เล่าถึงนักเรียนหญิงคนหนึ่งซึ่งได้รับส่งผลงานสิ่งประดิษฐ์เข้าประกวด ซึ่งจัดโดยศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC) นักเรียนคนนี้ถึงแม้ไม่ใช่นักเรียนที่มีผลการเรียนดีเลิศ แต่กลับมีผลงานที่น่าจับตา และได้รับรางวัลจากผู้จัดงาน อาจารย์ถ่ายทอดประสบการณ์ว่าการสอนให้ทำโครงงานวิทยาศาสตร์ ไม่ได้มุ่งเน้นที่การใช้เครื่องมือหรือเทคโนโลยีขั้นสูงแต่อย่างใด แต่กลับเป็นการเน้นให้ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย และอาจารย์ผู้สอนควรให้โอกาสแก่นักเรียนทุกคน ไม่เฉพาะนักเรียนที่ผลการเรียนดีเด่นเท่านั้น เพราะความสัมฤทธิ์ผลของการศึกษานั้นไม่เพียงเฉพาะการได้คะแนนดี แต่รวมทั้งการนำความรู้มาใช้ได้อย่างเป็นรูปธรรมและสร้างความสนใจใฝ่รู้ของนักเรียนด้วย ซึ่งนักเรียนคนนี้สามารถทำได้อย่างน่าประทับใจและภาคภูมิใจยิ่ง
อาจารย์ศรีลัดดา ภูภัทรพงศ์
โรงเรียนหอวัง จ.กรุงเทพมหานคร
อาจารย์เน้นการเรียนการสอนที่ให้นักเรียนได้มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรม ซึ่งทำให้นักเรียนเกิดการค้นคว้า หาแหล่งความรู้อื่นๆนอกเหนือจากหนังสือ และจากห้องเรียน ทุกครั้งที่นักเรียนเกิดอุปสรรคอาจารย์จะให้กำลังใจ และแนะนำแนวทาง ทำให้นักเรียนเกิดกำลังใจ และพัฒนาตนเองอยู่เสมอ นำไปสู่การพัฒนาความคิดและสามารถสร้างองค์ความรู้จากความสนใจของนักเรียนเองได้
อาจารย์ศรีผกา เจริญยศ
โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย จ.นครปฐม
อาจารย์ได้ถ่ายทอดประสบการณ์กับเด็กกลุ่มหนึ่งซึ่งประทับใจจนทุกวันนี้ ในจำนวน 6 คน มีนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ซึ่งครูได้สังเกตเห็นความพยายามและใฝ่ใจ ศึกษาหาความรู้ แม้ครอบครัวจะมีฐานะไม่ดีนัก แต่ไมได้เป็นอุปสรรคต่อการเรียนเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่เพื่อนคนอื่นๆ มีโอกาสได้เรียนพิเศษ แต่นักเรียนหญิงคนนี้ไม่มีโอกาสเช่นนั้น แต่เธอก็ประสบความสำเร็จ สามารถเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย และปัจจุบันกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโท อาจารย์เคยไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ และให้ความใกล้ชิดกับนักเรียนมาโดยตลอด ทำให้นักเรียนเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจ และให้ความเคารพ นับถือ และเชื่อถือ เป็นที่ปรึกษาที่ดีมาโดยตลอด อาจารย์พบว่าเธออยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น และส่งเสริมการเรียนมาโดยตลอด ซึ่งเป็นสิ่งที่อาจารย์เห็นว่าเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดที่ทำให้นักเรียนมีพื้นฐานที่ดีในอนาคต รวมทั้งเป็นทรัพยากรบุคคลที่ดีเยี่ยมของสังคม
อาจารย์ผาณิต เทศนา
โรงเรียนหนองขาหย่าง จ.อุทัยธานี
อาจารย์ได้สร้างความประทับใจในความเป็นครูแก่นักเรียน โดยการทุ่มเทเอาใจใส่ต่อการเรียนการสอนของนักเรียน นอกจากการเรียนในหลักสูตรแล้ว อาจารย์ยังมุ่งเน้นให้นักเรียนค้นคว้าหาความรู้ และแสวงหาคำตอบด้วยตนเอง อาจารย์เล่าความประทับใจที่นักเรียนที่ประสบความสำเร็จซึ่งปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาเอก
อาจารย์จุฑาทิพย เลิศจุลัศจร
โรงเรียนสตรีวิทยา จ.กรุงเทพมหานคร
อาจารย์สอนนักเรียนในระดับม. 3 ซึ่งมี 10 ห้อง โดยแบ่งครึ่งกับอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งมีความถนัดต่างกัน เพื่อสอนในสิ่งที่อาจารย์ถนัดที่สุดให้แก่นักเรียน ทำให้นักเรียนได้รับความรู้อย่างถ่องแท้จากอาจารย์ที่ถนัดต่างกันทั้งสองท่าน
อาจารย์จุฑาทิพย์ได้จุดประกายการใช้ประโยชน์จากการเรียนวิทยาศาสตร์มาใช้ในชีวิตประจำวัน ด้วยการจัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์ “การประหยัดพลังงานไฟฟ้า” โดยลดการใช้ไฟฟ้าจากบ้านของนักเรียน ทำให้นักเรียนได้เข้าใจในเนื้อหาหลักสูตร และการนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำความรู้ที่ได้จากห้องเรียนมาทดลองใช้ได้จริง ซึ่งทำให้นักเรียนเห็นประโยชน์ของการเรียน และซาบซึ้งต่อเนื้อหาวิชายิ่งกว่าการเรียนเพี่อการสอบ หรือเน้นที่เนื้อหาในหนังสือ เป็นโครงการที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง
อาจารย์อัญมณี พุทธมงคล
โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย จ.ชลบุรี
อาจารย์เล่าถึงนักเรียนคนหนึ่งซึ่งมีร่างกายไม่สมบูรณ์ แต่เรียนเก่ง และเป็นที่รักของเพื่อนๆ และอาจารย์ทุกคน นักเรียนคนดังกล่าวนี้ปัจจุบันเป็นนักศึกษาแพทย์ ระหว่างเรียนที่โรงเรียนนอกจากความรู้ที่ได้จากหนังสือ หรือในห้องเรียนซึ่งมักจะอ่านมาก่อนล่วงหน้าแล้ว ยังชอบค้นคว้าหาความรู้อื่นๆ เพิ่มเติมจากแหล่งความรู้อื่นๆ เป็นการช่างคิด ช่างถาม ในขณะเดียวกันก็มีมารยาท ไม่โอ้อวด และชอบช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ
อาจารย์วิมลรัตน์ มากทรัพย์
โรงเรียนอัสสัมชัญ จ.กรุงเทพมหานคร
ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ นักเรียนที่มีผลการเรียนดีจะมีห้องเรียนเฉพาะ ซึ่งแยกออกจากนักเรียนที่มีผลการเรียนต้องปรับปรุง นักเรียนกลุ่มหลังอาจารย์วิมลรัตน์ได้ตั้งโครงการ “พี่เก่งวิทย์ คิดช่วยน้อง” โดยให้นักเรียนที่มีผลการเรียนดี มาสอนนักเรียนรุ่นน้องของตนหนึ่งรุ่น ตามสาขาวิชาที่ตนเองถนัด ทำให้เกิดการสื่อสารระหว่างเด็กด้วยกัน นักเรียนสามารถเข้าใจบทเรียนได้อย่างดีมาก และเกิดความรักและสามัคคีระหว่างรุ่นพี่ รุ่นน้อง มีการรวมกลุ่ม และการตั้งโจทย์ให้นักเรียนช่วยกันค้นคว้า โดยอาจารย์เพียงแต่เป็นผู้สังเกตการณ์และอำนวยความสะดวกให้แก่นักเรียนเท่านั้น
อาจารย์ศีลวัต ศุศิลวรณ์
โรงเรียนเพลินพัฒนา จ.กรุงเทพมหานคร
อาจารย์สอนวิชาประวัติศาสตร์ โดยไม่ยึดติดกับตำรา แต่ใช้วิธีให้เด็กนักเรียนสืบค้นประวัติศาสตร์ โดยเริ่มจากประวัติของตัวเองตั้งแต่เกิด ไปถึงประวัติของครอบครัว ของชุมชน ของจังหวัด จนถึงของประเทศ ซึ่งเกิดความรู้สึกซาบซึ้งในองค์ความรู้ซึ่งนักเรียนเป็นผู้สร้างหรือค้นคว้ามาด้วยตนเอง นักเรียนเกิดแนวคิดที่จะค้นหาต่อไปไม่ว่าจะเป็นสาขาวิชาใด ซึ่งเทคนิคนี้ทำให้คุณครูในกลุ่มซาบซึ้งว่าการเรียนรู้ด้วยแนวคิดเชิงวิทยาศาสตร์นั้น ไม่จำเป็นต้องจำกัดว่าเป็นวิชาวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่วิชาอื่นๆ ทางสังคมศาสตร์ สามารถที่จะใช้แนวคิดเชิงวิทยาศาสตร์ในการเรียนรู้ได้เช่นกัน ถ้าคุณครูผู้สอนได้จัดลำดับความคิดและกระบวนการเรียนรู้ของวิชา ผ่านความเข้าใจหัวใจของวิชานั้น โดยไม่ต้องยึดติดกับตำรา
วิจารณ์ พานิช
4 ก.ย. 50
ขออนุญาต นำไปฝากพี่สาวที่เป็นครูอยู่ร้อยเอ็ดนะครับ ด้วยความเคารพ
ป.ล.ผมเป็นขาประจำท่านอาจารย์หมอครับ