ชีวิตจริงของอินเทอร์น : สิ่งดีๆที่ได้เรียนรู้จากผู้คน

 เมื่อวานนี้ (๒๙ ส.ค.๕๐) มีโอกาสไปนำกิจกรรมให้กลุ่มครูช่วงชั้นที่ ๓ - ๔ ได้สัมผัสกับความงดงามของสิ่งที่เรียกว่าสุนทรียสนทนา  

กิจกรรมผ่อนคลายก่อนเข้าสู่การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กิจกรรมแรกเป็นการนำให้ทุกคนมาอยู่กับปัจจุบันด้วยการใช้สมาธิแบบเลื่อนไหว ด้วยเพลง " ดั่งดอกไม้บาน" กิจกรรมนี้ได้รับความเอื้อเฟื้อจากครูเหล่น- จันทร์ทิพย์  วิทยากรรับเชิญจากช่วงชั้นที่ ๑

กิจกรรมที่สอง ครูหน่อย - ภาคิณี  เลขาช่วงชั้นคนสวย ออกมานำ "โยคะ" ให้ทุกคนได้ยืดเส้นยืดสาย ด้วยท่วงท่าของมืออาชีพ จนหลายคนติดใจขอให้เธอมานำผ่อนคลายด้วยโยคะทุกวันพุธ  เพื่อให้เรามีเวลาดีๆร่วมกัน และร่วมเป็นพลังให้แก่กันอยู่เสมอ

กิจกรรมที่สาม ครูก้า - อ. กรองทอง ผู้อำนวยการโรงเรียน ออกมานำ "กิจกรรมสี่มุม" ให้ทุกคนได้ย้ายความเข้าใจจากการได้มีบทบาททั้งการเป็นทั้งผู้นำและผู้ตามของกลุ่ม ๔ คน ด้วยการการออกแบบการเคลื่อนไหวท่าทางประกอบดนตรี ตามความถนัด


กิจกรรมสุดท้ายคือการฝึกสุนทรียสนทนา ที่มีจุดประสงค์เพื่อให้ทุกคนได้ตระหนักว่า

•    ภาวะปกติเป็นสมบัติที่ล้ำค่า


•    การเปลี่ยนแปลงใดๆก็ตามต้องเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน


•    การรับฟังอย่างลึกซึ้ง (deep listening) ช่วยสร้างความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้ง (deep connection) ให้เกิดขึ้นกับผู้คนได้


•    กระบวนการสุนทรียสนทนาช่วยให้เราได้หยุดพัก ทบทวน แล้วย้อนมองกลับเข้ามาในตัวเอง ก่อนที่จะเดินหน้าต่อด้วยการรับฟังซึ่งกันและกันอย่างลึกซึ้ง การไม่ด่วนสรุป แต่ใช้การสืบค้นร่วมกัน การไม่ด่วนตัดสิน และการสื่อสารอย่างกรุณา

ในทุกครั้งที่เราเปิดโอกาสให้ใจได้สัมผัสใจ ได้สื่อสารจากใจ และรับฟังด้วยใจ เราจะได้พบกับปัจจุบันขณะที่มีคุณค่า  ในบรรยากาศของความเคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกันนี้ สร้างความอิ่มเอมใจให้กับทุกคนที่ได้สัมผัสอย่างลึกซึ้ง

ลองมาฟังประโยคสะท้อนความรู้สึกเหล่านี้กันนะคะ

ครูวิทยา   รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ สนุกมาก น่าติดตามมาก เพราะคู่ของเราฟังเราอย่างตั้งใจ มีดวงตาเป็นประกายเวลาที่ฟังเราเล่า เราก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากจะเล่า ทุกวันนี้เราพูดกันมากขึ้นแต่ฟังกันน้อยลง อยากให้บรรยากาศในที่ทำงานเป็นอย่างนี้ ฟังกันมากขึ้น พูดให้น้อยลง

ครูจิรพันธ์    ดีที่มีคนมารับฟังในสิ่งที่เราอยากให้รับรู้

ครูสุรีย์   รู้สึกผ่อนคลาย

ครูจันทร์ฉวี    ได้เห็นว่าเขามีความน่ารักในมุมของเขา แล้วเราก็แบ่งปันความรู้สึกกัน ได้ฟังแบบไหลลื่นไปกับเขา โดยไม่มีอะไรอยู่ในใจเรา

ครูสุภาพร   แปลกใจที่พี่เขาเลือกมาคุยกับเรา แต่ก็เป็นโอกาสที่ช่วยให้เรารู้จักกันมากขึ้น

ครูคัทลียา    รู้สึกไปตามเรื่องที่เพื่อนเล่าให้เราฟัง เหมือนได้เข้าไปนั่งอยู่ในเหตุการณ์

ครูกรรณิกรณ์   ธรรมดาเรามักฟังใครได้ไม่เคยจบ ทั้งๆที่ตั้งใจว่าอยากจะฟัง แต่ก็มีอะไรมาขัดทุกที เวลาที่เราเล่าอะไรให้เพื่อนฟังก็เหมือนกัน วันนี้จึงรู้สึกดีมากๆที่มีคนตั้งใจฟังเราตั้งแต่ต้นจนจบโดยไม่ขัดอะไรเลย

ครูภาคินี    เพื่อนที่ฟังแม้จะเก็บรายละเอียดของเรื่องไม่ได้ทั้งหมด แต่ใจความที่เราต้องการสื่อก็ไม่ได้หายไป เก็บได้ครบทั้งหมด

ครูศิริรัตนา   บรรยากาศแบบนี้ทำให้เราไม่ต้องระแวงกัน เพราะทุกคนพูดแต่เรื่องดี แม้จะบังเอิญไปได้ยินเรื่องของเพื่อนข้างเราที่เขาคุยกันก็มีแต่เรื่องดีๆทั้งนั้น

ครูจตุพร   ได้ยินเรื่องที่เขาเล่าแล้วรู้สึกว่ารักเขาจัง ตอนเป็นผู้ฟังก็รู้สึกดีใจที่มีคนเข้าใจ พร้อมรับฟัง ตาแป๋วอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเรา พยายามมีส่วนร่วมในสิ่งที่เราเล่า ...ผมมีความสุขครับ

ครูเพียงฤทัย   ได้รู้ว่าอะไรที่ทำให้เรารู้จักและเข้าใจกันมากขึ้น

ครูนุชนาฏ    แม้เราจะไม่ได้ตั้งใจเล่า แต่เขาก็รับฟังเราได้หมดจด

คุณบงกช    ปกติเป็นคนที่เชื่อในพลังของการฟัง  แม้เรื่องที่เล่าจะไม่ค่อยปะติดปะต่อ แต่เราก็ "ได้ยิน" ความรู้สึกของเขาว่าเขาเล่าออกมาด้วยความภาคภูมิใจ เห็นดวงตาของเขาเป็นประกาย  ปฏิกริยาของคนฟังทำให้เรารู้ว่าเรื่องของเรามีคุณค่า เมื่อเราเชื่อมั่นในตัวผู้ฟังว่าเขาจะไม่ตัดสินเรา เราก็มีความสุขที่จะเล่า ผู้ฟังก็มีความสุขที่จะฟัง

ครูพิชามญช์ ร.    ได้เปิดใจมากขึ้น ได้รับรู้ว่าแต่ละคนมีความคิดและมุมมองที่ต่างกัน ไม่ควรจะตัดสินคนอื่นก่อน

ครูอรทัย    ได้รู้ว่าพี่คนหนึ่งรักน้องมาก เตือนน้องด้วยความห่วงใย และยอมให้น้องเบื่อ

ครูพิชามญช์ จ.    ชอบกิจกรรมลักษณะนี้มาก อยากจะเข้าไปคุย ไปรู้จักกับทุกคน

ครูจันทร์ทิพย์   เป็นโอกาสที่ได้ตรวจสอบสมาธิในการฟังของตัวเอง ได้เห็นพลังของเรื่องราวดีๆ เห็นคุณค่าของคนที่อยากจะทำอะไรอย่างต่อเนื่อง  การพูดเรื่องดีๆทำให้เราเกิดพลัง และก่อให้เกิดความรู้สึกถึงการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่แบ่งเขาแบ่งเรา

อาจารย์กรองทอง  การได้รู้จัก และเข้าใจกันอย่างถูกต้อง อยู่ที่มุมมองและโอกาส เราต้องเปิดโอกาสให้คนอื่นได้เข้าใจเรา  และต้องไม่ปิดโอกาสตัวเองที่จะเข้าใจคนอื่นด้วย

ในการทำงาน และการมีชีวิตให้เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นั้น ต้องการทั้ง เวลา - เวที และไมตรีที่มีต่อกัน ทุกครั้งที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ได้สื่อสารกันอย่างเปิดใจ เราจะได้พบกับสิ่งๆดีเสมอที่มีอยู่ในตัวผู้คนเสมอ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฝึกตนฝนปัญญา

คำสำคัญ (Tags)#kmกับงานประจำ#สุนทรียสนทนา#kmในโรงเรียน

หมายเลขบันทึก: 123393, เขียน: 30 Aug 2007 @ 12:16 (), แก้ไข: 01 Jun 2012 @ 18:27 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

  • ขอบคุณมากครับคุณครูใหม่สำหรับกิจกรรมดีๆๆ
  • กำลังทำ Deep Learning เป็นส่วนหนึ่งของปริญญาเอกครับ

ดีใจจังค่ะ ที่บันทึกนี้เป็นประโยชน์ต่องานของอาจารย์ ...หากอาจารย์เขียนงานวิจัยเสร็จแล้วจะเผยแพร่ให้อ่านบ้างได้ไหมคะ